ഒഴിഞ്ഞ തിയേറ്ററിലെ അപരിചിതൻ

കൊച്ചിയിൽ അന്ന് കനത്ത മഴയായിരുന്നു. ചുറ്റും നനയിക്കുന്ന ഇരുണ്ട കാലവർഷ മേഘങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ആ മഴയത്ത് നടക്കുക എന്നത് തന്നെ വലിയൊരു പാടായിരുന്നു. റോഡരികിലെ ഓടകളിലേക്ക് ഒഴുകിപ്പോകുന്നതിന് മുമ്പ് വെള്ളം റോഡിലൂടെ വലിയ ചാലുകളായി കുത്തിയൊഴുകിയിരുന്നു. ഈ നനഞ്ഞൊലിച്ച അവസ്ഥയിലാണ് അർച്ചന മഴയോട് മല്ലിട്ട് വേഗത്തിൽ നടന്നു കയറിയത്. അവൾക്ക് ഇതിനകം തന്നെ നന്നായി വൈകിയിരുന്നു. വേഗത്തിലുള്ള നടത്തം കാരണം അവളുടെ ശരീരത്തിലുണ്ടായ വിയർപ്പും ചുറ്റുമുള്ള ഈർപ്പമുള്ള വായുവും ഒത്തുചേർന്ന്, ദൂരെയുള്ള ആ പഴയ സിനിമാ തിയേറ്ററിലേക്കുള്ള യാത്ര തീർത്തും ദുസ്സഹമാക്കി മാറ്റി. വെള്ളക്കെട്ടുകളിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ അവളുടെ സ്റ്റൈലിഷ് ബൂട്ട്‌സുകൾ ദേഷ്യത്തോടെ വെള്ളം തെറിപ്പിച്ചു.

കനത്ത ഗ്ലാസ് വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്ന്, അവൾ തന്റെ നനഞ്ഞ ഹാൻഡ്‌ബാഗിൽ ഫോൺ പരതിക്കൊണ്ട് നേരെ ടിക്കറ്റ് കൗണ്ടറിലേക്ക് നടന്നു.

"ഞാൻ അനിമെ മൂവി മാരത്തോണിന് വന്നതാണ്," മുഖത്ത് വീണ വെള്ളത്തുള്ളികൾ തുടച്ചുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.

കൗണ്ടറിന് പിന്നിൽ, തന്റെ പാർട്ട് ടൈം ജോലിയിലും ഇത്തരം സിനിമാപ്രേമികളായ ആളുകളിലും ഒരുപോലെ ബോറടിച്ച ഒരു കോളേജ് വിദ്യാർത്ഥിയാണ് നിന്നിരുന്നത്.

"നിങ്ങൾ പത്ത് മിനിറ്റ് വൈകി. ഏഴ് മിനിറ്റ് റൂൾ അനുസരിച്ച്, എനിക്ക് ഇപ്പോൾ നിങ്ങളെ അകത്തേക്ക് കയറ്റിവിടാൻ കഴിയില്ല."

അർച്ചന അവിശ്വസനീയതയോടെ അവനെ നോക്കി. "സത്യമാണോ? എന്റമ്മോ, ഇതൊരു ആറ് മണിക്കൂർ മാരത്തോൺ ആണ്. അതിൽ പത്ത് മിനിറ്റൊക്കെ എന്താടോ?"

ദേഷ്യപ്പെട്ടു നിൽക്കുന്ന ഒരു സിനിമാ ആരാധികയെ നേരിട്ട് ശീലമില്ലാത്തതുകൊണ്ടോ, അതോ നനഞ്ഞൊലിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടിയോട് തർക്കിക്കാൻ താല്പര്യമില്ലാത്തതുകൊണ്ടോ, ആ ചെറുപ്പക്കാരൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ വഴങ്ങി അവളെ അകത്തേക്ക് കയറ്റിവിട്ടു. അങ്ങനെ ഒരു വലിയ പാത്രം മസാല പോപ്‌കോണും ഒരു കോൾഡ് ഡ്രിങ്കും വാങ്ങി അവൾ ഇരുട്ടുനിറഞ്ഞ ആ തിയേറ്ററിനകത്തേക്ക് കയറി. പരസ്യങ്ങളും ട്രെയിലറുകളും കഴിഞ്ഞ് സിനിമ നേരത്തെ തന്നെ തുടങ്ങിയിരുന്നു. സിനിമാ സ്ക്രീനിൽ നിന്നുള്ള ആ ചെറിയ വെളിച്ചത്തിൽ കണ്ണുകൾ കൂർപ്പിച്ച് അർച്ചന തന്റെ സീറ്റ് തിരഞ്ഞു. അവൾ തന്റെ സീറ്റ് കണ്ടുപിടിച്ചു, പക്ഷേ അവളുടെ സീറ്റും തൊട്ടടുത്ത സീറ്റും വളരെ അടുത്തിരിക്കുന്ന ഒരു കപ്പിൾസ് കയ്യേറിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

ഉള്ളിൽ വല്ലാത്ത ദേഷ്യം തോന്നിയെങ്കിലും, അവൾ ഏറ്റവും പിന്നിലെ മൂലയിലുള്ള ഒരു ഒഴിഞ്ഞ സീറ്റ് തെരഞ്ഞെടുത്തു. എന്തായാലും എനിക്ക് ഒരാൾക്കുള്ള സീറ്റ് മതിയല്ലോ, അവൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. അവൾ അവിടെ ഇരുന്നിട്ട് ആ നനഞ്ഞ വസ്ത്രത്തിൽ എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒന്നു കംഫർട്ടബിൾ ആകാൻ ശ്രമിച്ചു. അവളുടെ ക്യൂട്ട് കോസ്പ്ലേ വേഷം—വെള്ള ബ്ലൗസും ചുവന്ന ബോയും ഉള്ള ഒരു ചെറിയ നീല പാവാട—അവളുടെ വലിയ ജാക്കറ്റിനടിയിൽ തീർത്തും നനഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

അവൾ നനഞ്ഞുകുതിർന്ന ആ വലിയ ജാക്കറ്റ് ഊരി സീറ്റിന്റെ പിന്നിലേക്ക് ഇടാൻ ശ്രമിച്ചു, ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെയിരിക്കാൻ അവൾ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ വൈകിവന്നതിലെ അതൃപ്തി കാണിക്കുന്ന ചില മുഖങ്ങൾ അവൾ മുൻനിരകളിൽ കണ്ടിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അവൾക്കാകെ വേണ്ടത് സ്വസ്ഥമായി ഇരുന്ന് സ്ക്രീനിൽ ഓടുന്ന ആ വർണ്ണാഭമായ ലോകത്തേക്ക് ഒന്ന് അലിഞ്ഞുചേരുക എന്നത് മാത്രമായിരുന്നു.

ഇതവളുടെ ഒരു ആഘോഷമാകേണ്ടതായിരുന്നു. ഈ ആഴ്‌ചയിലെ, അല്ല ഈ മാസത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ കാത്തിരിപ്പ്. അവൾക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട അനിമേറ്റഡ് സിനിമകളുടെ മാരത്തോൺ പ്രദർശനം. ഇതിനുവേണ്ടി അവൾ പ്രത്യേകം ഡ്രസ്സ് വരെ ചെയ്തിരുന്നു. ഒരിക്കലും ഇങ്ങനെ വൈകുമെന്നോ, മഴയത്ത് നനഞ്ഞൊലിക്കുമെന്നോ, തീർത്തും ഒറ്റയ്ക്കാകുമെന്നോ അവൾ കരുതിയിരുന്നില്ല. എന്നാലും ഈ മോശം അവസ്ഥയിലും നല്ലത് മാത്രം നടക്കട്ടെ എന്ന് കരുതി അവൾ ആ മൃദുവായ സീറ്റിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു.

തിയേറ്ററിലെ എസിയിൽ വസ്ത്രങ്ങളൊക്കെ ഒന്ന് ഉണങ്ങിത്തുടങ്ങിയപ്പോൾ, അവൾ സിനിമയിലേക്ക് പതിയെ ലയിച്ചുചേർന്നു. ഈ സിനിമകൾ അവൾ മുമ്പ് പലതവണ കണ്ടിട്ടുള്ളതാണ്, പക്ഷേ അത് തന്നെയാണ് ഇതിന്റെ ഒരു പ്രത്യേകതയും. നന്നായി അറിയാവുന്ന കാര്യങ്ങൾ വീണ്ടും ആ വലിയ സ്ക്രീനിൽ ആഘോഷിക്കുന്നത് കാണാൻ വല്ലാത്തൊരു രസമാണ്.

ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ, അർച്ചന ആദ്യമായി ഈ വിദേശ അനിമേറ്റഡ് സിനിമകൾ കണ്ട ആ രാത്രി ഓർത്തു; ഹോസ്റ്റൽ മുറിയിൽ ഇരുന്ന് ഏതോ ഒരു സൈറ്റിൽ വളരെ മോശം ക്വാളിറ്റിയിൽ കണ്ട ആ ദിവസങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ഒരുപാട് പിന്നിലായിരിക്കുന്നു. അന്നേ ഈ സിനിമകളോട് അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു പ്രണയമായിരുന്നു, ഇപ്പോൾ ദാ അതൊക്കെ വളരെ ക്ലിയറായി വലിയ സ്ക്രീനിൽ കാണുമ്പോൾ ആ പ്രണയം വീണ്ടും പുതുക്കുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. പ്രൊജക്ടർ റൂമിൽ നിന്ന് ഒറിജിനൽ ഫിലിം റീലുകൾ കറങ്ങുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാമായിരുന്നു, ആ പഴയ ഫിലിമിന്റെ ചെറിയ പോരായ്മകൾ പോലും സ്ക്രീനിലെ കാഴ്ചകൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗി നൽകി, അത് അവൾ നന്നായി ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ പുഞ്ചിരി വിടർന്നു, അർച്ചന ആ മൃദുവായ സീറ്റിലേക്ക് കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ ചാരിയിരുന്നു.

എന്നാൽ അവളുടെ ആ സ്വസ്ഥത അധികം നീണ്ടുനിന്നില്ല, അവളുടെ വലതുവശത്ത് ആരോ നടന്നു വരുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. വൈകിവന്ന മറ്റൊരാൾ. ഇപ്പോൾ അവൾക്കും മുൻനിരയിലുള്ളവരെപ്പോലെ ദേഷ്യപ്പെട്ട് നോക്കാൻ ഒരു അവസരം കിട്ടിയിരിക്കുകയാണ്. ഇരുണ്ട തിയേറ്ററിൽ പരിഭ്രമത്തോടെ നോക്കുന്ന ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനായിരുന്നു അത്, തിയേറ്ററിലെ തിരക്കിൽ അയാളുടെ സീറ്റും മറ്റാരോ കയ്യേറിയിട്ടുണ്ടെന്ന് വ്യക്തമായിരുന്നു. ആ തിയേറ്ററിൽ ഇനി ബാക്കിയുള്ള ഒരേയൊരു ഒഴിഞ്ഞ സീറ്റ് അർച്ചനയുടെ തൊട്ടടുത്തുള്ളത് മാത്രമാണെന്ന് അവർ രണ്ടുപേരും അപ്പോഴാണ് മനസ്സിലാക്കിയത്.

അവൻ ചമ്മലോടെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്ന്, ഒന്നും മിണ്ടാതെ തന്നെ ക്ഷമ ചോദിക്കുന്ന മട്ടിൽ അവളുടെ അടുത്തുള്ള ഒഴിഞ്ഞ സീറ്റിലേക്ക് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു. അവൾ സമ്മതമെന്നോണം തലയാട്ടി, അവൻ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ അവിടെ ഇരുന്നു. ഇരുട്ടിൽ അവൾക്ക് അവന്റെ മുഖം വ്യക്തമായി കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, ആ ആദ്യ പ്രദർശനത്തിൽ അവൻ അവിടെ ഇല്ലെന്ന് നടിക്കാൻ അവൾ പരമാവധി ശ്രമിച്ചു, അവന്റെ പെട്ടെന്നുള്ള വരവ് തന്റെ സ്വകാര്യതയെ നശിപ്പിച്ചതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

ഏകദേശം രണ്ട് മണിക്കൂറിന് ശേഷം സിനിമ കഴിഞ്ഞു. ആ മാന്ത്രിക ശക്തിയുള്ള നായിക അവളുടെ കൂട്ടുകാരികളുടെ പിന്തുണയോടെ വിജയം കൈവരിക്കുന്നതായിരുന്നു ക്ലൈമാക്സ്. അവസാനം അവൾ ആ സുന്ദരനായ മുഖംമൂടിക്കാരൻ നായകന് ഒരു ചുംബനം നൽകാനും മറന്നില്ല. വളരെ ക്യൂട്ട്, അർച്ചന ചിന്തിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും തിയേറ്ററിലെ ലൈറ്റുകൾ തെളിഞ്ഞു, അടുത്ത സിനിമ തുടങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് പത്ത് മിനിറ്റ് ഇടവേളയുണ്ടെന്ന് അവർ അനൗൺസ് ചെയ്തു. കാലൊന്ന് നിവർത്താനും, കുടിച്ച വലിയ സോഫ്റ്റ് ഡ്രിങ്ക് ഒന്ന് പാസ്സ് ചെയ്യാനും വേണ്ടി അർച്ചന എഴുന്നേൽക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.

അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ, അടുത്തുള്ള സീറ്റിലിരുന്ന ആ ചെറുപ്പക്കാരനുമായി അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഇടഞ്ഞു. തിയേറ്ററിലെ ലൈറ്റിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ അവന്റെ മുഖം ഇപ്പോൾ വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു, അവൻ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെ പോകാൻ അനുവദിച്ചുകൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു നിന്നു.

ബാക്കിയുള്ള പോപ്‌കോണും കൈയിൽ പിടിച്ച് അവൾക്ക് അവന്റെ തൊട്ടടുത്തു കൂടെ വേണമായിരുന്നു നടന്നു പോകാൻ. അങ്ങനെ പോകുമ്പോൾ അവളുടെ കാലിൽ എന്തോ തടഞ്ഞു. കോസ്പ്ലേയ്ക്ക് വേണ്ടി അവൾ പുതിയതായി വാങ്ങിയ ബൂട്ട്‌സായിരുന്നു അത്. അത് ഇട്ടു നടന്ന് അവൾക്ക് വലിയ ശീലമില്ലായിരുന്നു, ആ ചുവന്ന ലെതർ ഷൂവിന്റെ അറ്റം കസേരയുടെ ഇരുമ്പിൽ തട്ടി അവൾ പെട്ടെന്ന് താഴേക്ക് വീഴാൻ പോയി.

പക്ഷേ അവൾ താഴെ വീണില്ല, തൊട്ടടുത്ത് നിന്നിരുന്ന ആ അപരിചിതൻ അവളെ കൃത്യമായി പിടിച്ചിരുന്നു. ചൂടുള്ള, സുരക്ഷിതമായ ആ കൈകൾ അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു, അവൾക്ക് വീഴാതെ നിൽക്കാനുള്ള സപ്പോർട്ട് അവൻ നൽകി. അവൾ നേരെ നിന്ന ശേഷവും അവന്റെ കൈകൾ ഒരു നിമിഷം കൂടി അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ തുടർന്നു—അത് കുറച്ച് കടന്നകൈയായിരുന്നെങ്കിലും, അവൾക്കത് സുരക്ഷിതവും മനോഹരവുമായി തോന്നി. അർച്ചനയുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചമ്മലുണ്ടായി.

"അയ്യോ, സോറി! ഇത് പുതിയ ബൂട്ട്‌സാണ്. ഞാൻ നിങ്ങളുടെ കാലിലൊന്നും ചവിട്ടിയില്ലല്ലോ?" ചുവന്നു തുടുത്ത മുഖത്തോടെ അവൾ അവനെ നോക്കി വേഗത്തിൽ ചോദിച്ചു.

"ഏയ്, കുഴപ്പമില്ല, എനിക്കൊന്നും പറ്റിയില്ല. നിങ്ങൾക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ? കാലിന് ഉളുക്കൊന്നും തട്ടിയില്ലല്ലോ?"

അവന്റെ സംസാരം വളരെ മര്യാദയോട് കൂടിയായിരുന്നു. കേൾക്കാൻ നല്ല രസമുള്ള, വളരെ ശാന്തമായ ശബ്ദം. അവൾ വിചാരിച്ചതിലും കുറച്ചുകൂടി ഗാംഭീര്യമുള്ള ശബ്ദമായിരുന്നെങ്കിലും, വളരെ സ്നേഹം നിറഞ്ഞ ഒന്നായിരുന്നു അത്.

"എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ല. താങ്ക്സ്. ഞാൻ..." പുറത്തേക്കുള്ള വഴി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൊണ്ട് അർച്ചന വാക്കുകൾ നിർത്തി.

അവന് നേരെ ചമ്മിയ ഒരു ചിരിയും പാസ്സാക്കി, വീണ്ടും വീഴാതിരിക്കാൻ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ച് അവൾ വേഗത്തിൽ നടന്നുപോയി. വാഷ്റൂമിൽ പോയി വന്നതിന് ശേഷം, അർച്ചന വളരെ ഇരുണ്ടതും ഇടുങ്ങിയതുമായ ആ തിയേറ്റർ ലോബിയിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. നിലത്തെ കാർപെറ്റിൽ പണ്ടെന്നോ വീണ കൊക്കകോളയും പോപ്‌കോണും ഒക്കെ ആയി വല്ലാത്തൊരു ഒട്ടിപ്പായിരുന്നു, അർച്ചന ജനിക്കുന്നതിനും മുമ്പ് റിലീസായ പല പഴയ സിനിമകളുടെയും പോസ്റ്ററുകൾ ചുമരുകളിൽ പതിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാലും ആ സ്ഥലത്തിന് ഒരു പഴയകാല കൊച്ചിയുടെ ഭംഗിയുണ്ടായിരുന്നു, അവിടെയുള്ള ആളുകളും ആ ഒരു ഫീൽ നിലനിർത്തുന്നവരായിരുന്നു.

സിനിമാ ഭ്രാന്തന്മാരും, അവരുടെ കൂടെ വരാൻ ഒട്ടും താല്പര്യമില്ലാത്ത പാർട്ണർമാരും ഒക്കെയായി ആ ചെറിയ സ്ഥലം ശനിയാഴ്ച രാത്രിയിലെ ഒരു പബ്ബ് പോലെ ആൾത്തിരക്ക് നിറഞ്ഞതായിരുന്നു.

ഈ പരിപാടിക്ക് വേണ്ടി പ്രത്യേകം ഡ്രസ്സ് ചെയ്തു വന്നത് താൻ മാത്രമല്ലെന്ന് അർച്ചന മനസ്സിലാക്കി. പല അനിമെ കഥാപാത്രങ്ങളുടെയും വേഷം ധരിച്ച, ചുറ്റുപാടുകളൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാത്ത ചില പെൺകുട്ടികളെ അവൾ അവിടെ കണ്ടു. ചിലർ പൂർണ്ണമായും ആ വേഷത്തിലായിരുന്നു, മറ്റുചിലർ ഒരു ബോയോ അല്ലെങ്കിൽ കളർ വിഗ്ഗോ മാത്രം വെച്ചിരുന്നു.

ഈ തിരക്കിനിടയിലൂടെ, അർച്ചന വീണ്ടും പോപ്‌കോൺ വാങ്ങാൻ വേണ്ടി കൗണ്ടറിലേക്ക് നടന്നു. സത്യത്തിൽ അവളുടെ വയറ് നിറഞ്ഞിരുന്നു, പക്ഷേ ഇത്രയും വലിയ ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ ഒറ്റയ്ക്കായിപ്പോയ ആ വല്ലാത്ത ഫീൽ മാറ്റാൻ അവൾക്ക് എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് വേണമായിരുന്നു. ആളുകൾക്കിടയിലൂടെ വഴുതിമാറി, പുതിയ ബൂട്ട്‌സ് നൽകിയ ആ ഉയരം കാരണം ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോകാതെ അവൾ ആ നീണ്ട ക്യൂവിൽ പോയി നിന്നു.

ക്യൂ വളരെ പതുക്കെയാണ് മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയത്. വളരെ പതുക്കെ. അടുത്ത സിനിമ തുടങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് തനിക്ക് സ്നാക്സ് കിട്ടുമോ, അതോ ഒന്നും കഴിക്കാതെ വെറുതെ ഇരുന്ന് സിനിമ കാണേണ്ടി വരുമോ എന്ന് അർച്ചന ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങി. ഭാഗ്യത്തിന്, ക്യൂ കുറച്ചു വേഗത്തിൽ നീങ്ങാൻ തുടങ്ങി.

വലിയ ബക്കറ്റ് നിറയെ ഫ്രഷ് പോപ്‌കോണുമായി ആളുകൾ അവളുടെ അടുത്തുകൂടെ സീറ്റുകളിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോയി, ഓരോരുത്തരും പോകുമ്പോൾ ഗ്ലാസ് കൗണ്ടറിന് പിന്നിലുള്ള പോപ്‌കോണിന്റെ അളവ് കുറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. അവസാനം അർച്ചന ക്യൂവിൽ രണ്ടാമതായി എത്തി, നല്ല സ്റ്റൈലൻ ഷർട്ടിട്ട വിശാലമായ ചുമലുകളുള്ള ഒരാളുടെ പിന്നിലായിരുന്നു അവൾ നിന്നിരുന്നത്. അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന അവസാനത്തെ ഫ്രഷ് പോപ്‌കോൺ മുഴുവനും കൗണ്ടറിലുള്ള ആൾ ഒരു വലിയ പേപ്പർ ബക്കറ്റിലാക്കി അയാൾക്ക് നൽകി. അർച്ചന ക്യൂവിൽ ഒന്നാമതായി എത്തിയപ്പോഴേക്കും പോപ്‌കോൺ മുഴുവനും തീർന്നിരുന്നു.

മുന്നിൽ നിന്നയാളുടെ പിന്നിലൂടെ ഇതുകണ്ട അർച്ചനയുടെ മുഖം വല്ലാതെ മങ്ങി, അവൾക്ക് വലിയ നിരാശ തോന്നി. കൗണ്ടറിലുള്ള ആൾ ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തോളുകുലുക്കി, ഇത് കണ്ട് മുന്നിൽ നിന്നയാൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവൾക്ക് ആ മുഖം മനസ്സിലായി: കഴിഞ്ഞ രണ്ട് മണിക്കൂറായി അവളുടെ തൊട്ടടുത്ത് ഇരുന്ന അതേ ആൾ. അവൾ തട്ടിവീഴാൻ പോയപ്പോൾ അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ പിടിച്ച് വീഴാതെ നോക്കിയ അതേ ആൾ.

"കഷ്ടം തന്നെ," അവൾ പതുക്കെ പിറുപിറുത്തു.

അവൻ അത് കേട്ടു, അവന്റെ സുന്ദരമായ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു ചമ്മൽ ഉണ്ടായി.

"ഓ, വീണ്ടും കണ്ടല്ലോ," ഈ അവസ്ഥയിൽ വേറെ എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

അവന് ശരിക്കും സങ്കടം തോന്നി. ഒരു ബക്കറ്റ് പോപ്‌കോണിന്റെ പേരിൽ ആ പാവം കുട്ടി കരയുമെന്ന അവസ്ഥയിലായിരുന്നു. ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ തന്നെ അവൾ അവിടെ ഒറ്റയ്ക്കാണെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി, ഇത്രയും ഭംഗിയായി കോസ്പ്ലേ വേഷമൊക്കെ ഇട്ട് വന്നിരിക്കുന്ന അവൾ ഒരിക്കലും ഒറ്റയ്ക്ക് വരാൻ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ടാകില്ല എന്ന് തീർച്ചയാണ്.

"ഹേയ്. നമ്മൾ രണ്ടും അടുത്തടുത്ത സീറ്റിലല്ലേ ഇരിക്കുന്നത്? നിങ്ങൾക്ക് ഇതിൽ നിന്ന് കുറച്ചു വേണമെന്നുണ്ടോ? എനിക്കെന്തായാലും ഇത് മുഴുവൻ ഒറ്റയ്ക്ക് കഴിക്കാൻ കഴിയില്ല."

പിന്നെ എന്തിനാടോ ഇത്രയും വലിയ ബക്കറ്റ് വാങ്ങിയത്? അർച്ചന ദേഷ്യത്തോടെ മനസ്സിൽ ചോദിച്ചു.

"എനിക്ക് വേണ്ടത് ഞാൻ വാങ്ങിക്കോളാം," അവൾ ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു.

അവൻ ആ ഒഴിഞ്ഞ കൗണ്ടറിലേക്ക് നോക്കി, അപ്പോഴേക്കും അവിടുത്തെ പയ്യൻ ബാക്ക് റൂമിലേക്ക് പോയിരുന്നു. "ഇനി നിങ്ങൾക്ക് വാങ്ങാൻ കഴിയുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല."

"അതിന് നിങ്ങളുടെ പോപ്‌കോൺ ഞാൻ കഴിക്കുമെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ തോന്നി?"

"നിങ്ങൾ നിർബന്ധമായും വാങ്ങണമെന്നില്ല, പക്ഷേ ഞാൻ ചോദിച്ചെന്നേയുള്ളൂ. കണ്ടിട്ട് നിങ്ങൾക്ക് ഇതിന്റെ ആവശ്യമുണ്ടെന്ന് തോന്നി. അണുക്കൾ പകരാതിരിക്കാൻ ഞാൻ കൗണ്ടറിൽ നിന്ന് ഒരു ഒഴിഞ്ഞ കവർ എടുത്ത് കുറച്ച് അതിലേക്ക് മാറ്റാം."

അർച്ചന അവനെ ശരിക്കുമൊന്ന് നോക്കി. തിയേറ്ററിൽ അവൾ കണ്ട മറ്റ് ആണുങ്ങളെ പോലെയേ ആയിരുന്നില്ല അവൻ. അവൻ ഒരു വിചിത്ര സ്വഭാവക്കാരനായ റോക്കറോ, വലിയ ടീഷർട്ടിട്ട ഒരു ഗെയിമറോ, അല്ലെങ്കിൽ മോശമായി സ്പർശിക്കുന്ന ഒരു വഷളനോ ആയിരുന്നില്ല. അതെ, അവൻ അവളെ തൊട്ടിരുന്നു, പക്ഷേ അത് മോശമായ രീതിയിലാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നിയിരുന്നില്ല. അതൊരു സപ്പോർട്ടായി, സുരക്ഷിതമായ ഒരു സ്പർശനമായിട്ടാണ് അവൾക്ക് തോന്നിയത്. അവൻ കാണാൻ നല്ല ലുക്കായിരുന്നു. നല്ല സ്റ്റൈലിഷ്. വളരെ വളരെ നല്ല ഒരു ലുക്ക്.

"ഏയ് വേണ്ട. അതിന്റെ ആവശ്യമില്ല; എനിക്ക് അസുഖമൊന്നുമില്ല. താങ്ക്സ്. എനിക്കിതിന്റെ ആവശ്യമുണ്ടെന്ന് നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്."

"ഞാൻ കാർത്തിക്," അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"അർച്ചന."

അവർ രണ്ടുപേരും വീണ്ടും ഇരുണ്ട ആ ഹാളിലേക്ക് നടന്നു, തിയേറ്ററിലേക്ക് അവസാനം കയറിയത് അവർ രണ്ടുപേരുമായിരുന്നു.

ഭാഗ്യത്തിന്, അവരുടെ സീറ്റ് ഏറ്റവും പിന്നിലത്തെ വരിയുടെ അറ്റത്തായതുകൊണ്ട്, മറ്റുള്ളവരെ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ച് ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ നടക്കേണ്ടി വന്നില്ല. സിനിമയുടെ ടൈറ്റിൽ സ്ക്രീനിൽ എഴുതിക്കാണിച്ചപ്പോൾ തന്നെ അവർ രണ്ടുപേരും പോയി ഇരുന്നു. പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ, കാർത്തിക് ആ വലിയ ബക്കറ്റ് പോപ്‌കോൺ അവർക്കിടയിൽ വെച്ചു, അവന്റെ കാലിന് മുകളിലായി അർച്ചനയുടെ ആംറെസ്റ്റോട് ചേർത്താണ് അവൻ അത് വെച്ചത്. ഉപ്പും ക്യാരമലും ചേർന്ന പോപ്‌കോണായിരുന്നു അത്, ആ രുചി അവർ രണ്ടുപേരെയും സിനിമ തീരുംവരെ അത് കഴിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

ഒന്നിനുപുറകെ ഒന്നായി അനിമെ സിനിമകൾ കാണുമ്പോൾ അതിലെ ചില സാമ്യങ്ങൾ വേഗത്തിൽ മനസ്സിലാകും, അത് സിനിമയുടെ ക്വാളിറ്റിയെ കുറച്ചൊന്ന് ബാധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും അത് കാണാൻ നല്ല രസമായിരുന്നു. കൊച്ചിയിലെ കാണികൾക്ക് ആ കഥ നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു, ആനിമേഷനിലെ ചെറിയ തെറ്റുകൾ കാണുമ്പോഴും, ഇംഗ്ലീഷ് ഡബ്ബിംഗിലെ ചില ഡയലോഗുകൾ കേൾക്കുമ്പോഴും അവർ ഉറക്കെ ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അർച്ചന ആ നിമിഷങ്ങൾ ശരിക്കും ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു. ഈ സിനിമ അവൾക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ഒന്നായിരുന്നു.

അത് അവളിൽ വളരെ ആശ്വാസം നൽകുന്ന ഒന്നായിരുന്നു. ഒരു വല്ലാത്ത സന്തോഷവും എന്നാൽ ചെറിയൊരു സങ്കടവും നൽകുന്ന ഒന്ന്. കുട്ടിക്കാലത്ത് ആദ്യമായി കണ്ടത് മുതൽ സിനിമയിൽ മാറ്റമൊന്നും വന്നിട്ടില്ലെങ്കിലും, ഓരോ തവണ കാണുമ്പോഴും തനിക്ക് മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. അതിനുശേഷം എത്രയോ പേർ അവളുടെ ജീവിതത്തിൽ വന്നു പോയി, പുതിയ ബന്ധങ്ങൾ ഉണ്ടായി, ചിലത് അവസാനിച്ചു, ഈ സിനിമ കാണുന്ന ഓരോ തവണയും ആ ഓർമ്മകൾ അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് കടന്നുവന്നു.

ഇപ്പോൾ ദാ അർച്ചന അവളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ മറ്റൊരു ഘട്ടത്തിൽ എത്തി നിൽക്കുന്നു. അവൾ ഇപ്പോൾ എവിടെയാണ്? വീണ്ടും ഒറ്റയ്ക്ക്. നാല് മണിക്കൂർ മുമ്പ് മാത്രം അവസാനിച്ച മറ്റൊരു പ്രണയബന്ധം. ഈ മൂവി മാരത്തോൺ കഴിയുന്നത് വരെ കാത്തിരിക്കാമെന്നാണ് അവൻ പറഞ്ഞിരുന്നത്, അവൾ ഈ ദിവസത്തിനായി എത്രമാത്രം കാത്തിരുന്നുവെന്ന് അവന് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു, പക്ഷേ ഇത്രയും നേരം തിയേറ്ററിൽ ഇരിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ്, അവൾ ഈ ക്യൂട്ട് കോസ്പ്ലേ വേഷം ഇട്ട് ഒരുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ ആ ബന്ധം അവസാനിപ്പിച്ചു.

അവന് ഈ സിനിമകൾ ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാണെന്ന് അവൻ എപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു. വേറെ എന്തൊക്കെ കള്ളങ്ങൾ അവൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും? അവളെ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നത് കള്ളമായിരുന്നോ? ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞതോ? അവളുടെ സാധനങ്ങളെക്കുറിച്ച് അവൻ പരാതി പറഞ്ഞത് എന്തായാലും കള്ളമായിരുന്നില്ലെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.

ഇനിയിപ്പോ അതൊന്നും ചിന്തിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല; എല്ലാം കഴിഞ്ഞു, എല്ലാ ബ്രേക്ക്അപ്പുകൾക്കും ശേഷം ഉണ്ടാകുന്ന വളരെ മോശമായ ആ ചിന്തകളുടെ തുടക്കത്തിലായിരുന്നു അർച്ചന. ഒരുപാട് ചിന്തിക്കുമെങ്കിലും ആരോടും ഒന്നും പറയാൻ കഴിയാത്ത ഒരു അവസ്ഥ. ഇനി ഒരിക്കലും അനുഭവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത അത്രയും വേദനിപ്പിക്കുന്ന ഒരു അവസ്ഥ, അവളത് മുമ്പും അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്.

അവൾ കുറച്ചുകൂടി പോപ്‌കോൺ എടുക്കാൻ വേണ്ടി ആ ബക്കറ്റിലേക്ക് കൈയിട്ടു. ചിന്തകൾ മാറ്റാൻ വേണ്ടി ഭക്ഷണം കഴിക്കാം എന്ന് കരുതി കൈയിട്ട അവൾക്ക് കിട്ടിയത് കാർത്തിക്കിന്റെ മൃദുവായ വിരലുകളായിരുന്നു, ആ ഇരുട്ടിൽ ഒട്ടിപ്പിടിക്കുന്ന പോപ്‌കോണിനിടയിൽ അവന്റെ കൈകളുടെ ചൂടും മൃദുത്വവും അവൾക്ക് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലായി. രാത്രിയിൽ അറിയാതെ വല്ല ചിലന്തിയേയും തൊട്ടത് പോലെ രണ്ടുപേരും പെട്ടെന്ന് കൈ വലിച്ചു. അവർ പരസ്പരം നോക്കി, സിനിമാ സ്ക്രീനിൽ നിന്നുള്ള ആ വെളിച്ചം അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"സോറി. നിങ്ങൾ എടുത്തോളൂ," കൈ പൂർണ്ണമായും പിന്നിലേക്ക് വലിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.

അർച്ചന അതിൽ നിന്ന് ഒരു പിടി പോപ്‌കോൺ എടുത്തു. അവൾക്ക് അവനെ നോക്കാൻ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അവന്റെ ആ സുന്ദരമായ മുഖം അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസം നൽകി, അവളുടെ നനഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങളുടെ തണുപ്പും അവളുടെ തകർന്ന ഹൃദയത്തിന്റെ സങ്കടവും മാറ്റാൻ ആ മുഖത്തിന് കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

സിനിമ മുന്നോട്ട് പോകുന്തോറും, അർച്ചന കൂടുതൽ ശാന്തതയിലേക്ക് അലിഞ്ഞുചേർന്നു. ആ സിനിമയും, കാർത്തിക്കിന്റെ ആ കമ്പനിയും അവളുടെ ബ്രേക്ക്അപ്പിന്റെ വേദന പതിയെ കുറച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ ആ സീറ്റിലേക്ക് നന്നായി ചാരിയിരുന്നു, അറിയാതെ തന്നെ അവൾ കാർത്തിക്കിന്റെ അടുത്തേക്ക്, അവന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂടിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുക്കുകയായിരുന്നു. പുറംലോകത്തെക്കുറിച്ചെല്ലാം മറന്ന് അവന്റെ ആ വിശാലമായ തോളിൽ തലചായ്ക്കാൻ അവൾ വല്ലാതെ ആഗ്രഹിച്ചു.

പെട്ടെന്ന് കിട്ടിയ ഒരു ധൈര്യത്തിൽ അവൾ അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്തു, അവന്റെ ഷർട്ടിന് മുകളിലൂടെ ആ തോളിലേക്ക് അവൾ പതുക്കെ തലചായ്ച്ചു. ആദ്യം കാർത്തിക്കൊന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും, ആ സങ്കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കുട്ടിക്ക് എന്താണ് ആവശ്യമെന്ന് മനസ്സിലാക്കാനുള്ള കഴിവ് അവനുണ്ടായിരുന്നു, അവൻ അവളെയതിന് അനുവദിച്ചുകൊണ്ട് സ്വസ്ഥമായി ഇരുന്നു.

വളരെ വേഗം തന്നെ ആ സിനിമയും കഴിഞ്ഞു, ആദ്യത്തേത് പോലെ തന്നെ. പക്ഷേ സിനിമ കഴിയരുതേ എന്നായിരുന്നു അർച്ചന ആഗ്രഹിച്ചത്. പുറത്ത് കൊച്ചിയിലെ മഴയത്ത് കാത്തിരിക്കുന്ന യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളിൽ നിന്നകലെ, ഈ ഇരുട്ടിൽ അവനോട് ചേർന്നിരിക്കാനാണ് അവൾ ആഗ്രഹിച്ചത്. ആ ബ്രേക്ക്അപ്പിന്റെ വേദന. ആരുമില്ലാത്ത ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് തിരിച്ചുപോകുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്ത.

എന്നാലും, എഴുന്നേൽക്കാൻ വേണ്ടി കാർത്തിക് നേരെയിരുന്നപ്പോൾ അവന്റെ തോൾ അവളിൽ നിന്നകന്നു, അവൾക്ക് മാറേണ്ടി വന്നു.

"ഹേയ്, പുറത്തുപോയി കാലൊന്ന് നിവർത്താൻ താല്പര്യമുണ്ടോ? ഇത്തവണ വലിയ ബക്കറ്റ് നിങ്ങൾക്ക് വാങ്ങാം," തിയേറ്ററിലെ ലൈറ്റുകൾ തെളിഞ്ഞപ്പോൾ അവന്റെ സുന്ദരമായ മുഖം കാണിച്ച് അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

അവർ വീണ്ടും ലോബിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി. ഇപ്പോൾ അവിടെ അധികം ആളുകളില്ലായിരുന്നു, ഒച്ചയെടുക്കാതെ തന്നെ പരസ്പരം സംസാരിക്കാൻ കഴിയുന്ന തരത്തിൽ അവിടെ ശാന്തമായിരുന്നു.

"എന്താ ഉണ്ടായേ?" കാർത്തിക് വളരെ പതുക്കെ ചോദിച്ചു, അവന്റെ പെട്ടെന്നുള്ള ആ ചോദ്യം അർച്ചനയെ ശരിക്കും അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.

"എന്ത്?"

"നിങ്ങൾ ഒറ്റയ്ക്കല്ല വരേണ്ടത് എന്ന് തീർച്ചയാണ്. മാന്ത്രിക ശക്തിയുള്ള നായികയ്ക്ക് അവളുടെ മുഖംമൂടിക്കാരനായ നായകനെ വേണമല്ലോ. അപ്പൊ അവനെവിടെ?"

അർച്ചന ദീർഘമായി ശ്വാസമെടുത്ത് വിട്ടു. അവളുടെ എക്സിന് ഇന്നെന്നല്ല, ഒരിക്കലും ഇതുപോലെ ഡ്രസ്സ് ചെയ്ത് അവളുടെ കൂടെ വരാൻ താല്പര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല.

"നിങ്ങൾക്ക് തന്നെ അത് ഊഹിക്കാമല്ലോ."

"ഞാനും അത് തന്നെയാ കരുതിയെ. കഷ്ടം തന്നെ. ഇതുപോലുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ഒറ്റയ്ക്കാവുന്നതിനേക്കാൾ വലിയൊരു സങ്കടം വേറെയില്ല."

"അതെ. ഇന്ന് എന്റെ ജന്മദിനം കൂടിയാണ്."

"ഓ, എന്ത് ദുരന്തമാ! നിന്റെ ജന്മദിനത്തിലോ? ശരിക്കും ഒരു ദുരന്തം തന്നെ അവൻ," അവൾക്കുവേണ്ടി ആത്മാർത്ഥമായി ദേഷ്യപ്പെടുന്ന രീതിയിൽ കാർത്തിക് പറഞ്ഞു.

തന്നോട് അടുക്കാൻ വേണ്ടി ആണുങ്ങൾ വെറുതെ ഓരോന്ന് പറയുന്നത് അർച്ചനയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലാകുമായിരുന്നു, പക്ഷേ കാർത്തിക് ഇപ്പോൾ പറയുന്നത് സത്യമാണോ എന്ന് ചിന്തിക്കാൻ അവൾ പോയില്ല. അവൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് സന്തോഷം തോന്നി, അതിൽ കൃത്രിമത്വം ഉണ്ടോ എന്ന് അവൾ ചിന്തിച്ചതേയില്ല. അവൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി, ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവർ കുറച്ചുനേരം നോക്കിനിന്നു; അവന്റെ ആ ഇരുണ്ട കണ്ണുകൾ അവളെ അടുത്തേക്ക് വിളിക്കുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചായാനും ആ കൈകൾക്കുള്ളിൽ ഒതുങ്ങാനും അവൾ വല്ലാതെ ആഗ്രഹിച്ചു. ഒരുപക്ഷേ പ്രണയനഷ്ടവും പഴയ ഓർമ്മകളും ഒക്കെയായിരിക്കാം ഇതിന് കാരണം, പക്ഷേ ആ നിമിഷം അവൾക്ക് മറ്റാരെയും ഇത്രയും ആവശ്യമില്ലായിരുന്നു.

പക്ഷേ നിർഭാഗ്യവശാൽ, തിയേറ്ററിലെ പയ്യന്റെ പെട്ടെന്നുള്ള വരവ് ആ സുന്ദരമായ നിമിഷത്തെ നശിപ്പിച്ചു.

"നിങ്ങൾ അകത്തേക്ക് കയറുന്നുണ്ടോ? ബാക്കിയെല്ലാവരും പോയി, നിങ്ങൾ കയറുന്നില്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് ഈ ഷോ ക്യാൻസൽ ചെയ്തിട്ട് നേരത്തെ അടച്ചുപൂട്ടാം."

അർച്ചനയും കാർത്തിക്കും ചുറ്റും നോക്കി. ഹാൾ മുഴുവനും ശൂന്യമായിരുന്നു. അടുത്ത ഷോ കാണാൻ ആരും കയറിയിട്ടില്ലായിരുന്നു, ഈ സിനിമ കൊള്ളില്ല എന്ന തരത്തിലുള്ള ഒരു പ്രതിഷേധം പോലെയാണ് അത് തോന്നിയത്. കാർത്തിക് ഉറക്കെ ചിരിച്ചു.

"ഏയ് ഇല്ല, ഇതെനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടതാ!" അവൻ ഉറക്കെ പറഞ്ഞു, അവനത് കാണാൻ താല്പര്യമില്ല എന്ന ചിന്ത അതോടെ ഇല്ലാതായി.

നേരത്തെ ഡ്യൂട്ടി തീർത്ത് പോകാമെന്ന പ്രതീക്ഷ നശിച്ച ആ പയ്യൻ ദേഷ്യത്തോടെ കണ്ണുരുട്ടി. "ശരി, നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടം പോലെ... വിവരമില്ലാത്തവന്മാർ," അവൻ പിറുപിറുത്തു.

അർച്ചനയുടെ മുഖത്ത് കുസൃതി നിറഞ്ഞ ഒരു ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു, അവളുടെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു ആവേശം നിറയുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. അവിടെ അവർ രണ്ടുപേർ മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ. ശല്യപ്പെടുത്താൻ വേറെയാരുമില്ല, മുന്നിലിരുന്ന് സ്ക്രീൻ മറക്കാൻ ആരുമില്ല. സത്യത്തിൽ അവൾക്കും വേണമെങ്കിൽ ഈ സിനിമ സ്കിപ്പ് ചെയ്യാമായിരുന്നു, പക്ഷേ തീർത്തും ഒഴിഞ്ഞ ഒരു തിയേറ്റർ, അതൊരു വല്ലാത്തൊരു അവസരമാണ്, അത് നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.

അവർ വീണ്ടും തിയേറ്ററിനകത്തേക്ക് കയറി, ഏറ്റവും നല്ല സീറ്റ് തന്നെ അവർ തിരഞ്ഞു, കാലുകൾ നന്നായി നീട്ടിവെച്ച് ഇരിക്കാൻ കഴിയുന്ന നടുവിലുള്ള ആ പ്രീമിയം സീറ്റുകൾ. അവർക്ക് കാണാൻ പാകത്തിൽ സ്ക്രീനിൽ വെളിച്ചം വീണു തുടങ്ങിയിരുന്നു.

അവർ വളരെ റിലാക്സ്ഡ് ആയിട്ടാണ് ഇരുന്നത്. കാലുകൾ നന്നായി നീട്ടിവെച്ച്, ആ സീറ്റിൽ അവർക്ക് എത്രത്തോളം സ്ഥലം എടുക്കാമോ അത്രയും സ്ഥലമെടുത്ത് അവർ ഇരുന്നു. സിനിമ തുടങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ, അവർക്ക് ആ കഥ നന്നായി അറിയാവുന്നതുകൊണ്ട് അവർ പരസ്പരം തമാശകൾ പറയുകയും ഉറക്കെ കളിയാക്കുകയും ചെയ്തു, ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞാൽ സ്ക്രീനിലുള്ള സിനിമയിൽ എന്തെങ്കിലും മാറ്റം വരുത്താൻ കഴിയുന്നതുപോലെയായിരുന്നു അവരുടെ പെരുമാറ്റം. കുറച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവർ പതുക്കെ അടങ്ങി, ഇടയ്ക്കിടെ ചെറിയ കമന്റുകൾ മാത്രം പാസ്സാക്കി അവർ സിനിമ കണ്ടു. അർച്ചനയ്ക്ക് വല്ലാത്തൊരു ലഹരി പിടിച്ചതുപോലെയുള്ള സന്തോഷം തോന്നി. പോപ്‌കോൺ എടുക്കാൻ വേണ്ടി അറിയാതെ അവളുടെ കൈകൾ നീണ്ടു, പക്ഷേ അവളുടെ കൈകൾ ചെന്ന് നിന്നത് കാർത്തിക്കിന്റെ ഉറച്ച തുടകളിലായിരുന്നു, സാധാരണയിലുമധികം നേരം അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ ജീൻസിലൂടെ തെന്നിനീങ്ങി.

"നമ്മൾ അത് മുഴുവൻ തീർത്തോ?" ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ അവൾ ചോദിച്ചു.

ആ ചെറിയ വെളിച്ചത്തിൽ കാർത്തിക് അവളെ തിരിഞ്ഞുനോക്കി, റൂമിലെ ആ ഇരുട്ടിലും അവളുടെ വേഷം അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. ചെറിയൊരു നീല പാവാടയും, പ്രൊജക്ടറിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ ഉള്ളിലേക്ക് കാണാൻ കഴിയുന്ന തരത്തിലുള്ള വെള്ള ബ്ലൗസും, അവൻ നേരത്തെ അവളെ താങ്ങിനിർത്തിയപ്പോൾ അറിഞ്ഞ അവളുടെ ആ സുന്ദരമായ ശരീരം അത് വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവനൊന്നും ചിന്തിക്കേണ്ടി വന്നില്ല; അവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി, അവളുടെ തുടുത്ത ചുണ്ടുകളിൽ വളരെ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ അവനൊരു ചുംബനം നൽകി.

കോസ്പ്ലേയുടെ ഭാഗമായി അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ചുവന്ന ലിപ്സ്റ്റിക്ക് ഇട്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ അടുത്തേക്ക് വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അർച്ചനയുടെ ഉള്ളിൽ എന്തൊക്കെയോ നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ വയറ്റിൽ ചിത്രശലഭങ്ങൾ പറക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി, അവളുടെ കാലുകൾക്കിടയിൽ വല്ലാത്തൊരു മിന്നൽ പിണർ കടന്നുപോകുന്നത് അവളറിഞ്ഞു.

അവർ പരസ്പരം ചുണ്ടുകൾ വലിച്ചുകുടിച്ചു, ആ ചുംബനത്തിന് കാർത്തിക്കായിരുന്നു നേതൃത്വം നൽകിയത്. അർച്ചനയുടെ ശരീരമാകെ രോമാഞ്ചം കൊണ്ടു, നനഞ്ഞ അവളുടെ ശരീരം പൂർണ്ണമായും ഉണർന്നു, കാർത്തിക്കിന്റെ ചൂടുള്ള കൈകൾ അവളുടെ മേൽ സ്പർശിച്ചപ്പോൾ ആ സുഖം അവൾ നന്നായി അറിഞ്ഞു. അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിൽ തൊട്ടു. പുറത്തുകാണുന്ന അവളുടെ കാലുകളിൽ. തന്റെ സീറ്റിൽ നിന്ന് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി അവൻ അവളുടെ കവിളിൽ തൊട്ടപ്പോൾ അതൊരു ഷോക്കടിക്കുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.

അവൾക്കും തിരിച്ച് എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ചെയ്യണമെന്നും, അവനെ പൂർണ്ണമായും അറിയണമെന്നും വല്ലാത്തൊരു ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു. ആ ഇരുട്ടിൽ അവൾ അവനെ തിരഞ്ഞു, അവളുടെ മൃദുവായ വിരലുകൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലൂടെ തലോടി, ആ വിശാലമായ നെഞ്ചിൽ നിന്ന് ഉറച്ച ആ തോളുകളിലേക്ക് അവൾ കൈകൾ കൊണ്ടുപോയി. അതിൽ മാത്രം തൃപ്തിവരാതെ, എവിടെയൊക്കെ പിടിക്കാൻ കഴിയുമോ അവിടേക്കെല്ലാം അവൾ കൈകൾ നീട്ടി.

അവൾക്ക് അധികദൂരമൊന്നും പോകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, ആ വലിയ കസേരയിലെ ഇരിപ്പ് കാരണം അവന്റെ നെഞ്ചിന് താഴേക്ക് കൈ കൊണ്ടുപോകാൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. കാർത്തിക്കിന് അതൊരു പ്രശ്നമായിരുന്നില്ല, അവളുടെ ശരീരത്തിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ച് അവൻ ആ നിമിഷം ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു.

അവൻ തന്റെ കൈകൾ അവളുടെ തുടകളിലൂടെ പതുക്കെ മുകളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, ചൂടുവെള്ളത്തിലേക്ക് കൈയിടുന്നതുപോലെ ആ ചെറിയ നീല പാവാടയ്ക്കടിയിലേക്ക് അവന്റെ കൈകൾ വളരെ എളുപ്പത്തിൽ കടന്നുചെന്നു. അവൻ അവളുടെ പാന്റീസ് ലക്ഷ്യമാക്കി കൈകൾ നീക്കി. അവൾക്ക് വല്ലാത്ത ചൂടനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു, കാമം കൊണ്ട് അവൾ വല്ലാതെ നനഞ്ഞിരുന്നു. അവളുടെ ആ ചെറിയ ഭാഗം അവനുവേണ്ടി പൂർണ്ണമായും തയ്യാറായി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ ക്ലിറ്ററീസിലൂടെ പതുക്കെ തലോടി, അതിനുചുറ്റും അവൻ വിരലുകൾ വട്ടംചുറ്റിച്ചു, ആ സുഖം അർച്ചനയുടെ ശരീരമാകെ അലയടിച്ചു. "ആഹ്... ഹം..." അവൾ പതുക്കെ മൂളി. കാർത്തിക്കിനെ തൊടാനുള്ള തന്റെ ശ്രമം ഉപേക്ഷിച്ച്, ആ സുഖം പൂർണ്ണമായും ആസ്വദിക്കാൻ വേണ്ടി അവൾ കാലുകൾ നന്നായി അകത്തിവെച്ച് ആ സീറ്റിലേക്ക് കൂടുതലായി ചാരി അവനെ അവളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു.

അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ ക്ലിറ്ററീസിൽ അമർന്നപ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു സുഖം തോന്നി, അവന്റെ ഓരോ അനക്കങ്ങളും ആ സുഖം വർദ്ധിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ആ സുഖം അവളുടെ ഉള്ളിൽ അലയടിച്ചപ്പോൾ, അവളുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം വേഗത്തിലായി, അവളുടെ ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. കൈകൾ കൊണ്ട് എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ചെയ്യണമെന്ന് അവൾക്ക് വല്ലാതെ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ കാർത്തിക് കുറച്ചകലെയായതുകൊണ്ട് അവൾ സ്വന്തം ശരീരത്തിൽ തന്നെ പിടിക്കാൻ തുടങ്ങി. രണ്ട് കൈകൾ കൊണ്ടും അവൾ തന്റെ മുലകളെ പുറത്തുനിന്ന് അമർത്തി, പക്ഷേ വളരെ വേഗം തന്നെ ആ വെള്ള ബ്ലൗസിനും ചുവന്ന ബോയ്ക്കും ഉള്ളിലേക്ക് അവൾ കൈകൾ കടത്തി.

ഉറച്ചുനിന്ന ആ നിപ്പിളുകളിൽ അവൾ നന്നായി പിടിച്ചുലച്ചു, അവളുടെ ശരീരത്തിലാകെ പടർന്നുപിടിച്ച ആ കാമത്തിന് അത് കൂടുതൽ ശക്തി നൽകി. ആ ഒഴിഞ്ഞ ഹാളിൽ അവളുടെ വേഗത്തിലുള്ള ശ്വാസത്തിന്റെ ശബ്ദം മാറ്റൊലികൊണ്ടു. ആ തിയേറ്ററിൽ അനിമെ സിനിമയുടെ ശബ്ദത്തേക്കാൾ കൂടുതലായി അവളുടെ കാമം നിറഞ്ഞ ആ മൂളലുകൾ കേൾക്കാമായിരുന്നു, അവർക്ക് ആ സിനിമ വെറുമൊരു പശ്ചാത്തല ശബ്ദം മാത്രമായി മാറി.

കാർത്തിക്കിന്റെ ശബ്ദവും അവൾക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു, അവന്റെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസത്തിലും മാറ്റങ്ങൾ വന്നിരുന്നു. അത് സുഖം അനുഭവിക്കുന്നതുകൊണ്ടായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അത് അവൾക്ക് നൽകുന്നതിലെ വല്ലാത്തൊരു ആവേശം കൊണ്ടായിരുന്നു. നനഞ്ഞൊലിച്ച അവളുടെ യോനിയിൽ ഒരു കൈകൊണ്ട് വിരൽ പ്രയോഗം നടത്തുമ്പോൾ മറുകൈകൊണ്ട് അവൻ അവളുടെ തല മൃദുവായി താങ്ങിനിർത്തി. അവൾക്ക് നന്നായി കാമം ഇളകിയെന്ന് മനസ്സിലായ അവൻ, ക്ലിറ്ററീസിൽ നിന്ന് വിരലുകൾ താഴേക്ക് കൊണ്ടുപോയി അവളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് രണ്ട് വിരലുകൾ എളുപ്പത്തിൽ കയറ്റി.

"ഉഫ്, ഹോ..." അവൾ പതുക്കെ ഞരങ്ങി.

അവൻ അവളുടെ ഉള്ളിൽ വിരലുകൾ ചലിപ്പിച്ചു, താളാത്മകമായി അവളുടെ നനഞ്ഞ യോനിയുടെ ഉള്ളിൽ അവൻ വിരലുകൾ കൊണ്ട് മസാജ് ചെയ്തു. ആ സുഖത്തിൽ അർച്ചനയുടെ മുഖം ചുളിയുകയും, അവളുടെ നഖങ്ങൾ ആ സീറ്റിൽ നന്നായി അമരുകയും ചെയ്തു. ചിന്തിക്കാൻ കഴിയാത്ത അത്രയും സുഖമായിരുന്നു അത്, അവളുടെ ശരീരം മുഴുവൻ ചൂടാകുന്നത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി. ആ സുഖത്തിൽ അവൾ പിടയുന്നത് കാർത്തിക് അറിഞ്ഞു, ആ സീറ്റിൽ അവൾ ഞെരിപിരികൊള്ളുന്ന ശബ്ദം അവന്റെ ചെവികളിൽ മുഴങ്ങി, താൻ ചെയ്യുന്നത് അവൾക്ക് നന്നായി ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടെന്ന് അവന് അതോടെ മനസ്സിലായി.

അർച്ചനയുടെ ഉള്ളിലെ ചൂട് അതിന്റെ പരമാവധിയിൽ എത്തിയിരുന്നു. സ്വന്തം നിപ്പിളുകളിൽ പിടിക്കുന്നത് ഇപ്പോൾ അവൾക്ക് മതിയാകുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

അവളുടെ ഉള്ളിൽ വളരുന്ന ആ സുഖം അതിന്റെ പരമാവധിയിൽ എത്തിക്കാൻ അവൾ വല്ലാതെ ആഗ്രഹിച്ചു. കാർത്തിക്കിന്റെ കൈ അവളുടെ തലയിലുണ്ടായിരുന്നു, അവൾ ആ കൈകൾ പിടിച്ചു തന്റെ മുലകളിലേക്ക് വെച്ചു, അപ്പോഴേക്കും അവളുടെ ബ്ലൗസ് തുറന്ന് ലേസ് ബ്രാ താഴേക്ക് മാറ്റി അവളുടെ ഉരുണ്ട മുലകൾ മുഴുവനായും പുറത്തുകാണാമായിരുന്നു. കാർത്തിക് ആ മുലകളിൽ നന്നായി പിടിച്ചു, ആ വലിയ കൈകൾ അവളുടെ മുലകളെ പൂർണ്ണമായും തന്റെ കൈക്കുള്ളിലാക്കി, പക്ഷേ അവിടുത്തെ ആ ഇരിപ്പ് അത്ര കംഫർട്ടബിൾ ആയിരുന്നില്ല. സീറ്റിന്റെ ആംറെസ്റ്റ് അവർക്കൊരു തടസ്സമായിരുന്നു, മാത്രമല്ല അവന്റെ മനസ്സിൽ കുറച്ചുകൂടി വൈൽഡായ ചില പ്ലാനുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.

കാർത്തിക് പതുക്കെ സീറ്റിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റ് അർച്ചനയുടെ അകത്തിവെച്ച കാലുകൾക്കിടയിലുള്ള ആ ചെറിയ സ്ഥലത്തേക്ക് മാറി. ആ പ്രീമിയം സീറ്റിന് മുന്നിൽ അവന് മുട്ടുകുത്തി നിൽക്കാൻ ആവശ്യമായ സ്ഥലമുണ്ടായിരുന്നത് വലിയൊരു ഭാഗ്യമായി. അവളുടെ പുറത്തുകാണുന്ന തുടകളിൽ ചെറിയ ചുംബനങ്ങൾ നൽകി അവൻ നേരെ അവളുടെ ചൂടുള്ള, നനഞ്ഞൊലിക്കുന്ന ആ യോനിയുടെ മുന്നിലെത്തി.

അവൻ തന്റെ വായ അവളുടെ യോനിയിലേക്ക് വെച്ചു, അവളുടെ തടിച്ച ക്ലിറ്ററീസിലേക്ക് പോകുന്നതിന് മുമ്പ് അവളുടെ ആ ചെറിയ ഭാഗങ്ങളിൽ അവൻ വായ വെച്ച് കളിച്ചു. അവൻ ആ ക്ലിറ്ററീസ് തന്റെ ചൂടുള്ള വായക്കുള്ളിലാക്കി.

അവന്റെ നനഞ്ഞ നാവ് വളരെ വേഗത്തിൽ അവളുടെ ആ ഭാഗത്ത് വട്ടംചുറ്റുകയും നക്കുകയും ചെയ്തു. അർച്ചന ആ സീറ്റിലേക്ക് നന്നായി ചാരി തല പുറകിലേക്കിട്ടു, ആ സുഖത്തിൽ അവൾ ഉറക്കെ ശബ്ദമുണ്ടാക്കി. ആ ബൂട്ട്‌സിനകത്ത് അവളുടെ കാൽവിരലുകൾ ചുരുണ്ടു, ആ സുഖം താങ്ങാനാവാതെ അവൾ വേഗത്തിൽ ശ്വാസമെടുക്കാൻ തുടങ്ങി. അകത്തിവെച്ച കാലുകൾക്കിടയിൽ നിന്നുള്ള ആ സുഖം അവളുടെ ശരീരം മുഴുവൻ പടർന്നുപിടിച്ചു. പൊട്ടിത്തെറിക്കാൻ തയ്യാറായ ഒരു തീഗോളം പോലെയായിരുന്നു അവൾ. കാർത്തിക്കിന്റെ തോളുകൾക്ക് ഇരുവശത്തുമായി വെച്ചിരുന്ന കാലുകൾ അവൾ മുന്നിലെ സീറ്റിന്റെ മുകളിലേക്ക് എടുത്തുവെച്ചു. അവൾ കൈകൾ താഴേക്ക് കൊണ്ടുപോയി കാർത്തിക്കിന്റെ മുടിയിൽ മുറുകെ പിടിച്ച് അവന്റെ മുഖം തന്നിലേക്ക് നന്നായി അമർത്തി, അതിനൊപ്പം അവളുടെ ബൂട്ട്‌സുകൾ മുന്നിലെ സീറ്റിലേക്ക് നന്നായി പ്രസ്സ് ചെയ്തു.

അവളുടെ കാമം നിറഞ്ഞ ഞരമ്പലുകൾക്ക് ശബ്ദം കൂടി, തിയേറ്ററിൽ സിനിമയുടെ ശബ്ദത്തേക്കാൾ കൂടുതലായി അവളുടെ ശബ്ദം മുഴങ്ങി. അവളുടെ ശബ്ദം കൂടിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു. "ആഹ്! ആാാഹ്! നിർത്തല്ലേ, ഇനിയും ചെയ്യ്!" അവൾ ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. അവൾക്കിനി പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു. പൂർണ്ണമായും പൊട്ടിത്തെറിക്കാൻ തയ്യാറായ അവസ്ഥയിലായിരുന്നു അവൾ.

കാമം നിറഞ്ഞ ഒരു ഉറക്കെയുള്ള നിലവിളിയോടെ അവളത് ചെയ്തു, കാലുകൾക്കിടയിൽ നിന്ന് പൊട്ടിത്തെറിച്ച ആ വല്ലാത്തൊരു സുഖത്തിലേക്ക് അവൾ പൂർണ്ണമായും അലിഞ്ഞുചേർന്നു. അവളുടെ ശരീരം മുഴുവൻ വല്ലാതെ വലിഞ്ഞുമുറുകി, തുടകൾക്കിടയിൽ കാർത്തിക്കിന്റെ തല മുറുകെ പിടിച്ച് അവൾ തന്റെ കീഴ്ഭാഗം മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി, അവളുടെ നഗ്നമായ തോളുകൾ ആ സീറ്റിലേക്ക് ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞു. അവളുടെ ആ രതിമൂർച്ഛ ശരീരമാകെ വല്ലാത്തൊരു വേവ് പോലെ പടർന്നു, വളരെ ആഴത്തിലുള്ള ആ സുഖം അവസാനം ഒരു ചെറിയ മരവിപ്പായി അവളുടെ ശരീരമാകെ നിറഞ്ഞു.

അർച്ചന റിലാക്സ് ആയി, ആശ്വാസത്തോടെ ദീർഘമായി ഒന്ന് ശ്വാസം വിട്ടു. അവളുടെ ഇരുണ്ട കണ്ണുകൾ പാതി അടഞ്ഞിരുന്നു, സ്ക്രീനിൽ ഓടുന്ന സിനിമയിലെ വെളിച്ചം അവൾ മങ്ങിയ കാഴ്ചയോടെ നോക്കിക്കണ്ടു. അപ്പോഴാണ് കാർത്തിക് ആ വെളിച്ചം മറച്ചുകൊണ്ട് അവൾക്ക് മുന്നിലേക്ക് വന്നത്, പ്രൊജക്ടറിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ അവന്റെ ആ നിൽപ്പ് കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ നിർത്തിയിരുന്നില്ല, അതുപോലെ അവളും നിർത്തിയിരുന്നില്ല.

അവൻ വേഗത്തിൽ തന്റെ ജീൻസിന്റെ സിപ്പ് തുറന്നു, നന്നായി ഉണർന്നു നിൽക്കുന്ന തന്റെ വലിയ സാധനം അവൻ പുറത്തെടുത്തു, എസി റൂമിലെ തണുപ്പിൽ അത് കമ്പിയായി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവൻ വീണ്ടും അർച്ചനയുടെ തുടകളിലൂടെ കൈകൾ കൊണ്ടുപോയി, ഇത്തവണ അത് നേരെ അവളുടെ പൃഷ്ഠത്തിലേക്കാണ് പോയത്, അവിടെ അവൻ നന്നായി അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. അവൻ അവളെ എളുപ്പത്തിൽ ഉയർത്തി, കീഴ്ഭാഗം പൊക്കിപ്പിടിച്ച് അവളുടെ മുകൾഭാഗം ആ കസേരയിലേക്ക് നന്നായി ചാരിവെച്ചു. അവൻ അവളെ കുറച്ചൊന്ന് ചരിച്ചു, അവളുടെ ചെറിയ ശരീരം അവന് ഹാൻഡിൽ ചെയ്യാൻ വളരെ എളുപ്പമായിരുന്നു, നന്നായി നനഞ്ഞൊലിക്കുന്ന അവളുടെ ആ യോനിയിലേക്ക് അവൻ തന്റെ വലിയ കുണ്ണ ചേർത്തുവെച്ചു.

അവൻ മുന്നോട്ടാഞ്ഞു, ഒറ്റത്തള്ളലിന് അവൻ അവളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ആഴത്തിൽ കയറി. അർച്ചന ഉറക്കെ ശ്വാസമെടുത്ത് പോയി. "ഉഫ് ദൈവമേ..." നേരത്തെയുണ്ടായ ആ വല്ലാത്തൊരു സുഖത്തിൽ ഇനി തനിക്ക് കഴിയുമെന്ന് അവൾ കരുതിയിരുന്നില്ല, പക്ഷേ കാർത്തിക്കിന്റെ വലിയ കുണ്ണ അവളുടെ യോനിയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് വലിഞ്ഞുകയറിയപ്പോൾ, തന്നിൽ ഇനിയും കാമം ബാക്കിയുണ്ടെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

കാർത്തിക് ചലിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആദ്യം വളരെ പതുക്കെ, ആഴത്തിൽ അവൻ അവളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറ്റിയിറക്കി, അത് അവളുടെ ഉള്ളിൽ ചെന്ന് മുട്ടിയപ്പോൾ അർച്ചനയുടെ തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് വല്ലാത്തൊരു ശബ്ദം പുറത്തുവന്നു.

ഓരോ തവണ ആഴത്തിൽ കയറുമ്പോഴും അവളുടെ യോനിയുടെ മുകൾഭാഗത്ത് തട്ടുന്ന രീതിയിലായിരുന്നു അവൻ അവളെ പൊക്കിപ്പിടിച്ചിരുന്നത്. അർച്ചനയെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്ന അവളുടെ ശരീരത്തിലെ ആ ചെറിയ ഭാഗത്തെ അത് നന്നായി ഉണർത്തി. നേരത്തെ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവൻ ആ ഭാഗം വളരെ എളുപ്പത്തിൽ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു, എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ തമ്മിൽ ചേർന്നപ്പോൾ ഇതിനുമുമ്പ് അവൾ ഒരിക്കലും അനുഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്തത്രയും സുഖം അവൾക്കനുഭവപ്പെട്ടു.

കാർത്തിക് ഇപ്പോൾ വളരെ വേഗത്തിലാണ് ചെയ്യുന്നത്. നേരത്തെയുണ്ടായിരുന്ന അത്രയും ആഴത്തിൽ തന്നെ, എന്നാൽ വളരെ വേഗത്തിൽ അവൻ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. അവൾക്കകത്തെ ചൂട് അവന് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു. അവൾ നല്ല ടൈറ്റായിരുന്നു, നനഞ്ഞൊലിക്കുന്ന അവളുടെ പൂറ്റിലേക്ക് അവൻ കയറ്റിയിറക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിലെ പേശികൾ അവനെ നന്നായി മുറുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ തവണ കയറുമ്പോഴും അവനെ കൂടുതൽ വേഗത്തിൽ ചെയ്യാൻ അത് പ്രേരിപ്പിച്ചു, വളരെ വേഗം തന്നെ അവൻ ഒരു മൃഗത്തെപ്പോലെ അവളെ കാമം തീർത്തു, യാതൊരു നിയന്ത്രണവുമില്ലാതെ അവൻ അവളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ആഞ്ഞടിച്ചു.

അർച്ചനയ്ക്ക് അത് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു. അവന്റെ ആ വലുപ്പം അവൾ നന്നായി അറിഞ്ഞു. അവൻ അവളെ അത്രത്തോളം നിറച്ചിരുന്നു.

അവളുടെ പൃഷ്ഠത്തിൽ അവൻ നന്നായി മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്നു, നിർത്തിയില്ലാതെ അവൻ അവളെ പണ്ണുമ്പോൾ തന്റെ കരുത്ത് മുഴുവൻ ഉപയോഗിച്ച് അവനവളെ മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടും ചലിപ്പിച്ചു. അവൻ ആഞ്ഞടിക്കുമ്പോഴൊക്കെ നാണമില്ലാതെ അവൾ ഉറക്കെ ശബ്ദമുണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു, അവളുടെ പൂറ്റിന്റെ മുകൾഭാഗത്ത് അവൻ കൃത്യമായി തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അത് അവളെ വല്ലാതെ ഉണർത്തി, അവളുടെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും വല്ലാത്തൊരു പിരിമുറുക്കം ഉണ്ടായി. നേരത്തെ വായ കൊണ്ട് ചെയ്തപ്പോഴുള്ള സുഖം പോലെ തന്നെ, എന്നാൽ അതിൽ നിന്നും തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഒന്ന്. കഴിഞ്ഞ തവണത്തേക്കാൾ വലിയൊരു പൊട്ടിത്തെറി ഉറപ്പാക്കുന്ന വല്ലാത്തൊരു പിരിമുറുക്കം.

കാർത്തിക്കും നല്ല ശബ്ദമുണ്ടാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ സുഖത്തിന്റെ അവസാനത്തിലേക്ക് എത്തുമ്പോൾ അവനിൽ നിന്ന് ഗാംഭീര്യമുള്ള ഞരമ്പലുകൾ പുറത്തുവന്നു. "ഉഫ്, എന്ത് സുഖമാ നിനക്ക്..." അവൻ പരുക്കൻ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.

സ്ക്രീനിലെ വെളിച്ചത്തിൽ തന്റെ കൂടെയുള്ളവളെ അവൻ താഴേക്ക് നോക്കി. അവൻ ആഞ്ഞടിക്കുന്ന സ്പീഡിൽ അവളുടെ ഉരുണ്ട മുലകൾ വട്ടത്തിൽ കിടന്നാടുന്നുണ്ടായിരുന്നു, അവളുടെ ക്യൂട്ട് പൊക്കിളിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് അവളുടെ മൃദുവായ വയറിലേക്ക് അവന്റെ വിരലുകൾ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞിരുന്നു.

അവളുടെ ആ കിടപ്പും, ആ നനഞ്ഞ ശബ്ദവും, അവൾ തന്നെ മുറുകെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നതും ഒക്കെക്കണ്ട് അവന് കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്ക് കയറാൻ തോന്നി. അവൻ തന്റെ സ്പീഡ് വീണ്ടും കൂട്ടി. കാമം അവന്റെ തലയ്ക്കുപിടിച്ചതോടെ നേരത്തെയുണ്ടായിരുന്ന ആ പതുക്കെയുള്ള ചലനങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതായി.

അവർ രണ്ടുപേരും ഒരുമിച്ച് ആ സുഖത്തിന്റെ പരമാവധിയിലേക്ക് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കാർത്തിക്കിന്റെ യാതൊരു നിയന്ത്രണവുമില്ലാത്ത ആ സ്പീഡ് അർച്ചനയ്ക്ക് പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ കഴിയുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. ബലൂൺ പൊട്ടുന്നതുപോലെ അവൾ ഉറക്കെ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ആ സുഖത്തിലേക്ക് അലിഞ്ഞു. അവളുടെ ശരീരം ആകെ വിറങ്ങലിച്ചു, അവളുടെ ഉള്ളിലെ പേശികൾ അവന്റെ കുണ്ണയെ നന്നായി മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.

"ആഹ്! എനിക്ക് വരുന്നു!" അവൾ ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചു.

ഇത്രയും സുഖം അനുഭവിക്കുന്ന തന്റെ പാർട്ണറെ കണ്ട ആവേശത്തിൽ കാർത്തിക്കും ഉറക്കെ ശബ്ദമുണ്ടാക്കി, അവനും അവളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ആഴത്തിൽ ചീറ്റി, അവന്റെ കാമം മുഴുവനും കട്ടിയുള്ള പാലായി അവളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് നിറഞ്ഞു, ഇനി ഒരു തുള്ളിപോലും അവളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് കൊള്ളില്ല എന്ന അവസ്ഥയിലായി അവൾ.

അവർ പതുക്കെ ഒന്ന് റിലാക്സ് ആയി, ശ്വാസം കിട്ടാതെ നിന്ന കാർത്തിക് അർച്ചനയെ പതുക്കെ ആ വെൽവെറ്റ് സീറ്റിലേക്ക് തന്നെ കിടത്തി. വളരെ മൃദുവായിട്ടാണ് അവൻ അവളെ കിടത്തിയത്, അവളുടെ കോസ്പ്ലേ പാവാട അടിയിൽ ചുരുണ്ടുകൂടിയിട്ടില്ല എന്ന് അവൻ ഉറപ്പുവരുത്തി. അവന്റെ കാലുകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നന്നായി പണിയെടുത്ത ഒരു ഫീൽ അവനുണ്ടായിരുന്നു, കാലുകൾക്ക് കുറച്ച് റെസ്റ്റ് കൊടുക്കാൻ അവൻ മുന്നിലെ കസേരയിലേക്ക് നന്നായി ചാരിനിന്നു. അർച്ചന ആ ഇരുണ്ട മേൽക്കൂരയിലേക്ക് നോക്കി വെറുതെ കിടക്കുകയായിരുന്നു. പ്രൊജക്ടറിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ പൊടി പറക്കുന്നത് അവൾ വെറുതെ നോക്കിനിന്നു. അവളുടെ ചെവികളിൽ വല്ലാത്തൊരു മുഴക്കമുണ്ടായിരുന്നു, അവൾക്ക് തലകറങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നി.

എങ്കിലും, കഴിഞ്ഞ കുറേ മാസങ്ങൾക്കിടയിൽ അവൾക്ക് ഇത്രയും സന്തോഷം തോന്നിയിട്ടില്ല. വർഷങ്ങളോളം കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന പാർട്ണറേക്കാൾ കൂടുതൽ തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നതും ആഗ്രഹിക്കുന്നതും ഈ അപരിചിതനാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. സങ്കടം വരും വിധം അവൾക്ക് സന്തോഷം തോന്നി, ഇനി അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് കുറച്ചു വെള്ളം കൂടി പോയാൽ താൻ പൂർണ്ണമായും ഡ്രൈ ആയിപ്പോകുമോ എന്ന് അവൾ ശരിക്കും ഭയന്നു.

മേൽക്കൂരയിലേക്ക് നോക്കി സന്തോഷത്തോടെ കിടക്കുമ്പോഴാണ്, ആ സിനിമയുടെ ശബ്ദം നിലച്ച കാര്യം അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചത്.

പെട്ടെന്ന് തന്നെ പ്രൊജക്ടറിന്റെ വെളിച്ചം അണയുകയും, തിയേറ്ററിലെ ലൈറ്റുകൾ തെളിയുകയും ചെയ്തു. അവർ രണ്ടുപേരും വസ്ത്രങ്ങളൊക്കെ അലങ്കോലപ്പെട്ട്, മുഖമൊക്കെ ചുവന്ന്, ആ പ്രീമിയം സീറ്റിൽ സംശയം തോന്നുന്ന രീതിയിലുള്ള നനവൊക്കെയായി നിൽക്കുന്നത് ആ വെളിച്ചത്തിൽ വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് ഒരു ശബ്ദം കേട്ടത്. ലോബിയുടെ വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം. അവിടെ വൃത്തിയാക്കാൻ വേണ്ടി ആ പയ്യൻ വരികയാണ്.

അർച്ചനയും കാർത്തിക്കും പരസ്പരം നോക്കി, ആരും കാണാതെ രക്ഷപ്പെടാനുള്ള ടെൻഷനും എന്നാൽ ഉള്ളിലെ വല്ലാത്ത സന്തോഷവും ചേർന്നൊരു വലിയ ചിരി അവരുടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു. അവർ വേഗത്തിൽ സിപ്പ് ഇട്ട് വസ്ത്രങ്ങളൊക്കെ ശരിയാക്കി, ആ പയ്യൻ വരുന്നതിന് എതിർവശത്തുള്ള ഫയർ എക്സിറ്റ് വഴി വേഗത്തിൽ പുറത്തുകടന്നു.

ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ആ പഴയ കോൺക്രീറ്റ് പടികൾ കയറി, അവിടെയുള്ള മറ്റ് സ്റ്റാഫുകളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാതെ അവർ ആ പഴയ തിയേറ്ററിൽ നിന്ന് കൊച്ചിയിലെ തിരക്കുള്ള റോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങി. തങ്ങളുടെ മാനം പോയില്ലല്ലോ എന്ന ആശ്വാസത്തിലായിരുന്നു അവർ, എന്നാൽ തങ്ങൾ ആ സീറ്റ് എത്രത്തോളം വൃത്തികേടാക്കിയെന്ന് ആ പയ്യൻ കാണുമല്ലോ എന്നോർത്ത് അവർക്ക് ചെറിയൊരു ചമ്മൽ തോന്നി.

"അപ്പൊ, എന്താ അഭിപ്രായം?" റോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ തന്റെ ജാക്കറ്റ് ശരിയാക്കിക്കൊണ്ട് കാർത്തിക് ചോദിച്ചു.

"എന്ത്?"

"ഈ 'മൂവി മാരത്തോണിനെ' പറ്റി, വേറെന്ത്?" അവൻ കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു.

"എനിക്കറിയില്ല, പക്ഷേ ഇത്തവണ ഈ മൂന്നാമത്തെ സിനിമ ഞാൻ ശരിക്കും ആസ്വദിച്ചു. ഈ സീരീസിലെ ഏറ്റവും മോശം സിനിമ ഇതാണെന്നാണ് ഞാൻ കരുതിയിരുന്നത്, പക്ഷേ ഇത്തവണ ഇതെനിക്ക് ശരിക്കും കണക്ട് ആയി."

കാർത്തിക്കിന്റെ മുഖത്ത് കുസൃതി നിറഞ്ഞൊരു ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു. "തീർച്ചയായും ആയിട്ടുണ്ടാകും. അടുത്തയാഴ്ച ഞാൻ ഇവിടെ വേറൊരു സിനിമയ്ക്ക് വരുന്നുണ്ട്, പക്ഷേ ഞാൻ മാത്രമാണ് ടിക്കറ്റ് എടുത്തിരിക്കുന്നത്. ഒറ്റയ്ക്ക് വരാൻ എനിക്ക് വലിയ താല്പര്യമില്ല. നിനക്ക് വരുന്നോ?"

അർച്ചന കുറച്ചുനേരം ചിന്തിച്ചു, ചോദ്യം കേട്ട നിമിഷം തന്നെ അവൾക്ക് ഉത്തരമറിയാമായിരുന്നു.

"അതിനൊരു ഹാപ്പി എൻഡിങ് ഉണ്ടാകുമോ?" അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

"ഉണ്ടായേക്കാം. ഇനി അതില്ലെങ്കിലും, നമുക്ക് അതൊരു ഹാപ്പി എൻഡിങ് ആക്കി മാറ്റാം."

അർച്ചനയുടെ മുഖത്ത് വലിയൊരു ചിരി വിടർന്നു, അവളുടെ ഉള്ളിൽ മുഴുവൻ സന്തോഷം നിറഞ്ഞിരുന്നു. അവൾ അവന്റെ ചൂടുള്ള കവിളിൽ ഒരു ചുംബനം നൽകി, അവർ രണ്ടുപേരും ഒരുമിച്ച് നടന്നുപോയി. കൊച്ചിയിലെ കനത്ത മഴയൊക്കെ മാറി, ആ തെളിഞ്ഞ വെയിലിൽ നനഞ്ഞ റോഡിൽ മഞ്ഞയും നീലയും ഓറഞ്ചും നിറങ്ങൾ കലർന്ന ഒരു മനോഹരമായ സായാഹ്നമായിരുന്നു അത്.