ఖాళీ థియేటర్‌లో అపరిచితుడు

హైదరాబాద్‌లో భారీ వర్షం కురుస్తోంది. దట్టమైన రుతుపవనాల మేఘాల నుండి కురుస్తున్న వాన ప్రతి దాన్ని తడిపేస్తూ, ముందుకు నడవడాన్ని చాలా కష్టంగా మార్చేసింది. రోడ్ల పక్కన నీళ్లు పెద్ద ప్రవాహంలా కాలువల్లోకి పారుతున్నాయి. ఈ తడి వాతావరణంలో అర్చన ఆ వర్షానికి ఎదురీదుతూ గబగబా నడుస్తోంది. ఆమె అప్పటికే లేట్ అయిపోయింది. వేగంగా నడవడం వల్ల పట్టిన చెమట, ఆ చల్లటి తడి గాలితో కలిసి, దూరంగా కనిపిస్తున్న పాతకాలపు ఇండి సినిమా థియేటర్‌కు చేరుకునే లోపే ఆమెకు నరకం చూపించింది. ఆమె వేసుకున్న స్టైలిష్ మోకాటి కింది బూట్లు ప్రతి అడుగుకీ వర్షపు నీటిలో కోపంగా చప్పుడు చేస్తున్నాయి.

బరువైన అద్దాల తలుపు తోసుకుని లోపలికి వెళ్లి, తడిసిపోయిన తన హ్యాండ్‌బ్యాగ్‌లో ఫోన్ కోసం వెతుకుతూ తిన్నగా టికెట్ కౌంటర్ దగ్గరకు వెళ్లింది.

"నేను యానిమే మూవీ మారథాన్ కోసం వచ్చాను," అంటూ తన ముఖం మీద పడుతున్న నీటి బిందువులను తుడుచుకుంటూ చెప్పింది.

కౌంటర్ వెనుక ఉన్న ఒక కాలేజీ కుర్రాడు, తన పార్ట్-టైమ్ జాబ్ పట్ల, తన దగ్గరకు వచ్చే ఈ యానిమే ఫ్యాన్స్ పట్ల విసుగుతో ఉన్నాడు.

"మీరు పది నిమిషాలు లేట్. మా ఏడు నిమిషాల రూల్ ప్రకారం నేను మిమ్మల్ని ఇప్పుడు లోపలికి పంపలేను."

అర్చన వాడి వంక నమ్మశక్యంగా కాకుండా చూసింది. "నిజంగానా? అబ్బా, ఇది ఆరు గంటల మారథాన్. పది నిమిషాలు లేట్ అయితే ఏంటి భయ్యా?"

ఆ కుర్రాడికి ఇలాంటి మొండి సినిమా పిచ్చోళ్లతో వాదించడం అలవాటు లేదు, పైగా పూర్తిగా తడిసిపోయి ఉన్న ఆ అమ్మాయితో గొడవపడటం ఇష్టం లేక, సరే అని లోపలికి పంపించేశాడు. మసాలా పాప్‌కార్న్, కూల్ డ్రింక్ పట్టుకుని ఆ యువతి చీకటిగా, నిశ్శబ్దంగా ఉన్న స్క్రీనింగ్ రూమ్‌లోకి అడుగుపెట్టింది. అప్పటికే సినిమా మొదలైపోయింది, ట్రైలర్స్, ఓపెనింగ్ టైటిల్స్ అన్నీ అయిపోయాయి. అర్చన తన సీటు కోసం వెతుకుతూ, సినిమా స్క్రీన్ నుండి వచ్చే ఆ మసక చీకటిలో కళ్ళు ఇరుకు చేసుకుని చూసింది. ఆమెకు తన సీటు దొరికింది, కానీ ఆ సీటుతో పాటు పక్క సీటులో కూడా ఒక క్యూట్ లవర్స్ జంట ఒకరినొకరు హత్తుకుని కూర్చున్నారు.

లోపల కోపంతో రగిలిపోతూ, ఆమె వెనుక వరుసలో మూలన ఉన్న ఖాళీ సీటును ఎంచుకుంది. నాకు కావాల్సింది ఒకే సీటు కదా, అని తనకు తాను సర్దిచెప్పుకుంది. కింద కూర్చుని, తడిసిన బట్టలతోనే కాస్త కంఫర్ట్‌గా సర్దుకునే ప్రయత్నం చేసింది. ఆమె వేసుకున్న ఆ క్యూట్ కాస్ప్లే డ్రెస్—తెల్లటి బ్లౌజ్, ఎర్రటి బో, చిన్న బ్లూ స్కర్ట్—తన హెవీ జాకెట్ కింద పూర్తిగా తడిసిపోయి ఉన్నాయి.

బరువెక్కిన తన జాకెట్‌ని తీసి, శబ్దం చేయకుండా సీటు వెనుక తగిలించడానికి ప్రయత్నించింది. తను లేటుగా రావడంతో ముందు వరుసలో ఉన్న కొందరు తమ ముఖాలను చిట్లించుకుంటూ ఆమె వైపు చిరాకుగా చూడటం అప్పటికే గమనించింది. కాబట్టి ఆమెకు ఇప్పుడు ప్రశాంతంగా కూర్చుని, తన కళ్ల ముందు కనిపిస్తున్న ఆ కలల ప్రపంచంలోకి వెళ్లిపోవడం తప్ప ఇంకేమీ వద్దు అనిపించింది.

ఇది ఆమెకు ఒక పండగ లాంటిది. ఈ వీకెండ్‌కే హైలైట్. అసలు చెప్పాలంటే ఈ నెలకే హైలైట్. తనకు ఎంతో ఇష్టమైన సిరీస్ నుండి ఇష్టమైన యానిమే సినిమాలను వరుసగా స్క్రీన్ మీద చూడటం. దాని కోసమే స్పెషల్‌గా డ్రెస్ వేసుకుని వచ్చింది. కానీ ఇలా లేట్ అవుతుందని ఆమె అనుకోలేదు. వర్షంలో పూర్తిగా తడిసిపోయి, ఒంటరిగా కూర్చోవాల్సి వస్తుందని అస్సలు ఊహించలేదు. తన సీటులో కూర్చుని, ఈ చెత్త పరిస్థితిలో కూడా కాస్త ఆనందించడానికి ప్రయత్నించింది.

థియేటర్ ఏసీకి కాస్త నెమ్మదిగా తడి ఆరుతుండటంతో, ఆమె సినిమాలోకి పూర్తిగా లీనమైపోయింది. ఈ సినిమాలను ఆమె ఇంతకు ముందు చాలాసార్లు చూసింది, కానీ ఆ పాత జ్ఞాపకాలను పెద్ద స్క్రీన్ మీద చూడటమే ఇందులో ఉన్న అసలైన మజా.

చిరునవ్వు నవ్వుతూ, అర్చన మొదటిసారి ఆ విదేశీ యానిమేషన్ సినిమాలు చూసిన రోజుల్ని గుర్తు చేసుకుంది. అర్ధరాత్రి హాస్టల్ రూమ్‌లో ఏవేవో స్కెచీ వెబ్‌సైట్లలో, చెత్త క్వాలిటీలో ఆ సినిమాలు చూసిన ఆ రోజులు ఇప్పుడు లేవు. అప్పట్లోనే ఆమె వాటితో ప్రేమలో పడింది, ఇప్పుడు ఆ సినిమాలన్నీ హై-క్వాలిటీలో పెద్ద స్క్రీన్ మీద మళ్లీ ప్రేమలో పడేలా సిద్ధంగా ఉన్నాయి. ప్రొజెక్టర్ రూమ్ నుండి వస్తున్న ఆ ఫిల్మ్ రీల్స్ శబ్దం, స్క్రీన్ మీద ఉన్న ఆ పాతకాలపు టెక్స్చర్ ఆమెకు ఒక కొత్త అనుభూతిని ఇస్తోంది. ఆమె పెదవులపై చిరునవ్వు మరింత పెరిగింది, ఆ మెత్తటి వెల్వెట్ సీటులో అర్చన మరింత హాయిగా వాలిపోయింది.

కానీ ఆమె ఆనందానికి ఎక్కువ సేపు ఆయుష్షు లేదు, కుడి వైపున ఎవరో వస్తున్న శబ్దం వినిపించింది. మరొక లేట్ అరైవల్. ఇప్పుడు చిరాకుగా చూసే అవకాశం ఆమెకు దొరికింది. అతనొక యువకుడు, చీకటి థియేటర్‌లో కంగారుగా చూస్తున్న దాన్ని బట్టి అతని సీటును కూడా ఎవరో ఆక్రమించేసారని అర్థమైపోయింది. ఈ హాల్ మొత్తంలో మిగిలి ఉన్న ఏకైక ఖాళీ సీటు ఆమె పక్కన ఉన్నదే అని అప్పుడే అర్చనకు, అతనికి అర్థమైంది.

అతను నెమ్మదిగా ఆమె రో దగ్గరికి వచ్చి, పెదాలతో సారీ చెబుతూ పక్కనున్న ఖాళీ సీటు వైపు చూపించాడు. ఆమె తలాడించింది, అతను సైలెంట్‌గా కూర్చున్నాడు. చీకటిలో అతని ముఖం ఆమెకు పెద్దగా కనిపించలేదు, ఆ మొదటి సినిమా అయ్యేవరకు అతను అక్కడ లేనట్లుగానే ఆమె నటించడానికి ప్రయత్నించింది. తన ప్రశాంతమైన ఏకాంతం అతని రాకతో పాడైపోయిందని ఫీల్ అయ్యింది.

దాదాపు రెండు గంటల తర్వాత ఆ సినిమా పూర్తయింది. ఆ హీరోయిన్ తన మ్యాజికల్ పవర్స్‌తో, తన స్నేహితుల సపోర్ట్‌తో గెలిచింది. చివరికి ఆ అందమైన ముసుగు వేసుకున్న కుర్రాడికి ముద్దు కూడా పెట్టింది. చాలా క్యూట్‌గా ఉంది, అని అర్చన అనుకుంది. తర్వాత హౌస్ లైట్స్ వెలిగాయి, తర్వాత సినిమాకు ముందు పది నిమిషాల బ్రేక్ ఉంటుందని ఉషర్స్ చెప్పారు. కాళ్లు చాపడానికి, తాగిన కూల్ డ్రింక్ ఎఫెక్ట్‌తో వాష్‌రూమ్‌కు వెళ్లడానికి అర్చన లేచి నిలబడింది.

పక్కకు చూసేసరికి, పక్కనున్న ఆ కుర్రాడితో ఇబ్బందికరంగా ఐ-కాంటాక్ట్ అయ్యింది. ఇప్పుడు లైట్స్ వెలుతురులో అతని ముఖం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది, అతను మర్యాదగా చిన్నగా నవ్వి, ఆమెకు దారి ఇవ్వడానికి లేచి నిలబడ్డాడు.

అర్చన తన చేతిలో ఉన్న మిగిలిపోయిన పాప్‌కార్న్ పట్టుకుని అతనికి చాలా దగ్గరగా రాసుకుంటూ పక్కకు వెళ్లాల్సి వచ్చింది. అలా వెళ్తున్నప్పుడు, ఆమె కాలు దేనికో తట్టుకుంది. ఆమె వేసుకున్న బూట్లు కొత్తవి, ఈ కాస్ప్లే ఈవెంట్ కోసమే ప్రత్యేకంగా కొన్నవి. వాటిని వేసుకుని నడవడం ఆమెకు ఇంకా అలవాటు కాలేదు, ఆ ఎర్రటి లెదర్ షూ పాయింటెడ్ ఎడ్జ్ ఆ కుర్చీ ఇనుప భాగానికి తట్టుకోవడంతో ఆమె ఒక్కసారిగా కింద పడబోయింది.

కానీ, పక్కనే ఉన్న ఆ అపరిచితుడు ఆమెను గట్టిగా పట్టుకోవడంతో ఆమె కింద పడలేదు. వెచ్చటి, సురక్షితమైన అతని చేతులు ఆమె నడుమును పట్టుకున్నాయి, ఆమె కింద పడకుండా బ్యాలెన్స్ చేశాయి. ఆమె నిటారుగా నిలబడే వరకు అతని చేతులు ఆమె నడుము మీదే ఉండిపోయాయి—అది కొంచెం అతిగా అనిపించినా, కాదనలేని విధంగా సురక్షితంగా అనిపించింది. అర్చన మెడ దగ్గర సిగ్గుతో ఎర్రబడింది.

"ఓహ్, ఎక్స్‌క్యూజ్ మీ, చాలా సారీ! ఇవి కొత్త బూట్లు. నేను నీ కాలు మీద తొక్కలేదు కదా?" అంటూ కంగారుగా అతని వైపు తిరిగి అడిగింది, ఆమె ముఖం సిగ్గుతో ఎర్రగా మారింది.

"పర్లేదు, ఏమీ కాలేదు, నేను బానే ఉన్నాను. నువ్వు ఓకే కదా? కాలు బెణకలేదు కదా?"

అతని గొంతు నిజంగానే చాలా మృదువుగా ఉంది. వినడానికి చాలా హాయిగా అనిపించే వాయిస్ అతనిది. ఆమె ఊహించిన దాని కంటే కాస్త బేస్ వాయిస్ అయినా, అందులో ఒక రకమైన వెచ్చదనం ఉంది.

"నేను ఓకే. థ్యాంక్స్. నేను ఇలా..." అంటూ లాబీ వైపు వెళ్లే దారిని చూపించి అర్చన సైలెంట్ అయిపోయింది.

అతనికి ఒక ఇబ్బందికరమైన, సిగ్గుతో కూడిన స్మైల్ ఇచ్చి, తను కిందపడబోయిన ఆ అవమానాన్ని కవర్ చేసుకుంటూ ఆమె అక్కడి నుంచి గబగబా నడిచి వెళ్లిపోయింది. లేడీస్ వాష్‌రూమ్‌కు వెళ్లి వచ్చిన తర్వాత, అర్చన ఇరుకుగా, చీకటిగా ఉన్న ఆ సినిమా లాబీలో నిలబడింది. కింద ఉన్న కార్పెట్ మీద స్వీట్ పాప్‌కార్న్, కూల్ డ్రింక్స్ పడి జిగటగా ఉంది. గోడల మీద పాతకాలపు తెలుగు, ఇంగ్లీష్ సినిమాల పోస్టర్లు అంటించి ఉన్నాయి, అవన్నీ అర్చన పుట్టకముందే రిలీజ్ అయిన సినిమాలు. అయినా సరే, ఆ ప్లేస్ చూడ్డానికి పాతకాలపు హైదరాబాద్ వైబ్‌ని ఇస్తూ చాలా బాగుంది, అక్కడున్న జనాలతో ఆ వైబ్ మరింత పెరిగింది.

ఆ లాబీ అంతా ఓవర్‌గా డ్రెస్ చేసుకున్న సినిమా పిచ్చోళ్లు, సాఫ్ట్‌బాయ్స్, వాళ్లతో బలవంతంగా వచ్చిన వాళ్ల లవర్స్‌తో ఒక అండర్‌గ్రౌండ్ పబ్ లాగా రద్దీగా మారిపోయింది.

ఈ షో కోసం ప్రత్యేకంగా డ్రెస్ వేసుకున్నది తను మాత్రమే కాదని అర్చన గమనించింది. వివిధ యానిమే క్యారెక్టర్ల కాస్ప్లే డ్రెస్సుల్లో ఉన్న అమ్మాయిలను ఆమె చూసింది. కొందరు పూర్తిగా క్యారెక్టర్ డ్రెస్సుల్లో ఉంటే, మరికొందరు ఊరికే ఒక బో లేదా కలర్ విగ్ పెట్టుకుని ఉన్నారు.

ఆ రద్దీలోంచి అర్చన మళ్లీ కౌంటర్ దగ్గరకు వెళ్లి, మళ్లీ పాప్‌కార్న్ కొనుక్కోవాలని లైన్‌లో నిలబడింది. నిజానికి ఆమె అప్పటికే చాలా తినేసింది, కానీ ఆ పెద్ద గుంపులో ఒంటరిగా ఉన్న ఫీలింగ్ పోగొట్టుకోవడానికి ఆమెకు ఏదో ఒకటి కావాలి. గుంపులుగా నిలబడి మాట్లాడుకుంటున్న వాళ్ల మధ్యలోంచి వెళ్తూ క్యూలో నిలబడింది, తన కొత్త బూట్లు ఇచ్చిన ఎత్తు వల్ల ఆ జనాల మధ్య తను మునిగిపోకుండా ఉందని సంతోషించింది.

క్యూ చాలా నెమ్మదిగా కదులుతోంది. భరించలేనంత నెమ్మదిగా. తర్వాతి షో మొదలయ్యేలోపు స్నాక్స్ వస్తాయా లేదా అని అర్చన కంగారుపడసాగింది. చేతిలో ఏమీ లేకుండా ఆ సినిమా అంతా బోరింగ్‌గా చూడాల్సి వస్తుందేమో అనిపించింది. అదృష్టవశాత్తూ, లైన్ కాస్త వేగంగా కదలడం మొదలైంది.

జనాలు పెద్ద పెద్ద వేడి పాప్‌కార్న్ బకెట్లతో తమ సీట్లకు తిరిగి వెళ్తున్నారు, అద్దాల కౌంటర్ వెనుక ఉన్న పాప్‌కార్న్ మెల్లిమెల్లిగా ఖాళీ అవుతోంది. ఫైనల్‌గా, అర్చన క్యూలో సెకండ్ ప్లేస్‌కి వచ్చింది. ఆమె ముందు ఒక స్టైలిష్ షర్ట్ వేసుకున్న విశాలమైన వీపు ఉన్న వ్యక్తి ఉన్నాడు. కౌంటర్‌లోని వాడు అక్కడ మిగిలి ఉన్న లాస్ట్ పాప్‌కార్న్‌ని తీసి, ఒక చిన్న పిల్లాడికి సరిపోయేంత పెద్ద పేపర్ బకెట్‌లో నింపేశాడు. ఇక అక్కడ పాప్‌కార్న్ ఏమీ లేదు, సరిగ్గా అర్చన వంతు వచ్చేసరికి అంతా అయిపోయింది.

అర్చన ముఖం మాడిపోయింది, ముందున్న వాడి వెనకాల నిలబడి తీవ్ర నిరాశతో చూసింది. ఆ కౌంటర్‌లోని కుర్రాడు ఏమీ చేయలేనట్టు భుజాలు ఎగరేశాడు, అది గమనించిన ముందున్న వ్యక్తి వెనక్కి తిరిగాడు. ఆ ముఖం ఆమెకు బాగా తెలిసిన ముఖమే: గత రెండు గంటలుగా తన పక్కనే కూర్చున్న వ్యక్తి. తను ఎవరి మీదైతే పడబోయిందో, ఎవరైతే తన నడుము పట్టుకుని కింద పడకుండా ఆపాడో, అతనే.

"అన్ బిలీవబుల్," అని ఆమె తనలో తాను విసుక్కుంది.

ఆ వ్యక్తికి ఆమె మాటలు స్పష్టంగా వినిపించాయి, వెంటనే అతని ముఖంలో ఇబ్బంది కనిపించింది.

"ఓహ్, మళ్లీ కలిశాం," అంటూ ఈ పరిస్థితిలో ఇంకేం చెప్పాలో అర్థం కాక నెమ్మదిగా అన్నాడు.

అతను నిజంగానే ఫీల్ అవుతున్నట్టు కనిపించాడు. పాపం ఆ అమ్మాయి ఒక పాప్‌కార్న్ బకెట్ కోసం ఏడ్చేలా ఉంది. చూస్తేనే అర్థమవుతోంది ఆమె ఒంటరిగా వచ్చిందని, కానీ ఇంత అందంగా కాస్ప్లే డ్రెస్ వేసుకుని ఒంటరిగా ఉండటానికి ఎవరూ రారు కదా అని వాడికి అనిపించింది.

"హే. మనం పక్కపక్కనే కూర్చుంటున్నాం కదా? నువ్వు ఇది షేర్ చేసుకుంటావా? నేనొక్కడినే ఎలాగూ ఇదంతా తినలేను."

మరి తినలేనప్పుడు అంత పెద్దది ఎందుకు కొన్నావు? అని అర్చన లోలోపల చిరాకుపడింది.

"పర్లేదు, నాది నేను కొనుక్కోగలను," అని కొంచెం కోపంగా చెప్పింది.

కౌంటర్‌లోని ఆ కుర్రాడు అప్పటికే లోపలికి వెళ్లిపోవడంతో, ఖాళీ కౌంటర్ వైపు చూస్తూ "ఇక దొరకదనుకుంటా," అన్నాడు.

"నీది నేను తింటానని నీకెలా అనిపించింది?"

"నువ్వు తీసుకోవాల్సిన అవసరం లేదు, కానీ నేనే ఇద్దామనుకుంటున్నాను. చూస్తే నీకు నిజంగా ఇది కావాలనిపిస్తోంది. మన ఇద్దరి చేతులు తగలకుండా నేను కౌంటర్ లోంచి ఒక ఖాళీ కవర్ తీసుకుని ఇస్తానులే."

అర్చన అతని వైపు తేరిపార చూసింది. ఇక్కడున్న మిగతా అబ్బాయిలకు ఇతనికి చాలా తేడా ఉంది. ముసలి మెటల్ హెడ్స్ లాగా మురికిగా లేడు, ఓవర్‌సైజ్ వీడియో గేమ్ టీ-షర్ట్ వేసుకున్న నెర్డ్‌లా లేడు, ఎక్కడ పడితే అక్కడ చేతులు వేసే క్రేపీ ఆల్ట్-బాయ్‌లా అసలే లేడు. సరే, అతను ఆమెను తాకాడు, కానీ ఆ స్పర్శ తప్పుగా అనిపించలేదు. కాపాడినట్టు, కేరింగ్‌గా అనిపించింది. పైగా అతను చూడటానికి చాలా బాగున్నాడు. స్టైలిష్‌గా ఉన్నాడు. చాలా నైస్‌గా ఉన్నాడు.

"పర్లేదు. నువ్వు అలా చేయాల్సిన అవసరం లేదు; నాకు ఎలాంటి ఇన్ఫెక్షన్స్ లేవు. థ్యాంక్స్. నాకు నిజంగానే ఇది అవసరం అని నువ్వు కరెక్ట్‌గా గెస్ చేశావ్."

"నా పేరు కార్తీక్," అని నవ్వుతూ చెప్పాడు.

"నేను అర్చన."

ఇద్దరూ చీకటి హాల్‌లోకి తిరిగి వెళ్లారు, లోపలికి వెళ్లిన లాస్ట్ పర్సన్స్ వాళ్లే.

అదృష్టవశాత్తూ వాళ్లు వెనుక వరుసలో చివరన కూర్చున్నందువల్ల, ప్రతి ఒక్కరికీ సారీ చెబుతూ ఇరుకు వరుసల్లో నడుచుకుంటూ వెళ్లాల్సిన అవసరం రాలేదు. స్క్రీన్ మీద ఓపెనింగ్ క్రెడిట్స్ పడుతుండగానే వాళ్లు చాలా కంఫర్ట్‌గా వెళ్లి కూర్చున్నారు. తను చెప్పినట్లుగానే, కార్తీక్ ఆ పెద్ద పాప్‌కార్న్ బకెట్‌ని వాళ్లిద్దరి మధ్యలో, తన తొడ మీదుగా అర్చన సీటు ఆర్మ్రెస్ట్ ఆనుకునేలా ఇబ్బందిగా పెట్టాడు. అందులో ఉప్పు వెన్న, క్యారామెల్ కలిపిన పాప్‌కార్న్ ఉంది, ఆ రుచులు వాళ్లిద్దరినీ ఆ సినిమా అంతా తినేలా లాగేస్తున్నాయి.

ఆ యానిమే సినిమాలను వరుసగా బ్యాక్-టు-బ్యాక్ చూస్తుంటే, ఒకే ఫార్ములాతో తీసినట్టు ఈజీగా అర్థమైపోతోంది. అయినా సరే, చూడటానికి సరదాగానే ఉంది. హైదరాబాద్ ఆడియన్స్‌కి ఆ స్టోరీస్ బాగా తెలిసిపోవడంతో, యానిమేషన్‌లో వచ్చిన చిన్న చిన్న తప్పులకు, ఇంగ్లీష్ డబ్బింగ్‌లో వచ్చిన ఫన్నీ డైలాగులకు హాయిగా నవ్వుకుంటున్నారు.

అర్చన కూడా ఆ క్షణాలను బాగా ఎంజాయ్ చేస్తోంది. ఈ సిరీస్‌లో ఈ సినిమా అంటే ఆమెకు ఎంతో ఇష్టం.

అది ఆమెకు ఎంతో హాయిని ఇచ్చింది. వెచ్చగా, కానీ కాస్త బాధగా కూడా అనిపించింది. ఆమె చిన్నప్పుడు చూసినప్పటి నుంచి సినిమా అలాగే ఉన్నప్పటికీ, తను మాత్రం ప్రతిసారీ మారిపోయినట్లు ఆమెకు అనిపించింది. అప్పటినుంచి ఎంతోమంది పరిచయమయ్యారు, దూరమయ్యారు, ఎన్నో బంధాలు ఏర్పడ్డాయి, విడిపోయాయి... ఈ సినిమా చూసిన ప్రతిసారీ ఆ పాత జ్ఞాపకాలు గుర్తుకొస్తున్నాయి.

ఇప్పుడు అర్చన మళ్లీ తన జీవితంలోని అదే పాత మజిలీకి చేరుకుంది. ఇప్పుడు ఆమె ఎక్కడుంది? మళ్లీ ఒంటరిగా మిగిలిపోయింది. నాలుగు గంటల క్రితమే తన ప్రేమ ముక్కలైపోయింది. ఈ మూవీ మారథాన్ అయ్యాక చెబుదామనుకున్నాడు అట, కానీ ఆమె ఈ కాస్ప్లే డ్రెస్ వేసుకుంటున్నప్పుడే ఫోన్ చేసి బ్రేకప్ చెప్పేశాడు. ఇలా వరుసగా కూర్చుని సినిమాలు చూడటం వాడి వల్ల కాదట.

వాడు ఎప్పుడూ ఈ సినిమాలు అంటే ఇష్టమే అని అబద్ధం చెప్పాడు. ఇంకెన్ని అబద్ధాలు ఆడాడు? తనను ప్రేమించాననడం? కలిసి ఉందామనడం? నా కలెక్షన్స్ అంటే చిరాకు అన్న ఒక్క మాట మాత్రం నిజమే అని ఆమెకు తెలుసు.

ఇప్పుడు అదంతా అనవసరం, అంతా అయిపోయింది, బ్రేకప్ తర్వాత వచ్చే ఆ బాధాకరమైన ఆలోచనల్లో అర్చన మునిగిపోయింది. ఆ సమయంలో మనిషి ఎక్కువగా ఆలోచిస్తాడు కానీ, బయటికి ఏమీ చెప్పలేడు. ఇలాంటి నరకం లాంటి అనుభవాన్ని ఆమె ఇంతకుముందు చాలాసార్లు ఎదుర్కొంది కాబట్టి, మళ్లీ దీన్ని ఫేస్ చేయాలని ఆమెకు అస్సలు లేదు.

ఆమె ఇంకొన్ని పాప్‌కార్న్ తీసుకుందామని బకెట్‌లో చేయి పెట్టింది. ఆ బాధను మర్చిపోవడానికి ఆహారం వెతుక్కుంటూ చేయి పెడితే, ఆమెకు కార్తీక్ వేళ్లు తగిలాయి. ఆ చీకటిలో ఆ వెచ్చటి స్పర్శ, ఆ మృదువైన చర్మం ఆమెకు వెంటనే అర్థమైపోయింది. ఏదో పురుగు తగిలినట్లు ఇద్దరూ ఒక్కసారిగా చేతులు వెనక్కి లాక్కున్నారు. ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు, సినిమా స్క్రీన్ వెలుతురు వాళ్ల కళ్లలో రిఫ్లెక్ట్ అవుతోంది.

"సారీ. నువ్వే తీసుకో," అని నెమ్మదిగా చెప్తూ అతను పూర్తిగా చెయ్యి వెనక్కి తీసుకున్నాడు.

అర్చన చేయి పెట్టి కొంచెం తీసుకుంది. ఆమెకు వాడిని చూడటం బాగా నచ్చింది. అతని అందమైన ముఖం ఆమెలోని బాధను పోగొట్టి, తడిసిన బట్టల వల్ల వస్తున్న చలిని, గుండెకోతను మాయం చేసి ఒక రకమైన ప్రశాంతతను ఇస్తోంది.

సినిమా సాగుతోంది, అర్చన తనలోని ఆ బాధ నుండి కాస్త నెమ్మదిగా బయటపడుతోంది. ఆ సినిమా, కార్తీక్ సైలెంట్‌గా ఆమె పక్కన ఉండటం, బ్రేకప్ తాలూకు ఆ తీవ్రమైన బాధను తగ్గిస్తున్నాయి. ఆమె తన సీటులో వెనక్కి వాలిపోయి, తన పక్కనే వెచ్చగా ఉన్న ఆ వ్యక్తికి తెలియకుండానే దగ్గరవుతోంది. తన బరువైన తలను అతని భుజం మీద వాల్చి, బయట ప్రపంచాన్నే మర్చిపోవాలని ఆమె మనసు గట్టిగా కోరుకుంటోంది.

కాస్త ధైర్యం చేసి, ఆమె సరిగ్గా అదే చేసింది, తన మృదువైన చెంపను అతని షర్ట్ పలచటి బట్ట మీద నెమ్మదిగా వాల్చింది. మొదట కార్తీక్ ఆశ్చర్యంతో కదిలాడు, కానీ ఇంతకుముందే అతను చూపించినట్లు, ఆ బాధలో ఉన్న అమ్మాయికి ఇప్పుడు ఏం కావాలో అర్థం చేసుకునేంత మెచ్యూరిటీ అతనికి ఉంది, అందుకే వద్దు అనకుండా అలాగే ఉండనిచ్చాడు.

మొదటి సినిమా లాగానే ఆ సినిమా కూడా చాలా త్వరగా ముగిసిపోయింది. కానీ అర్చనకు అది ఇష్టం లేదు. బయట హైదరాబాద్ వానలో ఉన్న ఆ కఠోర వాస్తవాలకు దూరంగా, ఆ చీకటి కౌగిలిలో అలాగే ఉండిపోవాలని ఆమె కోరుకుంటోంది. ఆ బ్రేకప్ బాధ. ఖాళీ ఫ్లాట్‌కి ఒంటరిగా వెళ్లాల్సిన బాధ.

కానీ కార్తీక్ నిటారుగా కూర్చొని, లేవడానికి రెడీ అవుతూ తన భుజాన్ని నెమ్మదిగా వెనక్కి తీసుకోవడంతో ఆమె కోరిక తీరలేదు.

"హే, కాస్త బయటకు వెళ్లి కాళ్లు చాపుకుందామా? ఈసారి ఆ పెద్ద బకెట్ నువ్వే కొనాలి," అంటూ లైట్స్ వెలగగానే జోక్ చేశాడు కార్తీక్.

వాళ్లిద్దరూ మళ్లీ లాబీలోకి వెళ్లారు. ఇప్పుడు జనాలు బాగా తగ్గినట్లు అనిపించింది, అరుచుకోకుండా మామూలుగా మాట్లాడుకునేంత ప్రశాంతంగా ఉంది.

"అసలు ఏం జరిగింది?" కార్తీక్ నెమ్మదిగా అడిగాడు, అతని ఆకస్మిక ధైర్యానికి అర్చన ఆశ్చర్యపోయింది.

"ఏంటి?"

"నువ్వు ఒక జంటలో సగం అని స్పష్టంగా తెలుస్తోంది. ఆ మ్యాజికల్ హీరోయిన్‌కు ముసుగు వేసుకున్న హీరో కావాలిగా. మరి నీ హీరో ఏడీ?"

అర్చన దీర్ఘంగా శ్వాస పీల్చుకుంది. ఈరోజు కాదు కదా, ఎప్పటికీ తనతో పాటు ఇలాంటి డ్రెస్ వేసుకునే ఉద్దేశం తన ఎక్స్‌కి లేదు.

"ఏం జరిగిందో నువ్వే గెస్ చేయగలవని అనుకుంటున్నా."

"అనుకున్నా. చాలా బాధాకరం. ఇలాంటి స్పెషల్ డేస్ రోజు ఒంటరిగా వదిలేయడం కన్నా నరకం ఇంకోటి ఉండదు."

"అవును. పైగా ఈరోజు నా పుట్టినరోజు కూడా."

"అబ్బా, ఎంత ఎదవ వాడు! నీ పుట్టినరోజు నాడు అలా చేస్తారా? వామ్మో, వట్టి ఫూల్ వాడు," అంటూ కార్తీక్ తన గొంతులో నిజమైన కోపం వినిపించేలా అన్నాడు.

తనకు దగ్గరవ్వడానికి అబ్బాయిలు ఎప్పుడు ఓవరాక్షన్ చేస్తారో అర్చన ఇట్టే పసిగట్టేస్తుంది, కానీ ఇప్పుడు కార్తీక్ విషయంలో ఆమె అది చెక్ చేసుకోవాలనుకోలేదు. ఆమె మాటల్ని ఎవరో ఒకరు వింటున్నారని, అర్థం చేసుకుంటున్నారని సంతోషించింది, అది ఫేక్ అయినా సరే. ఆమె అతని కళ్లలోకి చూసింది; అతని నల్లటి కళ్లు ఆమెను తన దగ్గరకు లాగుతున్నట్లు అనిపించింది. ఆమెకు అతని మీద వాలిపోయి, అతని గుండెల మీద తలపెట్టి గట్టిగా హత్తుకోవాలనిపించింది. బహుశా ఆ బ్రేకప్ బాధ, పాత జ్ఞాపకాల మత్తు ఆమెను అలా నడిపిస్తున్నాయేమో, కానీ ఆ క్షణంలో ఆమె ఇంకెవరినీ అంతగా కోరుకోలేదు.

కానీ వాళ్ల ఆ అందమైన క్షణాన్ని థియేటర్ ఉషర్ వచ్చి అడ్డుకున్నాడు.

"మీరు లోపలికి వెళ్తున్నారా? అందరూ వెళ్లిపోయారు, మీరూ వెళ్లకపోతే, షో క్యాన్సిల్ చేసి క్లీనింగ్ మొదలుపెట్టేస్తాను."

అర్చన, కార్తీక్ చుట్టూ చూశారు. హాల్ మొత్తం ఖాళీగా ఉంది. చివరి సినిమా చూడటానికి వెళ్లేవాళ్లు ఎవరూ లేరు, ఆ సినిమా బాలేదని అందరూ వెళ్ళిపోయారు. కార్తీక్ గట్టిగా నవ్వాడు.

"నో వే, ఇందులో ఇదే నా ఫేవరెట్ సినిమా!" అంటూ అతను గట్టిగా అరిచాడు, అతని గొంతులోని ఆవేశం ఏంటో స్పష్టంగా అర్థమైపోతోంది.

ఆల్రెడీ అలిసిపోయిన ఆ ఉషర్ చిరాకుగా కళ్ళు తిప్పాడు, డ్యూటీ త్వరగా అయిపోతుందన్న వాడి ఆశలపై నీళ్లు చల్లారు. "సరే, మీ ఇష్టం... కళాపోషకులు," అంటూ విసుక్కున్నాడు.

అర్చన పెదాలపై ఒక కొంటె చిరునవ్వు వెలిసింది, ఆమె పొట్టలో ఏదో తెలియని ఆత్రుత మొదలైంది. ఇక అక్కడ వాళ్లిద్దరూ మాత్రమే ఉంటారు. పాప్‌కార్న్ శబ్దాలు ఉండవు, స్క్రీన్‌కి అడ్డంగా పెద్ద పెద్ద తలకాయలు ఉండవు, ఖాళీ డ్రింక్ బాటిల్స్ చప్పరించే సౌండ్స్ ఉండవు. నిజం చెప్పాలంటే, ఆమెకు కూడా ఆ సినిమా చూడాల్సిన అవసరం లేదు, కానీ ఆ పూర్తిగా ఖాళీగా ఉన్న సినిమా హాల్ థ్రిల్, అందులో దొరికే అవకాశం... ఆమె వదులుకోలేకపోయింది.

వాళ్ళు లోపలికి వెళ్లి, వెంటనే వెనకాల, బాగా కంఫర్ట్‌గా ఉండి, కాళ్ళు చాపుకోవడానికి జాగా ఉన్న బెస్ట్ సీట్లను వెతుక్కున్నారు.

వాళ్లు చాలా కంఫర్ట్‌గా కూర్చున్నారు. కాళ్లు చాపుకుని, వెనక్కి వాలిపోయి, కావాల్సినంత స్థలాన్ని ఆక్రమించారు. సినిమా మొదలవగానే, అప్పటికే వాళ్ళకి ఆ స్టోరీ తెలిసి ఉండటంతో చిన్న చిన్న జోకులు వేసుకుంటూ, స్క్రీన్ మీద సినిమా వాళ్లే డైరెక్ట్ చేస్తున్నట్లుగా కామెంట్స్ చేస్తున్నారు. కాసేపటికి ఇద్దరూ సైలెంట్ అయ్యారు, అక్కడక్కడా చిన్న కామెంట్స్ చేస్తూ కూర్చున్నారు. అర్చనకు ఒక రకమైన మత్తుగా, థ్రిల్లింగ్‌గా అనిపిస్తోంది. ఆమె తనకే తెలియకుండా పాప్‌కార్న్ కోసం అన్నట్లు చేతిని పక్కకు చాచింది, కానీ ఆమె చేయి కార్తీక్ బలమైన తొడకు తగిలింది. ఆమె అరచేయి అతని జీన్స్ మీదుగా జారుతూ, ఉండాల్సిన దానికంటే ఎక్కువ సేపు అక్కడే ఉండిపోయింది.

"మనం అప్పుడే మొత్తం తినేశామా?" అంటూ ఆమె మత్తుగా నవ్వింది.

కార్తీక్ ఆ మసక చీకటిలో ఆమె వైపు చూశాడు, బ్లాక్ లైట్‌లో ఆమె వేసుకున్న డ్రెస్ అతన్ని పిచ్చెక్కిస్తోంది. చిన్న బ్లూ స్కర్ట్, ఆ ప్రొజెక్టర్ వెలుతురులో దాదాపు లోపలున్నదంతా కనిపించేలా ఉన్న వైట్ బ్లౌజ్... కింద పడబోయినప్పుడు పట్టుకున్న ఆ నడుము వంపులు గుర్తొచ్చాయి. ఇక లాభం లేదనుకుని, అతను ముందుకు వంగి, ఆమె నిండు పెదవుల మీద తన పెదవులు ఆన్చి ముద్దు పెట్టుకున్నాడు.

ఆమె పెదవులకు కాస్ప్లేలో భాగంగా ఎర్రటి లిప్‌స్టిక్ వేసుకుంది. అర్చన అతని రాకను గమనించి, లోపల ఏదో తెలియని కసి మొదలైంది. ఆమె కడుపులో సీతాకోకచిలుకలు ఎగురుతున్నట్లు అనిపించింది, రెండు కాళ్ల మధ్య సుఖమైన కరెంటు షాక్ కొట్టినట్లుంది.

వాళ్ల నాలుకలు కసిగా తగులుకున్నాయి, కార్తీక్ ఆమె నోటి లోపల తడిగా ముద్దు పెడుతున్నాడు. అర్చన ఒంటి మీద రోమాలు నిక్కబొడుచుకున్నాయి, ఆమె తడి చర్మం వేడెక్కిపోయింది. కార్తీక్ చేతులు ఆమెను తాకుతుంటే ప్రతి స్పర్శనూ ఆమె ఆస్వాదిస్తోంది. అతను ఆమె మెడను తాకాడు. బయటకు కనిపిస్తున్న ఆమె తొడను నిమిరాడు. కుర్చీలోంచి ఆమె వైపు వంగుతూ ఆమె చెంపను తాకాడు.

ఆమెకు కూడా అతన్ని గట్టిగా తాకాలనిపించింది. చీకటిలో చేతులు చాచి అతని విశాలమైన ఛాతిని పట్టుకుంది, అతని భుజాల మీద చేతులు వేసింది. అది చాలదన్నట్లు, ఆమె తన చేతులను ఇంకా ముందుకు చాచి దొరికింది దొరికినట్లు పట్టుకోవడానికి ప్రయత్నించింది.

కానీ కుర్చీలో అడ్డంగా ఉండటం వల్ల ఆమె చేతులు అతని ఛాతి వరకు మాత్రమే వెళ్లాయి, ఇంకెక్కడా పట్టుకోవడానికి వీలు పడలేదు. కార్తీక్ మాత్రం ఇవేమీ పట్టించుకోలేదు, అతని ధ్యాసంతా ఆమె శరీరం మీదే ఉంది.

అతను తన చేతిని ఆమె తొడల మీదుగా పైకి తీసుకెళ్లి, ఆ చిన్న బ్లూ స్కర్ట్ లోపలికి వేడి నీళ్లలోకి చేయి పెట్టినట్లుగా నెమ్మదిగా వెళ్లాడు. అతని చేతులు ఆమె ప్యాంటీ లోపలికి సులభంగా వెళ్లాయి. ఆమె పూకు అప్పటికే వేడిగా, రసాలతో తడిచిపోయి, కసితో రగులుతోంది. ఆమె పూకు పరుక ఉబ్బిపోయి అతనికి స్వాగతం చెబుతున్నట్లుంది.

అతను తన వేళ్లతో ఆమె ఉబ్బిన పూకు పరుక మీద గుండ్రంగా రుద్దుతున్నాడు, ఆ సుఖం ఆమె శరీరమంతా పాకింది. "ఆహ్... మ్మ్..." అంటూ అర్చన నెమ్మదిగా మూలిగింది. సుఖం తట్టుకోలేక ఆమె తన కాళ్లను మరింత వెడల్పు చేసింది, కార్తీక్ ను పట్టుకునే ప్రయత్నం మానేసి, కుర్చీలో వెనక్కి వాలిపోయి అతన్ని తన లోపలికి మరింత రమ్మని ఆహ్వానిస్తోంది.

అతని వేళ్ల స్పర్శ ఆమె పూకు పరుక పై గట్టిగా తాకుతుంటే, అతను చేస్తున్న ప్రతి కదలికకూ ఆమెలో సుఖం అంతకంతకూ పెరుగుతోంది. ఆమె వళ్లు విరుచుకుంది, ఆమె శ్వాస వేగం పెరిగే కొద్దీ ఆమె వీపు కుర్చీకి ఆనుతూ, పైకి లేస్తోంది. ఆమె నరాలు జివ్వుమంటున్నాయి. ఆమె చేతులతో ఏదో ఒకటి చేయాలనిపించింది, కార్తీక్ ఆమెకు కాస్త దూరంగా ఉండటంతో, తనను తానే తాకడం మొదలుపెట్టింది. రెండు చేతులతో ఆమె తన సళ్ళను పైనుంచి గట్టిగా పిసుక్కుంది, వెంటనే బట్టల లోపలికి చేతులు పోనిచ్చింది; ఆ ఎర్రటి బో ఉన్న వైట్ బ్లౌజ్ ఆమె పెరుగుతున్న కసికి అడ్డంగా అనిపించింది.

ఆమె నిక్కబొడుచుకున్న తన చనుమొనలను గట్టిగా లాక్కుంది, అది ఆమె శరీరంలో నరనరానా సుఖాన్ని నింపింది. ఆ ఖాళీ హాల్‌లో ఆమె రొప్పుతున్న శబ్దం స్పష్టంగా వినిపిస్తోంది. ఆమె కామంతో పెడుతున్న మూలుగులు గాలిలో కలిసిపోయి, యానిమే సినిమా సౌండ్‌తో పాటు వినిపిస్తున్నాయి. ఇప్పుడు సినిమా సౌండ్ వాళ్ళకి జస్ట్ బ్యాక్‌గ్రౌండ్ మ్యూజిక్ లాగా మారిపోయింది.

కార్తీక్ శ్వాసలోనూ స్పష్టమైన మార్పు రావడం ఆమెకు వినిపిస్తోంది. అది సుఖపడుతున్న శ్వాస కాదు, ఒక అమ్మాయికి అంత సుఖాన్ని ఇస్తున్నాననే కసితో కూడిన శ్వాస. అతను తన ఒక చేత్తో ఆమె తలను పట్టుకుని, మరో చేత్తో ఆమె కారుతున్న పూకుతో ఆడుకుంటున్నాడు. ఆమె అప్పటికే పూర్తిగా టర్న్ ఆన్ కావడంతో, అతను తన రెండు వేళ్లను అలవోకగా ఆమె పూకు లోపలికి దూర్చాడు.

"ఓహ్ గాడ్, హా..." ఆమె మూలిగింది.

అతను తన వేళ్లను లోపల పైకి వంచుతూ ఆమె పూకు లోపలి గోడలను రుద్దుతున్నాడు. ఆ సుఖానికి అర్చన ముఖం ముడుచుకుని, తన చేతి గోళ్లను ఆ సీటు ఆర్మ్రెస్ట్ కు గట్టిగా గుచ్చేసింది. అది మాటల్లో చెప్పలేనంత సుఖాన్ని ఇస్తోంది, ఆమె శరీరమంతా వేడెక్కిపోయి గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. ఆమె సుఖంతో గిలగిలలాడటం కార్తీక్ చేతికి స్పష్టంగా తెలుస్తోంది, ఆమె ఆ సీటులో కదులుతుంటే వస్తున్న తడి శబ్దాలు అతని చెవులకు వినిపిస్తున్నాయి. తను చేస్తున్న పని ఆమెకు ఎంతలా పిచ్చెక్కిస్తోందో వాడికి అర్థమైపోయింది.

అర్చన పొత్తికడుపులో వేడి పీక్స్‌కి చేరుకుంది. ఇప్పుడు తన సళ్ళను తానే పిసుక్కోవడం ఆమెకు సరిపోవడం లేదు.

ఆమె తన సెక్స్ కోరికలను ఇంకా పెంచుకోవాలనుకుంది, దాన్ని ఎంత పైకి తీసుకెళ్లగలదో అంత పైకి తీసుకెళ్లాలి అనుకుంది. కార్తీక్ చేతిని పట్టుకుని నేరుగా తన సళ్ళ దగ్గరికి లాక్కుంది, ఆమె బ్లౌజ్ ఓపెన్ చేసి, లేసీ బ్రాలెట్‌ని కిందకు లాగి తన గుండ్రటి, నిండు సళ్ళను బయటకు తీసింది. కార్తీక్ ఆత్రంగా వాటిని పట్టుకున్నాడు, అతని పెద్ద చేతులు ఆమె సళ్ళను గట్టిగా, వెచ్చగా పిసుకుతున్నాయి, కానీ అది వాడికి కంఫర్ట్‌గా అనిపించలేదు. ఆ ఆర్మ్రెస్ట్ అడ్డంగా ఉంది, పైగా వాడి బుర్రలో ఇంకా చాలా రసిక ఆలోచనలు ఉన్నాయి.

కార్తీక్ తన సీటులోంచి లేచి, కాళ్లు చాపి కూర్చున్న అర్చన కాళ్ల మధ్యలో ఉన్న ఇరుకు ప్రదేశంలోకి వచ్చాడు. లక్కీగా వాళ్ళు కూర్చున్న ప్రీమియం రోలో అతను కార్పెట్ మీద మోకరిల్లి కూర్చోవడానికి సరిపడా జాగా ఉంది. ఆమె ఖాళీ తొడల మీద ముద్దులు పెడుతూ నేరుగా ఆమె వేడిగా, తడిగా ఉన్న పూకు దగ్గరకు వచ్చాడు.

అతను ఆమె పూకు కింది పెదాలను తన నోటితో ఆడుకుంటూ పైనున్న పూకు పరుక దగ్గరకు వెళ్లాడు. ఆ ఉబ్బిన పరుకను తన వేడి నోట్లోకి తీసుకున్నాడు.

అతని తడి నాలుక ఆమె పూకు పరుక పై వేగంగా, గుండ్రంగా తిరుగుతుంటే, అర్చన తల వెనక్కి వాల్చి, సుఖంతో గట్టిగా అరుస్తూ కుర్చీలో గిలగిలలాడింది. ఆమె కాలివేళ్లు బూట్లలో ముడుచుకుపోయాయి, ఆ తీవ్రమైన సుఖానికి ఆమె శ్వాస తీసుకోవడం కష్టంగా మారింది. ఆ విపరీతమైన సుఖం ఆమె కాళ్ల మధ్యనుంచి పుట్టి శరీరమంతా పాకుతోంది. ఒక వేడి అగ్నిపర్వతం బద్దలవ్వడానికి రెడీగా ఉన్నట్లుంది. ఆమె తన కాళ్లను కార్తీక్ భుజాల మీదుగా ముందున్న కుర్చీ పైభాగానికి ఆనించి పెట్టుకుంది. తన చేతులతో కార్తీక్ నల్లటి జుట్టును గట్టిగా పట్టుకుని, అతని ముఖాన్ని తన పూకుకు మరింత దగ్గరగా లాక్కుంటూ, బూట్లతో ముందున్న కుర్చీని బలంగా నెడుతోంది.

ఆమె కామంతో పెడుతున్న కేకలు సినిమాలో వస్తున్న బాంబుల పేలుళ్ల సౌండ్స్ కంటే గట్టిగా వినిపిస్తున్నాయి. ఆ సౌండ్స్ అంతకంతకూ పెరుగుతున్నాయి. "ఆహ్! ఆఆఆహ్! ఆపకు, ప్లీజ్, ఆపొద్దు!" అంటూ అరిచింది. ఆమె ఇక ఏమాత్రం ఆపుకోలేకపోతోంది. ఆమెలోపల బద్దలైపోవడానికి రెడీగా ఉంది.

చివరిసారిగా పెద్దగా మూలుగుతూ, ఆమె పూకులోంచి రసాలు కారిపోయాయి. ఆ కామపు ఉప్పెనకు ఆమె శరీరం ఒక్కసారిగా ముడుచుకుపోయింది, ఆమె కాళ్లు కార్తీక్ తలను గట్టిగా నొక్కేశాయి, ఆమె నడుము పైకి లేచింది, భుజాలు కుర్చీలోకి కూరుకుపోయాయి. ఆమె ఆర్గాజం అలల్లా ఆమె శరీరమంతా పాకింది, ఆ తర్వాత ఒక రకమైన మత్తు, ప్రశాంతత ఆమెను ఆవహించాయి.

అర్చన ఊపిరి పీల్చుకుంటూ రిలాక్స్ అయింది. ఆమె కళ్లు సగం మూసుకుపోయి, స్క్రీన్ మీద వస్తున్న ఆ యానిమే బొమ్మలను బ్లర్ర్‌గా చూస్తోంది. ఆ వెలుతురుకు అడ్డంగా కార్తీక్ వచ్చాడు, ప్రొజెక్టర్ వెలుతురులో అతని పొడవాటి ఆకారం చాలా ఆకర్షణీయంగా కనిపిస్తోంది. అతని పని ఇంకా అయిపోలేదు, అలాగే ఆమె పని కూడా అవ్వలేదని స్పష్టంగా తెలుస్తోంది.

అతను వెంటనే తన ఫ్లై ఓపెన్ చేసి, తన పొడవాటి, గట్టిపడిన మొడ్డను బయటకు తీశాడు, అది ఆ ఏసీ గాలిలో పైకి లేచి ఎగురుతోంది.

ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడకుండా, కార్తీక్ తన చేతులను ఆమె తొడల మీదుగా తీసుకెళ్లి, నేరుగా ఆమె గుండ్రటి గుద్దను గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. అతను ఆమెను సులభంగా పైకి ఎత్తాడు, ఆమె పైభాగం ఆ సినిమా కుర్చీలోకి వెనక్కి బాగా వాలిపోయి ఉంది. ఆమె సన్నగా ఉండటం వల్ల ఆమెను ఈజీగా హ్యాండిల్ చేస్తూ కొద్దిగా పైకి లేపి, తన లావు మొడ్డను ఆమె తడి పూకు దగ్గరకు తెచ్చాడు.

అతను ఒక్క ఉదుటున ఆమె లోపలికి దూర్చాడు. అర్చన గట్టిగా మూలిగింది. "ఓహ్ గాడ్..." ఇందాక కారిన రసాలకే తన పని అయిపోయిందని ఆమె అనుకుంది, కానీ కార్తీక్ గట్టి మొడ్డ ఆమె పూకు గోడలను ఒరుసుకుంటూ లోపలికి వెళ్తుంటే, తనలో ఇంకా ఎంత కసి దాగుందో ఆమెకు అప్పుడే అర్థమైంది.

కార్తీక్ కదలడం మొదలుపెట్టాడు. మొదట్లో నెమ్మదిగా, బలంగా దెంగుతుంటే వాళ్ళిద్దరి పెల్విక్ ఎముకలు తగిలి తప్ తప్ మని శబ్దాలు వస్తున్నాయి, అర్చన గొంతులోంచి జంతువులాంటి మూలుగులు వస్తున్నాయి.

ఆమె పూకు లోపలి సున్నితమైన భాగాన్ని ప్రతి స్ట్రోక్‌తో తాకేలా కార్తీక్ తనను తాను, ఆమెను మార్చుకుని దెంగుతున్నాడు. అర్చనకు పిచ్చెక్కించే ఆ ప్రత్యేకమైన స్పాట్‌ను అతను యాక్టివేట్ చేశాడు. ఇందాక తన వేళ్లతో దాన్ని ఈజీగానే పట్టుకున్నాడు, కానీ ఇప్పుడు వాళ్లిద్దరి అవయవాలు కలుస్తుంటే కలిగే ఆ అనుభూతిని ఆమె జీవితంలో ఇంతవరకు ఎప్పుడూ చూడలేదు.

కార్తీక్ వేగం ఇప్పుడు బాగా పెరిగింది. ఇందాకటికంటే లోతుగా, కానీ ఇప్పుడు విపరీతమైన వేగంతో దెంగుతున్నాడు. ఆమె పూకు వేడి అతనికి స్పష్టంగా తెలుస్తోంది. ఆమె పూకు చాలా టైట్‌గా ఉంది, ఆ కండరాలు అతని మొడ్డను గట్టిగా పట్టుకుని బయటకి, లోపలికి వెళ్తుంటే రసాన్ని పిండేస్తున్నాయి. ప్రతి స్ట్రోక్‌తో అతనికి ఆమెను ఇంకా వైల్డ్‌గా దెంగాలనిపిస్తోంది, క్షణాల్లో అతను మృగంలా మారిపోయాడు, విపరీతమైన వేగంతో ఆమెను దెంగుతూ ఆ కామపు మత్తులో పూర్తిగా లీనమైపోయాడు.

కార్తీక్ మొడ్డ ఆమెకు స్పష్టంగా తెలుస్తోంది. దాని షేప్, అణువణువూ ఆమె ఫీల్ అవుతోంది. అతను ఆమెను ఎలా పూర్తిగా నింపేశాడో అనుభవిస్తోంది.

ఆమె గుద్ద మీద అతని పట్టు చాలా గట్టిగా ఉంది, ఆ బలంతో అతను ఆమెను ముందుకు వెనక్కి ఊపుతూ దయలేకుండా దెంగుతున్నాడు. అతను వేసే ప్రతి గట్టి పోటుకూ ఆమె సిగ్గులేకుండా అరుస్తూ మూలుగుతోంది. కార్తీక్ ఆమె పూకు పైభాగంలో కరెక్ట్‌గా రాసుకుంటూ దెంగుతున్నాడు. అది ఆమెలో మళ్ళీ ఆ కామపు ఒత్తిడిని పెంచుతోంది. ఇందాకటి సుఖం లాంటిదే కానీ, ఇది పూర్తిగా భిన్నంగా ఉంది. ఇందాకటి కంటే ఇప్పుడు మరింత బలంగా బద్దలయ్యేలా ఆ సుఖం ఆమెను ఊపేస్తోంది.

కార్తీక్ కూడా గట్టిగానే శబ్దాలు చేస్తున్నాడు. అతను కూడా ఆర్గాజం అంచులకు చేరుకోవడంతో అతని గొంతులోంచి బేస్ వాయిస్‌తో మూలుగులు వస్తున్నాయి. "ఫక్, నువ్వు చాలా బాగున్నావే..." అంటూ మత్తుగా అన్నాడు.

స్క్రీన్ వెలుతురులో మెరుస్తున్న తన పార్టనర్‌ను కిందకి చూశాడు కార్తీక్. అతను దెంగుతున్న ఊపుకి ఆమె గుండ్రటి సళ్ళు పైకి కిందకి ఎగురుతున్నాయి, ఆ అందమైన బొడ్డు నుండి నాజూకైన నడుము వరకు అతని వేళ్లు ఆమె చర్మంలోకి గుచ్చుకుంటూ ఆమెను పైకి పట్టుకుని ఉన్నాయి.

ఆమె అందమైన శరీరం, తప్ తప్ మని వస్తున్న తడి శబ్దాలు, అతని మొడ్డను ఆమె పూకు టైట్‌గా పట్టుకోవడం ఇవన్నీ అతనిలో మరింత కసిని పెంచి, ఇంకా లోతుగా దెంగేలా చేస్తున్నాయి. అతను ఇంకా వేగంగా, బలంగా దెంగడం మొదలుపెట్టాడు. బుర్ర మొత్తం కామంతో నిండిపోయి కసిగా ఆమెను అనుభవిస్తున్నాడు.

ఇద్దరూ ఒకేసారి ఆర్గాజంకి చేరుకుంటున్నారు. కార్తీక్ ఏమాత్రం ఆపకుండా దెంగుతున్న వేగానికి అర్చన తట్టుకోలేకపోయింది. బెలూన్ పగిలినట్లుగా ఆమె అరుస్తూ కార్చేసింది. ఆమె శరీరమంతా వణికిపోతూ, లోపలి గోడలు అతని మొడ్డను గట్టిగా పట్టేసుకుని, దెంగే స్పీడ్‌కి తగ్గట్టుగా కుదించుకుపోయాయి.

"ఆహ్! నా రసం వచ్చేస్తోంది!" ఆమె అరిచింది.

తను దెంగుతుంటే ఆమె అంత సుఖపడటం చూసి కార్తీక్ కూడా కంట్రోల్ తప్పాడు, సుఖంతో గట్టిగా అరుస్తూ తన రసాన్ని ఆమె పూకు లోపల లోతుగా కార్చేశాడు. ఇంక ఒక్క చుక్క కూడా పట్టదేమో అన్నంతగా ఆ వేడి రసంతో ఆమె పూకు నిండిపోయింది.

వాళ్లు నెమ్మదిగా శాంతించారు, కార్తీక్ ఆయాసపడుతూ అర్చనను మెత్తటి సీటు మీద కూర్చోబెట్టాడు. ఆమె కాస్ప్లే స్కర్ట్ మరీ పైకి ముడుచుకోకుండా నెమ్మదిగా సరిచేశాడు. అతని కాళ్లు వణుకుతున్నాయి, వీక్ అయిపోయాడు. మంచి సుఖం దొరికిందన్న తృప్తితో, అలసిపోయిన కాళ్లకు రెస్ట్ ఇస్తూ తన వెనకాల ఉన్న కుర్చీకి ఆనుకుని నిలబడ్డాడు. అర్చన చీకటిగా ఉన్న సీలింగ్ వైపే చూస్తోంది. పైన ప్రొజెక్టర్ వెలుతురులో ఎగురుతున్న దుమ్ము కణాలను మత్తుగా చూస్తోంది. ఆమె చెవులు హోరుమంటున్నాయి, తల తిరుగుతున్నట్లుగా అనిపిస్తోంది.

అయినా సరే, నెలల తరబడి ఫీల్ అవ్వనంత హాయిగా ఇప్పుడామె ఫీల్ అవుతోంది. ఏళ్లుగా తనతో ఉన్న బాయ్‌ఫ్రెండ్ కంటే, ఈ అందమైన అపరిచితుడే తనను ఎంతో కేరింగ్‌గా చూసుకున్నాడని ఆమెకు అనిపించింది. ఆమెకు ఎంత సంతోషమేసిందంటే ఏడుపు వచ్చేంత, కానీ ఇప్పుడు ఇంకొంచెం నీరు బయటకు పోతే బాడీ డీహైడ్రేట్ అయిపోతుందేమో అని భయపడింది.

హాయిగా పైకి చూస్తూ పడుకున్న ఆమెకు, సినిమాలో వస్తున్న బ్యాక్‌గ్రౌండ్ మ్యూజిక్ ఆగిపోయిందని అప్పుడు అర్థమైంది.

ఒక్కసారిగా ప్రొజెక్టర్ వెలుతురు ఆగిపోయి, హాల్‌లోని పెద్ద లైట్లు అన్నీ వెలిగాయి. ఆ వెలుతురులో వాళ్లిద్దరి బట్టలు చెదిరిపోయి, ముఖాలు ఎర్రబడిపోయి, ఆ ఖరీదైన సీట్ల మీద అనుమానాస్పదంగా తడిసిన మరకలతో దొరికిపోయారు. అప్పుడే ఒక శబ్దం వినిపించింది. లాబీ డోర్ నెమ్మదిగా ఓపెన్ అవుతోంది. ఆ అలసిపోయిన థియేటర్ ఉషర్ క్లీన్ చేయడానికి లోపలికి వస్తున్నాడు.

అర్చన, కార్తీక్ ఒకరి కళ్ళలోకి ఒకరు చూసుకున్నారు, పట్టుబడతామేమో అన్న భయం, ఇందాక పొందిన అత్యుత్తమ సుఖం అన్నీ కలిసి వాళ్ళ ముఖాల్లో ఒక పెద్ద నవ్వు వచ్చేలా చేశాయి. వాళ్లు కంగారుగా బట్టలు సరిచేసుకుని, జిప్‌లు వేసుకుని, ఆ ఉషర్ వస్తున్న దారికి వ్యతిరేక దిశలో ఉన్న ఫైర్ ఎగ్జిట్ డోర్ నుంచి బయటకు పారిపోయారు.

మెట్లు దిగుతూ, నవ్వుకుంటూ, అక్కడ మిగిలి ఉన్న స్టాఫ్ కంట పడకుండా ఆ పాత సినిమా హాల్ నుండి బయటపడి రద్దీగా ఉన్న హైదరాబాద్ రోడ్డు మీదకు వచ్చారు. వాళ్ల పరువు పోలేదని సంతోషించారు, కానీ లోపల వాళ్ళు చేసిన ఆ రచ్చను చూసి ఆ పాపం ఉషర్ ఏమనుకుంటాడో అని తలచుకుని నవ్వుకున్నారు.

"ఏం అనిపించింది?" బయటికి రాగానే జాకెట్ సరిచేసుకుంటూ కార్తీక్ అడిగాడు.

"ఏంటి?"

"మరేంటి, 'మూవీ మారథాన్' గురించి?" అంటూ కన్ను గీటాడు.

"అదేంటో నాకు తెలియదు కానీ, ఈసారి మాత్రం ఆ మూడో సినిమా నాకు భలే నచ్చేసింది. సిరీస్ మొత్తంలో అదే బోరింగ్ సినిమా అనుకునేదాన్ని, కానీ ఈసారి మాత్రం అది నాకు బాగా కనెక్ట్ అయిపోయింది."

కార్తీక్ ముఖంలో కొంటె నవ్వు కనిపించింది. "అవును, బాగానే కనెక్ట్ అయ్యుంటుందిలే. అదలా ఉంచితే, వచ్చే వారం ఇక్కడే ఇంకో సినిమా చూద్దామనుకుంటున్నాను, కానీ ప్రస్తుతానికి నేనొక్కడినే టికెట్ బుక్ చేసుకున్నా. మళ్ళీ ఒంటరిగా వస్తే బోర్ కొడుతుందేమో. నీకేమైనా ఇంట్రెస్ట్ ఉందా?"

అర్చన కాసేపు ఆలోచించినట్లు యాక్ట్ చేసింది, కానీ ఆ ప్రశ్న అడగకముందే ఆమె ఆన్సర్ రెడీగా ఉంది.

"దాని ఎండింగ్ బాగుంటుందా?" అని సరదాగా అడిగింది.

"ఉండొచ్చు. ఒకవేళ బాలేకపోయినా, దాన్ని బ్యూటిఫుల్‌గా ఎలా మార్చాలో మనకు తెలుసుగా."

అర్చన పెదాలపై వెడల్పాటి చిరునవ్వు విరిసింది, ఆమె మనసు సంతోషంతో ఉప్పొంగిపోయింది. ఆమె ప్రేమగా అతని బుగ్గ మీద చిన్న ముద్దు పెట్టింది, ఇద్దరూ కలిసి నడుచుకుంటూ వెళ్లిపోయారు. అప్పటికే హైదరాబాద్‌లో వర్షం ఆగిపోయింది, రోడ్లన్నీ కడిగినట్లు క్లీన్‌గా మారిపోయి సాయంత్రపు ఎండకు పసుపు, నీలం, ఆరెంజ్ రంగుల్లో మెరిసిపోతున్నాయి.