కాల్ రూమ్ రహస్యం

కారిడార్లు నిర్మానుష్యంగా, నిశ్శబ్దంగా ఉన్నాయి. రోగుల కుటుంబ సభ్యులు ఇళ్లల్లోనో లేదా వెయిటింగ్ రూమ్ బెంచీల మీదో పడుకుని ఉన్నారు. ఆస్పత్రి మొత్తం ఓ అత్యవసర విపత్తు స్థితిలో ఉంది. గత పన్నెండు గంటలుగా భారీ వర్షం కురుస్తోంది. బయట రోడ్లు రెండు అడుగుల నీటిలో మునిగిపోయాయి. స్థానిక ఛానెళ్లు దీన్ని ఈ దశాబ్దంలోనే అతిపెద్ద వరదగా చెబుతున్నాయి.

ఇది పెద్ద విషయమేమీ కాదని, చెన్నైలో ప్రతి ఏడాదీ ఇలాగే జరుగుతుందని అంటారు. కానీ ఈసారి తీరప్రాంతమంతా నీటిలో మునిగింది. నగరం ఇంకా ఆ వరద ప్రభావం నుంచి తేరుకోలేదు.

తెల్లవారుజామున మూడు దాటింది. ఆంబులెన్సుల రాకపోకలు గంటల క్రితమే ఆగిపోయాయి. రోడ్ల మీద సైన్యం ట్రక్కులకు తప్ప మరే వాహనానికీ చోటు లేని స్థితి. అవి కూడా కష్టపడుతూనే వెళ్తున్నాయి. ఎదురుగా ఉన్న పార్కింగ్ ఏరియా వర్షపు తెరల మధ్య కేవలం నల్లని నీడలా కనిపిస్తోంది.

"నేను నా రెసిడెన్సీకి చెన్నైనే ఎందుకు ఎంచుకున్నానో?" అని అర్జున్ తనలో తాను మెల్లగా అనుకున్నాడు.

నగరం అంతా కరెంట్ పోయింది. ఆస్పత్రి జనరేటర్ మీద నడుస్తోంది. సిబ్బంది అందరినీ ఆస్పత్రిలోనే ఉండిపోవాలని ఆదేశించారు. నర్సులు, డాక్టర్లు, టెక్నీషియన్లు ఎవరూ బయటకు వెళ్లలేరు. కొత్తగా బయటి నుంచి ఎవరూ రాలేరు కూడా.

ఐసీయూ (ICU)లో వెలుతురు తక్కువగానే ఉన్నా, పని మాత్రం ఆగలేదు. సర్జరీలు జరుగుతున్నాయి, రోగులను పర్యవేక్షించాల్సి ఉంది. వర్షం నిన్న ఉదయం పదకొండు నుంచి మొదలైంది. చాలామంది నర్సులు ఉదయం ఏడు నుంచే డ్యూటీలో ఉన్నారు. ఇప్పుడు రాత్రి రెండు దాటింది. అర్జున్‌తో సహా చాలామంది రెసిడెంట్లు నిన్న ఉదయం ఆరు గంటల నుంచే అక్కడే డ్యూటీలో ఉన్నారు.

అర్జున్ ఎంత కాఫీ తాగినా తగ్గని అలసటలో ఉన్నాడు. నిలబడేందుకు ఎన్నో కప్పుల కాఫీ తాగాడు కానీ, సరైన భోజనం లేదు. ఇంకొక కప్పు తాగితే బహుశా తానే పేషెంట్ అయిపోతాడేమో. ఇప్పుడు కనీసం కొన్ని నిమిషాల నిద్ర దొరికినా చాలు అనిపించింది.

సిబ్బంది వంతులవారీగా స్నానం చేసి విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నారు. కొత్తగా నిర్మిస్తున్న రెండు యూనిట్లలో ఇంకా పనులు జరుగుతున్నా, అక్కడ బెడ్లు వేసుకుని స్నానం చేసుకునేంత స్థలం ఉంది. కానీ అతను అంత దూరం వెళ్లాలనుకోలేదు. స్టాఫ్ లాకర్ రూమ్‌ల ఎదురుగా, ఐసీయూకి దగ్గర్లోనే ఒక ఆన్-కాల్ రూమ్ ఉంది. అత్యవసరం వస్తే వెంటనే వెళ్లొచ్చని ఐసీయూ సిబ్బంది ఎక్కువగా దాన్నే వాడుతున్నారు. ఆ రూమ్‌లోని మూడు బెడ్లలో ఒక్కటైనా ఖాళీగా ఉంటుందని ఆశించాడు. లాకర్ రూమ్ బెంచ్ మీద పడుకోవడం మాత్రం అతనికి అస్సలు ఇష్టం లేదు.

ఖాళీ దొరికినప్పుడే త్వరగా స్నానం చేసి స్క్రబ్స్ మార్చుకోవాలనుకున్నాడు. నీళ్లు బాగా వేడిగా ఉన్నాయి, కానీ ప్రెషర్ బాగా తక్కువ. అది షవర్‌లా కాకుండా ఏదో బయటి కుళాయిలా ఉంది. చేతిలో ఆస్పత్రి సబ్బు, ఒక నర్సు ఇచ్చిన చిన్న జాన్సన్స్ బేబీ షాంపూ మాత్రమే ఉన్నాయి. ఏమీ లేకపోవడం కంటే ఇది మెరుగే. ఎమర్జెన్సీ లైట్ల వెలుతురు షవర్ వరకు సరిగ్గా రావడం లేదు. ప్రెషర్ తక్కువ కావడంతో స్నానం అంత సంతృప్తిగా అనిపించకపోయినా, ఇరవై గంటల పాటు నిలబడి సర్జరీల్లో గడిపిన తర్వాత ఆ కొద్దిపాటి స్నానమే జలపాతం కింద నిలబడ్డంత హాయిగా అనిపించింది.

అతను అయిష్టంగానే బయటకు వచ్చి, త్వరగా తుడుచుకుని కొత్త నీలి రంగు స్క్రబ్స్ వేసుకున్నాడు. పాత లోదుస్తులను లాకర్‌లో పడేశాడు. కొత్తవి లేవు, అలాగని వాడినవే మళ్లీ వేసుకోవాలనిపించలేదు. కాసేపు లోదుస్తులు లేకుండా ఉంటే ఏమవుతుంది? ఎవరికి తెలుస్తుంది?

లోపల ఎవరైనా నిద్రపోతున్నారేమోనన్న సందేహంతో కాల్ రూమ్ తలుపు మెల్లగా తెరిచాడు. రూమ్ దాదాపు పూర్తి చీకటిలో ఉంది. కారిడార్ ఎమర్జెన్సీ లైట్ వెలుతురు లోపలికి అంతగా పడటం లేదు. తలుపు కాస్త తెరిచి బెడ్ల వైపు చూశాడు. అదృష్టం – మూలలోని ఒక కాట్ ఖాళీగా ఉంది. పై బంక్‌ల మీద ఎవరున్నారో సరిగ్గా అర్థం కాలేదు.

చేతిలో చిన్న బెడ్ షీట్ల కట్ట పట్టుకుని తలుపు మూసి ఖాళీ బెడ్ వైపు వెళ్లాడు. ఇప్పుడు రూమ్ పూర్తిగా చీకటిమయమైంది. పాత షీట్లు తీసేశాడు – అంతకుముందు ఎవరు పడుకున్నారో తెలియదు కదా. కొత్తవి పరుస్తుండగా పై బంక్ నుంచి ఎవరో కదిలిన శబ్దం వచ్చింది. వాళ్లను నిద్రలేపకూడదని త్వరగా పని ముగించాడు. షీట్లు ఆ బెడ్‌కి సరిగ్గా సరిపోలేదు, కాస్త ఇబ్బందిగానే ఉన్నా అలాగే వదిలేశాడు. ఏమీ లేని ప్లాస్టిక్ మ్యాట్ మీద పడుకోవడం కంటే ఇదే ఎంతో నయం.

పై బంక్ నుంచి మళ్లీ కదలిక శబ్దం వచ్చింది. ఎవరు ఉన్నారో, వాళ్లతో ఏదైనా మాట్లాడాలా అని ఒక క్షణం ఆలోచించాడు. ఇంతలో ఆ కదలిక ఆగి, నిలకడగా గాలి పీలుస్తున్న శబ్దం వినిపించింది. బహుశా వాళ్లు కూడా మెడికల్ రెసిడెంట్లలో ఒకరై ఉండొచ్చు. మిగతా ఇద్దరు సర్జికల్ రెసిడెంట్లు ఓటీ(OT)లోనో లేదా క్యాజువాల్టీలోనో ఉండి ఉంటారు. నిశ్శబ్దంగా ఉండాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. వాళ్లకు దొరికిన ఆ కొద్దిపాటి నిద్రను చెడగొట్టడం అతనికి ఇష్టం లేదు. ఎవరి పేజరైనా మోగితే ఎలాగూ ఇద్దరూ లేవక తప్పదు.

చదునైన దిండును తల కింద పెట్టుకుని, షీట్ కప్పుకుని పడుకున్నాడు. అలా పైకప్పు వైపు చూస్తూ ఉండిపోయాడు.

అబ్బా…

నిద్ర ఎందుకు రావడం లేదు? పైన ఉన్నవాళ్లు ప్రశాంతంగా ఊపిరి పీలుస్తూ గాఢ నిద్రలో ఉన్నారు. కనీసం వాళ్లైనా నిద్రపోతున్నారు. తను నిద్ర రావాలని ఎంతగా ఆలోచిస్తుంటే, మనసు అంత మేల్కొంటోంది.

ఛట్…

నిద్ర పట్టేందుకు ఒక ఖచ్చితమైన మార్గం అతనికి తెలుసు. కానీ దగ్గర్లోనే ఎవరో అపరిచితులు పడుకుని ఉండటంతో కాస్త సంకోచించాడు.

"వద్దులే" అని తనలో తాను అనుకుని కళ్లు మూసుకున్నాడు.

నెలల తరబడి అతను ఎవరితోనూ శారీరకంగా సన్నిహితంగా లేడు. ఈ రెసిడెన్సీ జీవితం చాలా కఠినం. తినడం, నిద్రపోవడం, సర్జరీలు చేయడం – అంతే. బట్టలు ఉతకడానికి, కనీసం బయటకు వెళ్లడానికే సమయం దొరకదు, ఇక డేటింగ్ అనే మాటే లేదు. పైగా తోటి సిబ్బందితో సంబంధాలు పెట్టుకునే రకం కాదు తను. ఆ తర్వాత ఎదురయ్యే ఇబ్బందులు అతనికి తెలుసు.

కానీ ఇప్పుడు మనసు ఆ ఆలోచనల చుట్టూనే తిరుగుతోంది. ఆలోచన వచ్చినంత మాత్రానే కోరిక పెరిగింది. మెల్లగా చేయి షీట్ లోపలికి పోనిచ్చి గోడ వైపు తిరిగాడు. స్క్రబ్ ప్యాంట్ నాడా విప్పి ఒక క్షణం ఆగి విన్నాడు. ఏ శబ్దమూ లేదు, కదలికా లేదు. పైనున్న వాళ్లు ఖచ్చితంగా నిద్రలోనే ఉన్నారు. చేయి లోపలికి పెట్టుకుని తనను తాను స్పృశించుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. లోదుస్తులు వేసుకోకపోవడం ఇప్పుడు మంచి నిర్ణయంగానే అనిపించింది.

పైనున్న వాళ్లను నిద్రలేపకూడదని ప్రతి చిన్న శబ్దానికీ జాగ్రత్త పడుతూ నెమ్మదిగా కొనసాగించాడు. నిశ్శబ్దంగా చేసుకోవడం అంత సులభం కాదు. ప్లాస్టిక్ మ్యాట్, గరుకు షీట్ మీద ఆ రాపిడి శబ్దం కాస్త బిగ్గరగానే వినిపిస్తోంది.

అంతలో పై బంక్ నుంచి కాస్త కదిలిన శబ్దం వినిపించినట్టనిపించింది. ఆ రహస్య వ్యక్తి మేల్కొన్నాడు. బహుశా వాళ్లకు తాను ఎవరో తెలియకపోవచ్చు. కదలిక ఆగింది. పక్కకు తిరిగి పడుకుని ఉండొచ్చు.

ఇప్పుడు నరాలు మరింత ఉలిక్కిపడ్డాయి. నిద్ర పూర్తిగా ఎగిరిపోయి, కామం ఇంకా పెరిగింది. త్వరగా ముగించి నిద్రపోవాలనుకున్నాడు. మళ్లీ గోడ వైపు తిరిగి, కళ్లు మూసుకుని వేగం పెంచాడు. అప్పుడు హఠాత్తుగా నేల మీద మెల్లని అలికిడి, రూమ్ అంతా అడుగుల శబ్దం వినిపించాయి. అతను అలాగే స్తంభించిపోయాడు.

అయ్యో… ఎంత సిగ్గుచేటు.

తాను పట్టుబడ్డానని అతనికి అర్థమైంది. ఆ వ్యక్తి బెడ్ పక్కనే నిలబడి ఉన్నాడని తెలుస్తోంది. రూమ్ అంతా నిశ్శబ్దం. కేవలం ఒక మెల్లని అలికిడి. తర్వాత తన మ్యాట్ అంచు కాస్త కుంగింది. ఎవరో కూర్చున్నారు లేదా మోకాళ్ల మీద వంగారు. తను ఒక్క మాట కూడా చెప్పకముందే ఆ వ్యక్తి తన మీద ఉన్న షీట్‌ను కిందికి లాగి నేల మీద పడేశాడు.

మ్యాట్ మీద ఒత్తిడి క్షణం ఆగింది. తలుపు లాక్ క్లిక్ అయ్యే శబ్దం వినిపించింది. అయోమయం. ఆ వ్యక్తి మళ్లీ బెడ్ మీద కూర్చున్నప్పుడు తన ప్యాంట్ అప్పటికే కిందికి జారి ఉంది, కప్పుకోవడానికి షీట్ లేదు. తను పూర్తిగా నగ్నంగా ఉన్నాడు. ఆ వ్యక్తి శరీరం దగ్గరకు రాగానే ఒక చిన్న చేయి అతని ఛాతీ మీద పడింది. అడ్డుకోవాలని అతను చేతులు పైకెత్తినప్పుడు, అతని చేతుల్లో రెండు నిండుగా ఉన్న స్తనాలు తగిలాయి.

ఓ దేవుడా…

ఇది కలో నిజమో అర్థం కావడం లేదు. చేతుల్లో తగిలిన ఆ వక్షోజాలు మెత్తగా, నిండుగా, వెచ్చగా, చేతుల్లో ఇమిడిపోయేలా పరిపూర్ణంగా ఉన్నాయి. బిగుతుగా ఉన్న చనుమొనలు అతని అరచేతులకు రాసుకుంటున్నాయి. అవి అతని చేతులకు సరిగ్గా సరిపోయాయి. అలాంటి బిగువైన వక్షోజాలంటే అతనికి ఎప్పుడూ ఇష్టమే.

గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. అతని కోరిక మళ్లీ బలంగా నిద్రలేచింది. ఆమెతో ఏదైనా మాట్లాడాలని ప్రయత్నించాడు, కానీ మాట రాలేదు. ఒక మూలుగు లాంటి శబ్దం మాత్రమే వచ్చింది. ఆమె "ష్" అంటూ మెల్లగా తన వేలిని అతని పెదవుల మీద పెట్టి నిశ్శబ్దంగా ఉండమంది.

మనసు పరుగెడుతోంది. అసలు ఏం జరుగుతోంది? ఆమె అతని మీద కూర్చుని స్క్రబ్ ప్యాంట్‌ను పూర్తిగా కిందికి లాగేసింది. మనసులోని ఒక మూల దీన్ని ఆపాలనిపించింది. కానీ ఆ ఆలోచన ఇప్పుడు పనిచేయలేదు. ఇద్దరూ ఒక్కటయ్యారు.

ఆమె మరింత దగ్గరకు వంగినప్పుడు, ఆమె పొడవాటి జుట్టు సువాసనల తెరలా అతని ముఖం మీద పడింది. వెంటనే పెదాలను అందుకుంది. మొదట మృదువుగా, ఆ తర్వాత గాఢంగా, పెదాలను కొరుకుతూ ముద్దుపెట్టుకుంది. అసలేం జరుగుతోందో అర్థం చేసుకునేలోపే అతని పెదాలు వాటంతట అవే స్పందించాయి. తను కూడా బదులుగా ముద్దుపెట్టాడు. నోరు తెరిచి ఇద్దరి పెదవులు, నాలుకలు ఏకమయ్యాయి. కోరిక కట్టలు తెంచుకుంటోంది.

అతని చేతులు ఆమె నడుము మీద పడ్డాయి. ఆమె ఒంటి మీద నూలుపోగు కూడా లేదని అర్థమైంది. చర్మం ఎంతో మృదువుగా, బిగుతుగా ఉంది. తన చేతి వేళ్లను ఆమె పిరుదుల మధ్య పోనిస్తూ, మరొక చేత్తో ఆమె వక్షోజాలను సున్నితంగా నొక్కాడు. ఆమె ఒక మత్తు మూలుగుతో తన వక్షోజాన్ని అతని చేతిలో ఇంకా గట్టిగా ఒత్తింది. అతని వేలు కిందికి జారి అప్పటికే తడిగా ఉన్న ఆమె సున్నిత భాగాన్ని తాకింది. ఆమె పెదాలు అతని మెడ, చెవుల వైపు జరిగాయి. అతను తన వేలిని ఆమె వెచ్చని, లోపలి భాగానికి చేర్చినప్పుడు అది బిగుతుగా హత్తుకుంది. మళ్లీ మూలుగుతూ, అతని మెడనుంచి దవడ వరకు సున్నితంగా కొరుకుతూ వచ్చింది. ఆమె జుట్టు నుంచి పువ్వుల, మూలికల కలగలిపిన ఓ మత్తు సువాసన వస్తోంది.

మళ్లీ మాట్లాడాలనుకున్నాడు. కానీ ఆమె ఆపింది.

"ష్. ఏం మాట్లాడకు."

ఆ మెల్లని స్వరం ఎవరిదో గుర్తుపట్టలేకపోయాడు. చీకట్లో ముఖం స్పష్టంగా కనిపించడం లేదు. ఎవరై ఉంటారని మనసు ఆలోచిస్తోంది. కానీ ఆమె తన మీద కూర్చోవడం, ఆమె స్పర్శ – ఇవన్నీ అతని ఆలోచనలను ఆపేస్తున్నాయి. తల తిప్పి ఆమె పెదాలను మళ్లీ ముద్దాడాడు. దాల్చిన చెక్క రుచితో ఉన్న ఆ మెత్తని పెదాలను ఆస్వాదిస్తున్నాడు. ముద్దుల మధ్యలోనే తన వేలితో ఆమె నాభి కింద ఉన్న సున్నిత భాగాన్ని స్పృశించాడు. ఆమె స్పందనకు అది ఎంతో తడిగా మారింది. ఆ వేలి రాపిడికి ఆమె నడుము గిరగిరా తిరుగుతూ నోట్లోనే మూలుగుతోంది. ఇద్దరి పెదాలు విడిపోయినప్పుడు ఆమె శ్వాస వేగవంతమైంది.

ఆమె నడుము పట్టుకుని వెనక్కి తిప్పి, తన ముఖం ఆమె తడి భాగం మీదకు వచ్చేలా చేశాడు. ఆ సున్నితమైన, స్త్రీ సహజ సువాసనను పీలుస్తూ తన నాలుకతో స్పృశించాడు. ఆమె ఇప్పుడు ఏమాత్రం నిశ్శబ్దంగా లేదు. మూలుగుతూ తనను తాను అతని ముఖం మీద గట్టిగా నొక్కుకుంటూ ఆ ఆనందాన్ని ఆస్వాదిస్తోంది.

ఆమె చిన్న చేతులు అతని ఉప్పొంగిన మగతనాన్ని పట్టుకుని నెమ్మదిగా, ఆ తర్వాత వేగంగా ఆడించసాగాయి. ఆ తర్వాత తన పెదాల మధ్యకు తీసుకుని నాలుకతో స్పృశించింది. హఠాత్తుగా పూర్తిగా నోట్లోకి తీసుకుని తన పెదాలతో, నాలుకతో అతనికి స్వర్గం చూపిస్తోంది. నాలుకతో ఒకవైపు, చేతులతో మరోవైపు ఆమె ఇస్తున్న ఆనందానికి అతను మైమరచిపోతున్నాడు.

తన నాలుకతో ఆమెను తృప్తి పరుస్తూనే, తన ఆనందాన్ని ఎక్కువసేపు నిలుపుకునేందుకు ప్రయత్నించాడు. ఆమె చేస్తున్న పని అద్భుతంగా ఉంది. కానీ ముందు ఆమె తృప్తి చెందాలని కోరుకున్నాడు. ఆమె తన ముఖం మీద రాసుకుంటూ మరింత సుఖం కోసం పరితపిస్తోంది. ఆమె ఊపిరి మెల్లగా పరుగెడుతూ, ఆ తర్వాత బిగ్గర మూలుగులుగా మారి, నడుము వేగంగా కదలసాగింది. గోడలు వణుకుతున్నట్టుగా ఆమె ఒళ్లు బిగుసుకుంది. అతని స్పర్శకు ఆమె దేహం ఒక ఉద్వేగపు ప్రకంపనతో తృప్తి చెందింది.

తన కోరిక కూడా శిఖరాగ్రానికి చేరుతోంది. ఆమె నోట్లో పడకుండా వెనక్కి తగ్గాలనుకున్నాడు. కానీ ఆమె గట్టిగా పట్టుకుని వదల్లేదు. ఆపలేకపోయాడు. దేవుడి పేరు తలచుకున్నాడో లేదో తెలియదు కానీ, అంతులేని సుఖంతో వణుకుతూ ఆగిపోయాడు.

ఆమె శుభ్రం చేస్తూ తిరిగి అతని పెదాలను మెత్తగా ముద్దాడింది. తన రుచి ఆమె నాలుకలో ఉంది. అతని చేతులు ఆమె జుట్టు మీద, వీపు మీద నెమ్మదిగా జారాయి. ఆ పరిపూర్ణమైన వక్షోజాలు అతని ఛాతీకి అత్తుకుని ఉన్నాయి.

ఆమె ఇంకా గుర్తుపట్టలేని స్వరంతో ఏదో మెల్లగా అంది. అతని కోరిక క్షణంలో మళ్లీ రాజుకుంది. ప్లాస్టిక్ కవర్ చింపిన శబ్దం వినిపించి ఆమె కాండోమ్ తొడిగింది. ఆమె నడుము పట్టుకుని తన మీద కూర్చోబెట్టుకుని నెమ్మదిగా ఒక్కటయ్యాడు. ఎంతో బిగుతుగా ఉందామె. కొంచెం కొంచెంగా పూర్తిగా తనలోకి ఆహ్వానించింది.

బయటకు వచ్చినప్పుడు ఆమె సన్నగా మూలిగింది. మళ్లీ నెమ్మదిగా ఒక్కటవుతూ ఆమె సున్నిత భాగాన్ని వేలితో స్పృశించాడు. అంగుళం అంగుళంగా పూర్తిగా నింపాడు. ఆమె కదలాలనుకుంది. కానీ నడుము పట్టుకుని ఆపి, ఆటపట్టించాడు. ఒక క్షణం ఊపిరి బిగబట్టాల్సి వచ్చింది, లేకపోతే మొదలయ్యే ముందే ముగిసిపోయేంత ఉద్వేగంలో ఉన్నాడు.

తన చేతులతో ఆమెను స్పృశించడం కొనసాగించాడు. ఆమె నుంచి వస్తున్న సన్నని మూలుగులు వింటూ, ఆమె పైకి కిందికి కదలాలని ప్రయత్నించినప్పుడు అతను మెల్లగా ఆపుతూ, "ఇంకా వద్దు" అన్నాడు.

ఆమె దేహం పూర్తిగా అలవాటు పడనివ్వాలనుకున్నాడు. ఎందుకంటే తను కదిలితే ఏమాత్రం దాచుకోకుండా బలంగా చేయాలనుకున్నాడు. ముద్దులతో ఆమెను మైమరపిస్తూ ఇద్దరూ గోడకు ఆనుకుని ముఖాముఖీ అయ్యారు. ఇద్దరి నాలుకలు పెనవేసుకున్నాయి. ఆమె నడుము వలయాకారంగా తిరగసాగింది. అతను బలంగా, వేగంగా కదులుతూ ఆమెను పూర్తిగా ఆక్రమించాడు. ఆమె ఊపిరి వేగవంతమైంది. నడుము ప్రతి కదలికకూ లయబద్ధంగా స్పందిస్తోంది. ఎంత బలంగా కదులుతున్నా, ఆమె నుంచి వస్తున్న శబ్దాలు కేవలం సుఖాన్ని మాత్రమే తెలియజేస్తున్నాయి.

అతను క్లైమాక్స్‌కి దగ్గరపడ్డాడు. ఆమెను కూడా తనతో పాటే ఆ శిఖరానికి చేర్చాలనుకున్నాడు. తన చేతి వేలితో ఆమె దేహంలోని మరో సున్నిత భాగాన్ని మెల్లగా స్పృశించాడు. ఆమె ఊపిరి బిగబట్టింది. ఆ వేగం, ఆ స్పర్శ ఇద్దరినీ ఒకేసారి శిఖరాగ్రానికి చేర్చాయి. అతను గట్టిగా మూలుగుతూ తన ఉద్వేగాన్ని కాండోమ్ లోపల వదిలేశాడు. ఆమె అతని మీద ఒరిగిపోయింది, ఆమె వెచ్చని శ్వాస అతని మెడకు తాకుతోంది. కొన్ని నిమిషాలు అలాగే ఉండిపోయారు. తలలో ఆలోచనలు సుడులు తిరుగుతున్నాయి.

ఈమె ఎవరు? అసలు ఏం జరిగింది ఇదంతా?

హఠాత్తుగా ఆమె లేచి, కాండోమ్ తీసి, టవల్‌తో శుభ్రం చేసింది. చీకట్లోనే బట్టలు వేసుకుని, ముందుకు వంగి అతని పెదాల మీద మెత్తగా ముద్దు పెట్టింది. షీట్ మళ్లీ కప్పి చెవి దగ్గర మెల్లగా అంది,

"రైడ్‌కి థ్యాంక్స్. గుడ్ నైట్ అర్జున్. స్వీట్ డ్రీమ్స్."

తర్వాత తలుపు తెరిచి, ఆమె ముఖం లేదా ఆకారం ఏమీ కనిపించకముందే మాయమైపోయింది.

గోడకు ఆనుకుని కూర్చున్నాడు. ప్యాంట్ బెడ్ మీద ఎక్కడో పడిఉంది. సగం నగ్నంగా, షీట్ కింద ఉన్నాడు. బుర్రలో వేల ఆలోచనలు ఉన్నా అలసటకు నిద్ర ముంచుకొస్తోంది. చివరిసారి వాచ్ చూసినప్పుడు 2:30. జీవితంలోనే అత్యంత మధురమైన, తీవ్రమైన అనుభవం అని ఆలోచిస్తూ నిద్రలోకి జారుకున్నాడు.

బీప్. బీప్. బీప్. పేజర్ మోగింది. సమయం చూశాడు – 4:15. నంబర్ ఐసీయూ నర్సింగ్ స్టేషన్‌ది, చివర 911 ఉంది. అంటే ఏదో అత్యవసర పరిస్థితి.

ఫోన్ తీసి కాల్ చేశాడు. బెడ్ 33లో ఉన్న పేషెంట్ మీనాక్షి పరిస్థితి విషమిస్తోందని, కోడ్ బ్లూకి సిద్ధమవుతున్నారని చెప్పారు. ఫోన్ పెట్టి ప్యాంట్ వేసుకుని ఆ రాత్రి జరిగినదంతా మళ్లీ గుర్తుకు తెచ్చుకున్నాడు. కలలా అనిపించింది. నిజంగా కలనా? పెన్‌లైట్ తీసి చుట్టూ చూశాడు.

బెడ్లు చెదిరిపోయి ఉన్నాయి కానీ ఖాళీగా ఉన్నాయి. లైట్ వేసి, తాను పిచ్చివాడిని కాదని రుజువు కోసం వెతికాడు. డస్ట్‌బిన్‌లో ఏమీ లేదు. టవల్ లేదు. కానీ, షీట్ కింద కాండోమ్ ర్యాపర్ చిరిగిన అంచు దొరికింది. దాన్ని జేబులో పెట్టుకున్నాడు. తలుపు దగ్గర ఏదో చిన్న లోహపు వస్తువు కాలికి తగిలి కారిడార్‌లోకి పడింది. అది చిన్న బంగారు నర్సింగ్ పిన్. చాలామంది ఆస్పత్రి సిబ్బంది బ్యాడ్జ్ మీద పెట్టుకునే రకం.

ఆ ర్యాపర్, పిన్ రెండూ అది నిజంగా జరిగిందని నిరూపించాయి. ఆమె తనను పేరు పెట్టి పిలిచింది. కారిడార్ వెలుతురులో తాను లోపలికి వస్తున్నప్పుడు చూసి ఉండాలి. ఐసీయూ వైపు పరుగెడుతూ ఆమె ఎవరు అని ఆలోచించకుండా ఉండలేకపోయాడు.

ఓవర్‌హెడ్ స్పీకర్‌లో 'కోడ్ బ్లూ, బెడ్ 33' అని అనౌన్స్మెంట్ వినిపించింది. ఇంకా వేగంగా పరుగెత్తి, మూల తిరిగి ఐసీయూ బయట ఆగిపోయాడు. యూనిట్‌లోని దాదాపు ప్రతి నర్సూ పేషెంట్ మీనాక్షి గారి దగ్గరే పని చేస్తున్నారు. మరో రెసిడెంట్ ఇప్పటికే అక్కడ ఉన్నాడు.

ఒక క్షణం అక్కడున్న నర్సులందరినీ గమనించాడు. ఆ పరిపూర్ణమైన వక్షోజాలు, వంపులు, పొడవైన జుట్టు ఉన్న ఆ స్త్రీ కోసం వెతికాడు. చాలామందికి పొడవైన జుట్టే ఉంది. కానీ ఆస్పత్రి స్క్రబ్స్‌లో మిగతా ఆకృతిని గుర్తించడం కష్టం. జేబులోని చిన్న పిన్‌ను తాకి, ఎవరి బ్యాడ్జ్ నుంచి అది పడిపోయిందో, ఆ రహస్య నర్స్ ఎవరో తెలుసుకోవాలని గట్టిగా నిర్ణయించుకున్నాడు.