ಮಣಿಪಾಲದ ಆ ಒಂದು ಬಿರುಗಾಳಿಯ ರಾತ್ರಿ

ಮಣಿಪಾಲದ ಆ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ತಿಂಗಳ ಉರಿಬಿಸಿಲು ಅಂತಿಂತದ್ದಲ್ಲ, ಮೈಮೇಲೆ ಬೆವರು ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಉಸಿರಾಡೋದೇ ಒಂದು ಸಾಹಸ ಎನ್ನುವಂತಿತ್ತು. ನನ್ನ ಆರ್ಕಿಟೆಕ್ಚರ್ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ತಲೆನೋವಿನಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗಲಿ ಅಂತ ಅತ್ತೆಯ ಈ ಹಳೆ ಕಾಲದ ಬಂಗಲೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಅರ್ಚನಾ ಜೊತೆ ಒಂದೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾದಾಗ ಉಂಟಾಗುವ ಆ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸುವ ತಳಮಳಕ್ಕೆ ನಾನು ತಯಾರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಅವಳಿಗೀಗ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ವರ್ಷ. ನಾನು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ಎರಡು ವರ್ಷ ಕಳೆದಿತ್ತು. ಈ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳು ಮೈಮಾಟದ ಸುಳಿಯಿರುವ ಪಕ್ಕಾ ಹೆಣ್ಣಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಆ ರಾಗಿ ಬಣ್ಣದ ಮೈಮೇಲೆ ಸದಾ ಬೆವರಿನ ಹೊಳಪು, ಮನೆಯೊಳಗೆ ಅವಳು ಓಡಾಡುವ ಆ ರಾಜಗಾಂಭೀರ್ಯದ ನಡಿಗೆ ಕಂಡರೆ ನನ್ನ ಗಂಟಲು ಒಣಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಅಣ್ಣತಮ್ಮಂದಿರ ಮಕ್ಕಳೇ ಇರಬಹುದು-ಬಹುಶಃ ಮಿತಿ ಮೀರಿ ಹತ್ತಿರವಾಗಿದ್ದೆವೇನೋ-ಆದರೆ ಈಗ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಚಾನಕ್ ಸ್ಪರ್ಶ ಅಥವಾ ನಗು ಕೂಡ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕ್ ಶಾಕ್ ಕೊಟ್ಟಂತೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತು.

ಅಂದು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ನನ್ನ ಸಂಯಮದ ಕಟ್ಟೆ ಒಡೆದೇ ಹೋಯಿತು. ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಫ್ಯಾನ್ ಗಾಳಿ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಬರದಿದ್ದರೂ ಇಬ್ಬರೂ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ ಅವಳ ಫೋನ್‌ನಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಆಗಿ ಅವಳ ಕೈಯಿಂದ ಫೋನ್ ಜಾರಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಳು ಹಾಗೆಯೇ ಬಗ್ಗಿದಾಗ, ಅವಳು ತೊಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ಸಡಿಲವಾದ ಕಾಟನ್ ಟಾಪ್ ಮುಂದೆ ಜೋಲಾಡಿತು-ಒಳಗೆ ಬ್ರಾ ಧರಿಸಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವಳ ಆ ಭಾರವಾದ ಎದೆಹಾಲು ಕುಡಿವ ಗುಬ್ಬಿಗಳು ಮತ್ತು ಕಪ್ಪನೆಯ ಮೊನೆಗಳು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಹಬ್ಬ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟವು.

ನಾನು ನೋಡಬಾರದ್ದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ತಬ್ಧನಾದೆ, ಒಳಗೆ ಕಾಮದ ಕಿಚ್ಚು ಹತ್ತಿ ನನ್ನ ಮದನಾರಿ ಕೂಡಲೇ ಸೆಟೆದು ನಿಂತನು. ಅವಳು ಮೆಲ್ಲನೆ ಮೇಲೆ ಎದ್ದು ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ನೋಡಿದಳು, ಅವಳ ಕೆನ್ನೆಗಳು ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು. ಇಬ್ಬರೂ ಏನೂ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಮಧ್ಯೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ನಿಗೂಢ ಕಂಪನ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು.

ಕೊನೆಗೂ ಆ ರಾತ್ರಿ ಮಳೆ ಶುರುವಾಯಿತು. ಗುಡುಗು ಸಿಡಿಲಿನ ಅಬ್ಬರಕ್ಕೆ ಮನೆಯ ಹೆಂಚುಗಳೇ ಒಡೆದು ಹೋಗುವಂತಿತ್ತು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಪವರ್ ಕಟ್ ಆಗಿ ಇಡೀ ಬಂಗಲೆ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿತು. ಗೆಸ್ಟ್ ರೂಮ್‌ನಲ್ಲಿ ನೀರು ಸೋರಲು ಶುರುವಾದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಕೆಳಗಿನ ಹಾಲ್‌ನಲ್ಲೇ ಮಲಗಬೇಕಾಯಿತು.

ತಣ್ಣನೆಯ ಕೆಂಪು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಸತತವಾಗಿ ಹಾಸಿಗೆಗಳನ್ನು ಹಾಕಿದೆವು. ಅರ್ಚನಾ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದಳು-ಒಂದು ಕಡೆ ಎಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷದ ಅಜ್ಜಿ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ನಾನು. ಅಜ್ಜಿಗೆ ಕಿವಿ ತುಂಬಾ ಚುರುಕು, ಆದರೆ ಆ ಮಳೆ ಗಾಳಿಯ ಅಬ್ಬರ ಮತ್ತು ಬ್ಯಾಟರಿ ಫ್ಯಾನಿನ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಅವಳು ಜೋರಾಗಿ ಗೊರಕೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ ಗಾಢ ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರಿದಳು. ನಾನು ಹಾಸಿಗೆಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದೆ, ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಅರ್ಚನಾ ವೇಗವಾಗಿ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿರುವುದು ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹೊರಗಿನ ಬಿರುಗಾಳಿ ಎಲ್ಲ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ನುಂಗಿ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರೆ, ನನ್ನ ಎದಬಡಿತ ಮಾತ್ರ ನನಗೆ ಜೋರಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಇನ್ನೊಂದು ಗುಡುಗು ಬರುವವರೆಗೂ ನಾನು ಕಾದಿದ್ದು, ಆ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ನನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಅವಳ ಸೊಂಟದ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಿದೆ. ಅವಳು ನಡುಗಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ದೀರ್ಘವಾದ ಉಸಿರು ಬಿಟ್ಟಳು, ಅಂದರೆ ಅವಳು ಕೂಡ ನನಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಳು ಅಂತ ಅರ್ಥವಾಯಿತು.

ನಾನು ಮೆಲ್ಲನೆ ಅವಳ ಗೌನ್ ಮೇಲಿಂದ ಕೈಯಾಡಿಸಿ ಅವಳ ಭಾರವಾದ ಎದೆಯನ್ನು ಅಂಗೈಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡೆ. ಅವಳ ಹೃದಯ ಬಡಿತ ನನ್ನ ಕೈಗೆ ತಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಹೆಬ್ಬೆರಳಿನಿಂದ ಅವಳ ಎದೆಯ ಮೊನೆಯನ್ನು ಸವರಿದಾಗ ಅದು ಕೂಡಲೇ ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಯಿತು. ಅವಳು ಸಣ್ಣಗೆ ನರಳಿ, ಶಬ್ದ ಹೊರಬರದಂತೆ ತನ್ನ ತುಟಿಯನ್ನು ಕಚ್ಚಿಕೊಂಡಳು.

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮಗ್ಗುಲು ಬದಲಿಸಿದಳು. ಇಬ್ಬರೂ ಉಸಿರು ಬಿಗಿ ಹಿಡಿದು ಮೌನವಾದೆವು. ನನ್ನ ಕೈ ಇನ್ನೂ ಅವಳ ಎದೆಯ ಮೇಲೆಯೇ ಇತ್ತು. ಅಜ್ಜಿ ಮತ್ತೆ ಗೊರಕೆ ಹೊಡೆಯಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ನಾನು ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ ನನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಕೆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಿದೆ. ಅವಳ ಶಾರ್ಟ್ಸ್ ಒಳಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಮಳೆಗಾಲದ ನೆರೆಯೇ ಬಂದಿತ್ತು-ಕೈ ಹಾಕಿದ ಕೂಡಲೇ ನನ್ನ ಬೆರಳುಗಳು ಅವಳ ಮದನ ಜಲದಲ್ಲಿ ತೇವವಾದವು. ಒಂದೆರಡು ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಒಳಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಆಟವಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅವಳು ಕಾಮದ ಅಮಲಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸೊಂಟವನ್ನು ಅತ್ತಿತ್ತ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾ ನನ್ನ ತೋಳನ್ನು ತನ್ನ ಉಗುರುಗಳಿಂದ ಗಿಚುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ, ನನಗೆ ಅವಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸುಖ ಬೇಕಿತ್ತು. ಮೆಲ್ಲನೆ ಅವಳ ಮೇಲೆ ಏರಿ ಕುಳಿತೆ. ಮಿಂಚಿನ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಭಯ ಮತ್ತು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಮಿಂಚುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವಳು ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ನನ್ನ ಆ ಎಂಟು ಇಂಚಿನ ಕಬ್ಬಿಣದಂತಿದ್ದ ಮದನಾರಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ತನ್ನ ಗುಪ್ತದ್ವಾರದ ಬಳಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಳು.

ನಾನು ಮೆಲ್ಲನೆ ಒಳಕ್ಕೆ ನೂಕಿದೆ, ಅದು ತುಂಬಾ ಬಿಗಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಒಳಗೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ ನಾನು ಅವಳ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹೇಳಿದೆ: “ಸುಮ್ಮನೆ ಇರು.” ಆಮೇಲೆ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಒತ್ತಿ ನನ್ನ ಪೂರ್ತಿ ಅಂಗವನ್ನು ಅವಳ ಒಳಗೆ ಇಳಿಸಿದೆ.

ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಹದವಾಗಿ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕದಲಲು ಶುರು ಮಾಡಿದೆವು. ನಾನು ಪೂರ್ತಿ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಮತ್ತೆ ಒಳಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅವಳ ಮೈ ಪುಳಕಗೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳು ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು. ಹೊರಗಿನ ಮಳೆಯ ಶಬ್ದ ನಮ್ಮ ಈ ಕಾಮದಾಟಕ್ಕೆ ಸಂಗೀತ ನೀಡುವಂತಿತ್ತು. ನಾನು ವೇಗ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದಂತೆ ಅವಳು ದಿಂಬಿನೊಳಗೆ ಮುಖ ಹೂತಿ ಮೂಲುಗುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಅಜ್ಜಿ ಜೋರಾಗಿ ಕೆಮ್ಮಿ ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿದಳು. ಇಬ್ಬರೂ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ಟ್ಯಾಚುವಿನಂತೆ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟೆವು. ಭಯದಿಂದ ನನ್ನ ರಕ್ತ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದಂತಾಯಿತು. ಅವಳು ಮತ್ತೆ ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರಿದ ಮೇಲೆ ನಾನು ಅಸಲಿ ಆಟ ಶುರು ಮಾಡಿದೆ. ಈಗಿನ ಏಟುಗಳು ಜೋರಾಗಿದ್ದವು, ಅವಳು ತನ್ನ ಬಾಯ ಮೇಲೆ ಕೈ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸುಖದ ಪರಮಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದಳು. ನಾನು ಕೂಡ ಅವಳ ಭುಜವನ್ನು ಕಚ್ಚಿ ಹಿಡಿದು ನನ್ನ ಕಾಮದ ರಸವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅವಳ ಗರ್ಭಗುಡಿಯೊಳಗೆ ಧಾರೆ ಎರೆದೆ.

ಕಾಲುಗಳು ಹೆಣೆದುಕೊಂಡಿದ್ದವು, ಇಬ್ಬರ ಎದೆಯೂ ಜೋರಾಗಿ ಬಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಮೆಲ್ಲನೆ ಹೊರಬಂದು ನನ್ನ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದೆ. ಹೊರಗೆ ಮಳೆ ಇನ್ನೂ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು, ಆದರೆ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ನಿಗೂಢ ಶಾಂತಿ ನೆಲೆಸಿತ್ತು.

ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ನಾನು ವರಾಂಡದಲ್ಲಿ ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದೆ. ಅರ್ಚನಾ ಬಂದಳು, ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ವಿಶಿಷ್ಟ ಹೊಳಪಿತ್ತು. ಅಜ್ಜಿ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಜಪ ಮಾಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಅಜ್ಜಿ ಕೇಳಿದರು: “ರಾತ್ರಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿದ್ದೆ ಬಂತಾ?”

ಅರ್ಚನಾ ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನಗು ನಕ್ಕು ಹೇಳಿದಳು: “ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಂತು ಅಜ್ಜಿ,” ಅವಳು ಮೆಲ್ಲನೆ ಮುಂದುವರಿಸಿದಳು, “ನನಗಂತೂ ಯಾವ ಶಬ್ದವೂ ಕೇಳಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ.”