மழை இரவின் ரகசியம்

எனக்கு இருபத்தி நாலு வயசானப்போ கோயம்புத்தூர்ல ஒரு டெம்பரரி டீச்சிங் வேலை கிடைச்சது, அதுக்கு முழுக் காரணமும் என் அத்தான் கார்த்திக்தான். ரயில்வே ஸ்டேஷன் பக்கத்துல இருந்த ஒரு சின்ன இன்ஜினியரிங் கோச்சிங் சென்டர்ல அவனுக்குத் தெரிஞ்சவங்க மூலமா எனக்கு அந்த வேலையை வாங்கிக் கொடுத்தான். என் உடமைகளையெல்லாம் எடுத்துக்கிட்டு, என் அக்கா மீனாவும் அவனும் தங்கியிருந்த அந்த சாதாரண ரெண்டு பெட்ரூம் வீட்டுக்கு நான் குடிபோனேன். அவங்க எனக்குப் பின்னாடி இருந்த ரூமைக் கொடுத்தாங்க. அது ரொம்ப சாதாரணமான ரூம்—வெள்ளை அடிச்ச சுவர்கள், ஒரு இரும்பு கட்டில், ஒரு மர பீரோ, அப்புறம் வீட்டுக்குப் பின்னாடி இருந்த வேப்ப மரத்தையும் ரெண்டு தென்னை மரங்களையும் பார்க்குற மாதிரி ஒரு ஜன்னல். ராத்திரி நேரத்துல காத்துல ஆடுற இலைகளோட நிழல் தரையிலும் செவுத்திலயும் அசைஞ்சுக்கிட்டே இருக்கும். நாளடைவுல அந்த ரூம்தான் என் மனசுக்குள்ள தவிப்புகளை வளர்க்கிற இடமா மாறிடுச்சு.

கார்த்திக் ஒரு சைட் இன்ஜினியரா வேலை செஞ்சுட்டு இருந்தான். காலையில சீக்கிரமாவே அவனோட டிராயிங்ஸ் எல்லாம் எடுத்துக்கிட்டு கிளம்பிருவான், ராத்திரி லேட்டா தன்னோட ஷூவுல சிமெண்ட் தூசியோடதான் திரும்பி வருவான். மீனா திருச்சி ரோட்ல இருக்குற ஒரு பிரைவேட் ஆஸ்பத்திரியில ஸ்டாஃப் நர்ஸா வேலை பார்த்தா. அவளுக்கு நைட் ஷிப்ட் அடிக்கடி வரும். அந்த நேரத்துல வீடு ரொம்ப அமைதியாயிடும். நான் என் கட்டிலோட ஓரத்துல உட்கார்ந்துகிட்டு, சுத்துற ஃபேன் சத்தத்தையும் தூரத்துல கேட்குற ட்ரெயின் சத்தத்தையும் கேட்டுக்கிட்டே இருப்பேன். ஆனா என் மனசு மட்டும் திரும்பத் திரும்ப ஒருத்தரை நோக்கியே போயிட்டு இருந்துச்சு—அது கார்த்திக்தான்.

கார்த்திக்குக்கும் எனக்கும் சகஜமா பழக ரொம்ப நாள் ஆகல. நான் சமைக்கிறதப் பத்தியோ, மீனாவுக்கு உதவி செய்றப்போ நான் முந்தானையைச் சொருகிக்கிற விதத்தைப் பத்தியோ, எப்பவும் நான் போட்டிருக்குற அந்த மெல்லிய தங்கச் செயினைப் பத்தியோ அவன் அடிக்கடி என்னைக் கிண்டல் பண்ணுவான். ஆனா அவனோட பார்வை என் மேல இருக்க வேண்டியதை விட ஒரு நிமிஷம் அதிகமாவே நிலைச்சு நிக்கும். கார்த்திக் நல்ல உயரமான, அகலமான தோள்பட்டைகள் கொண்ட தமிழ்நாட்டுக்கே உரிய ஒரு அழகான நிறத்துல இருந்தான்; அவன் போடுற காட்டன் ஷர்ட் அவனோட உடம்புக்குக் கச்சிதமா இருக்கும். அவனோட குரல் ரொம்ப கம்பீரமாவும் ஆழமாவும் இருக்கும். அவன் சிரிக்கிறப்போ, அந்தச் சத்தம் என் வயிற்றுக்குள்ள ஒருவிதமான குறுகுறுப்பை ஏற்படுத்தும். அவன் வாட்டர் மோட்டாரை ரிப்பேர் செய்றப்பவோ, சூப்பர் மார்க்கெட்ல இருந்து மளிகைப் பைகளைத் தூக்கிட்டு வர்றப்பவோ, அவனோட கைகள்ல புடைச்சு நிக்கிற நரம்புகளை நான் கண் கொட்டாமப் பார்த்துக்கிட்டு நிற்பேன்.

மீனாவோட நைட் டியூட்டி எங்களை அடிக்கடி வீட்ல தனியா விட்டுச்சு. கரண்ட் பில் அதிகமா வந்திருக்கா, ஃபில்டரை க்ளீன் பண்ணணுமான்னு சாதாரண விஷயங்களைப் பத்திப் பேசுறப்போ கூட, எங்களுக்கு நடுவுல ஏதோ ஒருவிதமான ஈர்ப்பு மின்சாரம் மாதிரி பாயும். நாங்க மூணு பேரும் ஒண்ணா வெளிய போறப்போ, கார்த்திக் மீனாவோட கையப் பிடிச்சுக்கிட்டு நடப்பதைப் பார்ப்பேன். சிலசமயம் அவ விளையாட்டா அவனோட முதுகுக்குக் கீழ தொடுவா, இல்லனா அவனோட இடுப்புல கை வச்சுத் தடவுவா. அதைப் பார்க்குறப்போ எல்லாம் என் மனசுக்குள்ள ஒரு பொறாமைத் தீ கொழுந்துவிட்டு எரியும். அதே மாதிரி ஒரு உரிமையான, அதிகாரமான தொடுதல் என் உடம்பு மேலயும் படணும்னு நான் ஏங்கினேன். என் சொந்த அக்காவோட புருஷனையே இப்படி ஒரு காமப் பசியோட பாக்குறோமேன்னு எனக்குள்ள ஒரு ஆழமான குற்ற உணர்ச்சி வாட்டி எடுத்தாலும், என்னால என்னைக் கட்டுப்படுத்திக்க முடியல.

கார்த்திக் சின்னச் சின்னதா எல்லைகளை மீற ஆரம்பிச்சான். ஸ்கூட்டர்ல இருந்து இறங்குறப்போவோ, உக்கடம் மார்க்கெட் கூட்டத்துல எனக்கு வழி காட்டி கூட்டிட்டுப் போறப்பவோ என்னோட கையைப் பிடிப்பான். வேலை செஞ்சதால அவனோட உள்ளங்கை கொஞ்சம் கரடுமுரடாவும் சூடாகவும் இருக்கும். நான் என் விரல்களை அவனோட கைகளுக்குள்ள தேவையானதை விட கொஞ்ச நேரம் அதிகமாவே விட்டுருப்பேன். அந்தச் சின்ன சமையலறையில நாங்க நின்னுட்டு இருந்தப்போ, ஒன்னு ரெண்டு தடவை அவனோட கைகள் என் நெஞ்சுல உரசினதுண்டு. இன்னொரு தடவை, மேல இருந்த ஷெல்ப்ல ரெண்டு பேரும் ஒரே ஸ்டீல் டப்பாவை எடுக்கப் போனப்போ அவனோட இடுப்பு என் இடுப்போட அழுந்தி உரசினது. நான் அதைக் கவனிக்காத மாதிரி நடிச்சேன், ஆனா மழைக்காலத்துக்கு முந்தின அந்த புழுக்கத்துல, எதிர்பாராம நடந்த ஒவ்வொரு உரசலும் என்னை மூச்சுத் திணற வச்சு, பல மணி நேரத்துக்கு என்னைத் தவிக்க விட்டுச்சு.

மீனா டியூட்டியில இருக்குற ராத்திரிகள்ல, வீடு முழுசா அமைதியாகுற வரைக்கும் நான் காத்திருப்பேன். அப்புறம் சத்தமில்லாம அவங்க பெட்ரூம் கதவுப் பக்கத்துல போய் நின்னுக்கிட்டு ஒட்டுக் கேட்பேன். கட்டில் ஆடுற சத்தம், மீனாவோட மெல்லிய முனகல்கள், கார்த்திக்கோட ஆழமான பெருமூச்சு—அந்தச் சத்தங்கள் எல்லாம் என் மூளைக்குள்ள ரொம்பத் தெளிவான காமப் படங்களை ஓடவிடும். நான் என் ரூமுக்குத் திரும்பி வந்து, கதவைப் பூட்டிட்டு, கட்டில்ல படுத்து என் கால்களுக்கு நடுவுல கையை விட்டு, அவன்தான் என்னைத் தொடுறதா கற்பனை பண்ணிக்குவேன். பக்கத்து வீட்டுக்காரங்களுக்குச் சத்தம் கேட்டுடக் கூடாதுன்னு உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு சத்தமில்லாம என்னை நானே ஆசுவாசப்படுத்திக்கிட்டு, அப்புறம் ஒருவிதமான திருப்தியோடும், தாங்க முடியாத குற்ற உணர்ச்சியோடும் தூங்காம முழிச்சுக்கிட்டே கிடப்பேன்.

என் உணர்வுகளைக் கட்டுப்படுத்த நான் ரொம்பவே முயற்சி பண்ணேன். இது வெறும் தனிமைதான், எனக்கிருக்கும் தனிமையாலதான் வீட்ல இருக்குற ஒரே ஆம்பிளை மேல இப்படி ஆசைப்படுறேன்னு எனக்கு நானே சொல்லிக்கிட்டேன். ஆனா ஒவ்வொரு நாளும் அவன் என்னைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமா அந்த எல்லைக்குத் தள்ளிக்கிட்டே இருந்தான். மீனா ரூம்ல இல்லாதப்போ அவன் என்னைப் பார்க்குற விதமும், என் பேரைக் கூப்பிடுறப்போ அவனோட குரல்ல தெரியுற அந்த மென்மையும்—எல்லாமே எனக்குள்ள இருந்த அந்த அமைதியான தவிப்பை அதிகமாக்கிச்சு.

அப்புறம் எங்களுக்கு நடுவுல இருந்த எல்லாத்தையுமே மாத்திப் போட்ட அந்த ராத்திரி வந்துச்சு. அன்னைக்கு மீனாவுக்கு நைட் ஷிப்ட். அவளை ஆஸ்பத்திரி கேட் பக்கத்துல இருக்குற பஸ் ஸ்டாப்ல விடுறதுக்காக நாங்க கார்த்திக்கோட பைக்ல போனோம். வானம் அப்போவே இருட்டிக்கிட்டு ரொம்ப மப்பும் மந்தமுமா இருந்துச்சு. அவ பஸ் ஏறிப் போன அடுத்த செகண்டே, மழை கொட்டோ கொட்டுன்னு கொட்ட ஆரம்பிச்சுருச்சு—சில நிமிஷங்கள்ல ரோடெல்லாம் ஆறா ஓடுற அளவுக்குப் பேய் மழை. அந்த அடைமழையில நாங்க வேகமா வீட்டுக்கு வந்தோம், கேட்டைத் தொடுறதுக்குள்ள ரெண்டு பேரும் முழுசா நனைஞ்சு போயிட்டோம். நான் போட்டிருந்த மெல்லிய காட்டன் குர்தி மழையில நனைஞ்சு என் உடம்போட ஒவ்வொரு வளைவிலும் ஒட்டிக்கிச்சு. அந்தத் துணி நனைஞ்சதுல உள்ளே இருக்குறது அப்படியே வெளியே தெரிஞ்சது. வீட்டுக்குள்ள வந்தப்போ கரண்ட் போயிருந்துச்சு. அந்தத் திடீர் இருட்டுல, வெளியே கொட்டுற மழையோட காதைக் கிழிக்குற சத்தத்துக்கு நடுவுல, எங்களுக்கு நடுவுல இருந்த அந்தத் தடைச் சுவர் உடைய ஆரம்பிச்சுது.

கார்த்திக் சமையலறையில் ஒரு மெழுகுவர்த்தியை ஏற்றி ஹாலுக்குக் கொண்டு வந்தான். நாங்க ரெண்டு பேரும் குளிருல நடுங்கிட்டு இருந்தோம். அவன் ரெண்டு ஸ்டீல் கிளாஸ்ல விஸ்கியை ஊற்றினான். "இதைச் குடி. குளிரு குறையும்," அப்படின்னு சொன்னான். அவனோட குரல் வழக்கத்தை விட ரொம்பக் கரகரப்பா இருந்துச்சு. நான் பொதுவா குடிக்க மாட்டேன், ஆனா அந்த கிளாஸை வாங்கிக்கிட்டேன். நடுங்குற என் கைகளை அடக்க எனக்கு ஏதாச்சும் தேவைப்பட்டுச்சு. நாங்க சோபாவோட ஓரத்துல உட்கார்ந்திருந்தோம், ஆடிக்கிட்டு இருந்த அந்த மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சம் செவுத்துல நீளமான, நெருக்கமான நிழல்களை உருவாக்குச்சு.

வீட்டுக்குள்ள இருந்த அந்த அமைதியும், வெளியே கொட்டிக்கிட்டு இருந்த மழையும் என்னை ரொம்பப் பயமுறுத்த, நான் என் கைகளைக் குறுக்கா கட்டிக்கிட்டேன். "உனக்கு மழையைப் பார்த்தாப் பயமா அனன்யா?" நடுங்கிட்டு இருந்த என் தோள்பட்டைகளைப் பார்த்துக்கிட்டே மெதுவா கேட்டான். நான் அந்த விஸ்கியில ஒரு சின்ன மிடறு குடிச்சேன், அதோட சூடு என் தொண்டையைச் சுட்டுக்கிட்டே கீழ இறங்குச்சு, நான் இல்லைன்னு தலையாட்டினேன். "எனக்கு இத நினைச்சுத்தான் பயமா இருக்கு," நான் நேரா அவனோட கண்ணைப் பார்த்து முணுமுணுத்தேன். என் குரல்ல இருந்த அந்தத் தவிப்பை நான் மறைக்கவே இல்ல. கடந்த சில மாசங்களா எங்களுக்குள்ள சொல்லிக்காம இருந்த அந்த ஈர்ப்பு இப்போ எங்க ரெண்டு பேரையும் சுத்தி ரொம்ப அழுத்தமா, மறுக்க முடியாத அளவுக்குப் படர்ந்திருந்துச்சு.

நான் சொன்னதோட அர்த்தம் என்னன்னு அவன் கேட்கல. அவனுக்கு அது தெரியும். ரூமுக்குள்ள இருந்த காத்து வெளியே இருந்த புயலை விட ரொம்ப அழுத்தமா மாறுச்சு. அவன் தன் கிளாஸை டேபிள் மேல வச்சுட்டு மெதுவாத் தன் கையை நீட்டினான். அவனோட விரல்கள் என் கன்னத்துல ஒட்டியிருந்த ஈரமான முடியை ஒதுக்கிவிட்டுச்சு. என் மூச்சே நின்னு போச்சு. அவனோட விரல்கள் என் தாடையில அப்படியே நிலைச்சு நின்னுச்சு, குளிருல விறைச்சுப் போயிருந்த என் சருமத்துல அவனோட அந்தச் சொரசொரப்பான சூடான விரல்கள் பட்டது ரொம்ப இதமா இருந்துச்சு.

ஒருபக்கம் குற்ற உணர்ச்சி என்னை அழுத்துச்சு—அவன் மீனாவோட புருஷன், என் அக்காவோட உசுரு—ஆனா நாங்க இனிமே பின்வாங்கவே முடியாத ஒரு எல்லையைத் தாண்டுறோம்ங்குற நெனப்பு என்னை முழுசா போதையில தள்ளுச்சு. அவன் என் பக்கம் குனிஞ்சப்போ, என் கண்கள் தானாவே மூடிக்கிச்சு. அவனோட உதடுகள் என் உதடுகளைத் தொட்டது, முதல்ல கொஞ்சம் தயக்கத்தோட ஆரம்பிச்சது, அப்புறம் ரொம்ப வெறியோட மாறுச்சு. பல மாசங்களாத் திருட்டுத்தனமாப் பார்த்த பார்வைகள், மனசுக்குள்ள இருந்த பொறாமை, அடக்கி வச்சிருந்த ஆசை எல்லாமே அந்த ஒரு கிஸ்ல வெளிப்பட்டுச்சு. நான் அப்படியே அவனுக்குள்ள கரைஞ்சு போனேன், என் கையில இருந்த கிளாஸ் நழுவி கீழ விழுந்துச்சு. அந்தத் துரோகத்தின் சுவை மழையும் விஸ்கியும் கலந்த மாதிரி இருந்துச்சு.

அவன் என்னைத் தன் மடியில் இழுத்துப் உட்கார வச்சான், அவனோட வலுவான கைகள் என் இடுப்பைச் சுற்றிக் கெட்டியாப் பிடிச்சுக்கிச்சு. மழையில குளிர்ந்திருந்த என் உடம்புல அவனோட அந்த சூடு பட்டது, முற்றிலும் வேறொரு காரணத்துக்காக என்னைச் சிலிர்க்க வச்சுச்சு. என் கைகள் அவனோட தோள்பட்டைகளைத் தேடிப் போச்சு, ஈரமான டி-ஷர்ட்டுக்கு அடியில இருந்த அவனோட உறுதியான தசைகளை நான் உணர்ந்தேன். என்னோட குற்ற உணர்ச்சியெல்லாம் காணாமப் போயி, அவனை அடையணும்ங்குற அந்தப் பயங்கரமான, முரட்டுத்தனமான ஆசை என்னை முழுசா ஆட்கொண்டுச்சு.

அங்க எந்தச் சின்ன விளையாட்டுகளும் இல்ல, வெறும் அழுத்தமான, அவசரமான காமப் பசி மட்டும்தான் இருந்துச்சு. அவன் என்னைத் தூக்கிக்கிட்டு பெட்ரூமுக்குப் போய், பெட்ல மல்லாக்கப் படுக்க வச்சான். அவனோட கைகள் என் ஈரமான குர்தி மேலேயே அலைபாய்ஞ்சு, என் இடுப்பு வளைவுகளைத் தடவிக்கிட்டே மேல வந்து என் முலைகளைப் பிசைஞ்சது. நான் அவனோட வாய்க்குள்ளேயே பெருமூச்சு விட்டேன். அந்தச் சில்லென்ற, ஈரமான துணிகள் எல்லாம் வேகவேகமாகக் கழட்டி எறியப்பட்டுச்சு, அந்த மங்கலான வெளிச்சத்தில் நான் முழுசாக் கட்டிலில் நிர்வாணமா கிடந்தேன். அவன் என் உடம்பைப் பார்க்குறப்போ அவனோட கண்கள்ல இருண்ட அந்த காம வெறியை நான் பார்த்தேன், அவனை இந்த நிலைமைக்குக் கொண்டு வந்தது நான்தான்னு நெனைக்கிறப்போ எனக்குள்ள ஒரு முரட்டுத்தனமான பெருமை வந்துச்சு.

அவனும் தன்னோட ஈரமான துணிகளைக் கழட்டி வீசினான், இப்போ அவனோட தடிமனான, விறைச்சுப் போய் நின்ன சுன்னி வெளியே தெரிஞ்சது. அதைப் பார்த்ததும் என் மூச்சுத் தொண்டையிலயே அடைச்சுக்கிச்சு. அவன் என் தொடைகளுக்கு நடுவுல வந்தான். வெக்கமும் தாங்க முடியாத காம வெறியும் கலந்து என் இதயம் விலா எலும்புகளை உடைச்சுட்டு வர்ற மாதிரி துடிச்சுது. ஆனா அவனோட வாய் என் புண்டையை நோக்கிக் கீழ இறங்கினப்போ, என் மூளையில இருந்த எல்லா லாஜிக்கும் காத்துல பறந்து போச்சு.

அவனோட நாக்கு என் புண்டையோட மென்மையான இதழ்களை வருடி, உப்பிக் கிடந்த அந்தப் பருப்பைத் தேடிப் பிடிச்சு மெதுவா உறிஞ்ச ஆரம்பிச்சது. நான் கட்டில விட்டு அப்படியே மேல எழும்புனேன், என் வாயில இருந்து வந்த அந்த முனகல் சத்தம் வெளியே அடிச்ச இடி சத்தத்துல மறைஞ்சு போச்சு. "கார்த்திக்..." நான் முனகினேன், என் விரல்கள் அவனோட அடர்த்தியான தலைமுடிக்குள்ள சிக்கிக்கிச்சு. அவன் என்னை ரொம்ப ஆழமாவும், எந்த இரக்கமும் இல்லாமலும் சுவைச்சான், என் நரம்புகள் எல்லாத்தையும் அவனோட சுகத்துக்குக் கட்டுப்பட வச்சான். அந்தச் சுகம் ரொம்பத் தீவிரமா, கிட்டத்தட்ட ஒரு வலி மாதிரியே இருந்துச்சு.

அவன் கொஞ்சம் மேல வந்து, என் புண்டை வாசல்ல அவனோட சுன்னியை வச்சான். அவனோட அந்த மழுங்கிய சூடு என் ஈரத்துல அழுந்திக் கிடந்துச்சு. அவன் அப்படியே ஒரு நிமிஷம் நிப்பாட்டி, என் கண்ணுக்குள்ள ஆழமாப் பார்த்தான், நம்ம செஞ்சதுக்கெல்லாம் இனிமே பரிகாரமே கிடையாது, வேணும்னா இப்போவே பின்வாங்கிடலாம்னு எனக்குக் கடைசி வாய்ப்பு தர்ற மாதிரி இருந்துச்சு அந்தப் பார்வை. நான் என் தொடைகளால அவனோட இடுப்பை முன்னோக்கி இழுத்து என் பதிலைக் கொடுத்தேன், நான் முழுசா அவனுக்குக் கீழ்ப்படிஞ்சிட்டேன்.

அவன் மெதுவா உள்ளே தள்ளினான், என்ன விரிவடைய செஞ்சு, பல மாசங்களா என் அமைதியான ராத்திரிகளைத் துரத்திக்கிட்டு இருந்த அந்த வெற்றிடத்தை நிரப்பினான். அந்த உணர்வு ரொம்பப் பெருசா இருந்ததால நான் சத்தமா கத்தினேன், ஆனா சத்தம் வெளியே கேட்கக் கூடாதுன்னு என் முகத்தை அவனோட கழுத்துக்குள்ள புதைச்சுக்கிட்டேன். அவன் இடிக்க ஆரம்பிச்சான்—மெதுவான, ஆழமான இடிப்புகள் என் உடம்பு முழுக்க அதிர்வுகளை உருவாக்குச்சு. அந்த இரும்பு கட்டிலோட சத்தம் வெளியே பெய்யுற மழையோட சத்தத்தோட கலந்துச்சு. "நீ ரொம்ப கச்சிதமா இருக்கடி," என் காதருகே அவன் முனகினான். "ப்ளீஸ்... நிறுத்தாதே," நான் கெஞ்சினேன், அவன் இன்னும் ஆழமா உள்ளே போகணும்னு என் கால்களை அவனோட இடுப்பைச் சுத்திப் பின்னிக்கிட்டேன்.

அந்தப் பச்சையான காம வெறியால இடிப்பின் வேகம் அதிகமாச்சு. எங்க உடம்புகள் ஒன்னோடு ஒன்னு அடிச்சுக்கிச்சு, வியர்வையாலயும் மழையோட ஈரத்துலயும் ரெண்டு பேர் உடம்பும் வழுக்குச்சு. நாங்க செஞ்சுகிட்டு இருந்த இந்தத் தப்பு எங்க காமத் தீயை இன்னும் அதிகமாக்குச்சு; அவனோட ஒவ்வொரு இடிப்பும் ஒரு அழகான, ஆனா பயங்கரமான ரகசியமா எனக்குத் தெரிஞ்சது. அவன் எந்த இரக்கமும் இல்லாம என்னை ஓக்க ஆரம்பிச்சான், கோணங்களை மாத்தி மாத்தி, அவனோட கைகள் என் இடுப்பை ரொம்ப இறுக்கமாப் பிடிச்சிருந்துச்சு.

அடக்கப்பட்ட ஒரு முனகலோட நான் உச்சக்கட்டத்தை அடைஞ்சேன், ஒரு அலை மாதிரி முழுமையான சுகம் என் உடம்பைக் கடந்து போனப்போ என் புண்டையோட சுவர்கள் அவனோட சுன்னியை ரொம்ப இறுக்கிக் கவ்விக்கிச்சு. அவன் ஆழமா முனகிக்கிட்டு, கடைசியா ரெண்டு மூணு முரட்டுத்தனமான இடிப்புகளை இடிச்சுட்டு அவனோட உடம்பை விறைப்பாக்கினான். அவனோட சூடான, கெட்டியான விந்து என் புண்டைக்குள்ள ஆழமா பீய்ச்சி அடிக்கிறத நான் உணர்ந்தேன், ரொம்பக் கொடூரமான காமத்தோட அவன் என்னை முழுசா சொந்தமாக்கிக்கிட்டான். நாங்க ரெண்டு பேரும் அப்படியே கட்டில்ல சரிஞ்சோம், பெருமூச்சு விட்டுக்கிட்டே, வெளியே புயல் அடிச்சுக்கிட்டு இருக்கப்போ நாங்க அந்த இருட்டுல ஒன்னோடு ஒன்னு பின்னிக் கிடந்தோம்.

அந்த மழை ராத்திரியில ஆரம்பிச்சது, அடுத்த சில மாசங்களுக்குத் திருட்டுத்தனமான நேரங்கள்ல தொடர்ந்தது. மீனாவுக்கு நைட் டியூட்டி இருக்குறப்போ எல்லாம், நானும் கார்த்திக்கும் ஒண்ணா சேர்ந்துடுவோம்—சிலசமயம் என் ரூம்ல, சிலசமயம் சமையலறையோட இருட்டுல. குற்ற உணர்ச்சி என்னை முழுசா விட்டுப் போகல, ஆனா அவனோட தொடுதல்ல இருந்த அந்தப் போதை எப்பவுமே அதை மறைச்சிருச்சு. நான் உச்சக்கட்டத்தை அடையப் போறப்போ நான் எழுப்புற அந்தச் சத்தம் அவனுக்கு நல்லாவே தெரிஞ்சிருந்துச்சு. அவன் கெஞ்சுற வரைக்கும் அவனைத் தவிக்க விடுறது எப்படின்னு நான் கத்துக்கிட்டேன்.

ஆனா ரகசியங்கள் எப்பவுமே எங்கயாச்சும் ஒரு ஓட்டை வழியா வெளியே வந்துரும். மீனா சின்னச் சின்ன விஷயங்களைக் கவனிக்க ஆரம்பிச்சா—சில காலையில நான் அவளோட கண்ணைப் பார்க்காமத் தவிர்க்கிறதை, என் சருமத்துல இருந்து லேசா வீசுன கார்த்திக்கோட சோப்பு வாசனையை, வீட்டுல இருந்த அந்த ஒருவிதமான இறுக்கத்தை அவ கவனிச்சா. அவ ஒருநாளும் கத்திப் பேசல. என்னைக் குற்றம் சொல்லவும் இல்ல. அதுக்குப் பதிலா, அவளுக்குள்ள இயல்பா இருந்த அந்தப் பக்குவத்தோட, திருப்பூர்ல இருக்குற ஒரு பிரைவேட் காலேஜ்ல எனக்கு பெர்மனென்ட் லெக்சரர் வேலையை ரெடி பண்ணிட்டா, அது இங்க இருந்து கொஞ்ச நேர ட்ரெயின் பயணம்தான்.

அந்த டிரான்ஸ்பர் ரொம்பத் திடீர்னு, எந்தப் பிரச்சனையும் இல்லாம நடந்து முடிஞ்சது. நான் மறுபடியும் என் பேக் எல்லாம் எடுத்து வச்சேன், என் அக்காவுக்கு நான் செஞ்ச துரோகத்தோட பாரமும், நான் எதையெல்லாம் இழக்கப் போறேங்குற வலியும் என் நெஞ்சை அடைச்சுது. கடைசி நாள் சாயந்திரம், அந்தப் பின்னாடி ரூம்ல கார்த்திக் என்னைக் கெட்டியாக் கட்டிப் பிடிச்சான், அது ஒரு அமைதியான, தவிப்பான பிரிவு. அவன் என் கழுத்துல விட்டுட்டுப் போன அந்த முத்தத் தழும்புகளை மறுநாள் காலையில நான் ஒரு ஸ்கார்ஃப் போட்டு மறைக்க வேண்டியதா இருந்துச்சு.

நான் அந்த வேலை, இந்த நினைவுகள், அப்புறம் ஒரு கதவை மூடுறதால மட்டுமே சில காமப் பசியெல்லாம் அடங்கிடாதுங்குற நெனப்போட கோயம்புத்தூரை விட்டுக் கிளம்பினேன். இப்போ பல வருஷம் கழிச்சும், தகரக் கூரையில கொட்டுற அடைமழையோட சத்தம், அவனோட கைகளோட அந்த அழுத்தம், அந்த வீட்டுல இருந்த புழுக்கம், அப்புறம் அந்த முதல் ராத்திரியில இருந்த அழகான ஆனா பயங்கரமான அந்த குற்ற உணர்ச்சியை எனக்குத் திரும்பவும் ஞாபகப்படுத்துது.