மணிப்பால் ஒரு மழையிரவு

அந்த செப்டம்பர் மாத மணிப்பால் புழுக்கம் இருக்கிறதே, அது ஒரு தனி ரகம். உடலில் இருந்து வழியும் வியர்வை ஒவ்வொரு மூச்சையும் பாரமாக்கியது. என் ஆர்க்கிடெக்சர் எக்ஸாம் டென்ஷனில் இருந்து தப்பிக்க அத்தையின் பழைய பங்களாவிற்கு வந்தேன். ஆனால் அங்கே அர்ச்சனாவுடன் ஒரே வீட்டில் இருக்கும் போது ஏற்படும் தவிப்பிற்கு நான் தயாராக இருக்கவில்லை.

அவளுக்கு இப்போது இருபத்தியோரு வயது. இரண்டு வருடம் கழித்து அவளைப் பார்க்கிறேன். இந்த இடைவெளியில் அவள் ஒரு கட்டுக்கோப்பான பெண்ணாக மாறியிருந்தாள். அவளது மாநிற மேனி வியர்வையில் மின்ன, அவள் அந்த அறைகளில் நடக்கும் அழகே என் தொண்டையை வறட்சியாக்கும். நாங்கள் முறை உறவுதான், ஒருவேளை ரொம்பவே நெருக்கமோ.. ஆனால் இப்போது ஒவ்வொரு தற்செயலான தீண்டலும் மின்சாரம் பாய்வது போலவே இருந்தது.

அன்று மதியம் என் பொறுமை எல்லை மீறியது. அறையில் ஃபேன் காற்றுக்கு மல்லுக்கட்டியபடி இருவரும் பெட்டில் அமர்ந்து பழைய போட்டோக்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தோம். திடீரென அவள் கையில் இருந்த போன் தவறி கீழே விழுந்தது. அதை எடுக்க அவள் குனிந்த போது, அவள் அணிந்திருந்த தளர்வான காட்டன் டாப் முன்னே தொங்கியது-உள்ளே பிரா இல்லை, அவளது கனமான முலைங்களும், கருத்த காம்புகளும் ஒரு நொடி என் கண்கள் முன்னால் விஸ்வரூபம் எடுத்தன.

நான் இமைக்காமல் பார்த்தேன், என் உடலில் தீ பரவ, என் சுண்ணி சட்டென விரைத்துக்கொண்டு நின்றது. அவள் மெல்ல நிமிர்ந்து என் கண்களைப் பார்த்தாள், அவள் கன்னங்கள் சிவந்திருந்தன. இருவரும் பேசவில்லை, ஆனால் அந்த அறையின் காற்றில் ஒரு காம தகிப்பு பரவியிருந்தது.

அன்று இரவு மழை வெளுத்து வாங்கியது. இடி முழக்கமும், ஓட்டுக்கூரையில் விழும் மழையின் சத்தமும் காதைப்பிளந்தது. திடீரென பியூஸ் போய் பங்களாவே இருளில் மூழ்கியது. கெஸ்ட் ரூமில் தண்ணீர் ஒழுகியதால், எல்லோரும் கீழே இருந்த பெரிய அறைக்கே வர வேண்டியதாயிற்று. தரையில் வரிசையாக மெத்தைகளை விரித்தோம். நடுவில் அர்ச்சனா-ஒரு பக்கம் எழுபத்தைந்து வயது பாட்டி, மறுபக்கம் நான். பாட்டிக்கு காது ரொம்ப கூர்மை, ஆனால் அந்த மழையின் இரைச்சலும் பேட்டரி ஃபேனின் சத்தமும் அவளை ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் ஆழ்த்தியது. என் பக்கத்தில் அர்ச்சனாவின் வேகமான மூச்சுக்காற்று எனக்கு கேட்டது. வெளியே புயல் வீசிக்கொண்டிருக்க, என் நெஞ்சுக்கூடு அதற்கு மேல் படபடவென அடித்துக்கொண்டது.

ஒரு பெரிய இடி சத்தத்திற்காக காத்திருந்து என் கையை மெல்ல நகர்த்தினேன். என் விரல்கள் அவளது இடுப்பைத் தீண்டின. அவள் விலகவில்லை, மாறாக ஒரு நீண்ட பெருமூச்சை விட்டாள். அவளும் எனக்காகவே காத்திருக்கிறாள் என்பது புரிந்தது.

என் உள்ளங்கை மெல்ல அவள் ஆடைக்குள் நுழைந்து, அவளது கனமான முலையை இறுக்கிப் பிடித்தது. அவளது இதயத்துடிப்பு என் கையில் தட்டியது. என் பெருவிரலால் அவளது காம்பை வருடியபோது அது கல்லைப் போல விரைத்தது. அவள் சத்தம் வராமல் இருக்க தன் இதழைக் கடித்துக்கொண்டு என் தீண்டலில் நெளிந்தாள்.

திடீரென பாட்டி அங்கிட்டும் இங்கிட்டும் புரண்டார். இருவரும் மூச்சை அடக்கி அப்படியே உறைந்து நின்றோம். என் கை இன்னும் அவள் முலையிலேயே இருந்தது. கிழவி மீண்டும் குறட்டை விட ஆரம்பித்தவுடன் என் துணிச்சல் கூடியது. என் கை மெல்ல கீழே இறங்கி, அவள் அணிந்திருந்த நிஜாரிற்குள் நுழைந்தது. அங்கே ஏற்கனவே மதன நீர் பெருக்கெடுத்து ஓடிக்கொண்டிருந்தது. என் விரல்கள் அவள் புண்டைக்குள் நுழைந்ததும், அவள் சுகத்தில் தன் இடுப்பை ஆட்டி என் கையை நகங்களால் கிள்ள ஆரம்பித்தாள்.

விரல்கள் மட்டும் போதவில்லை, எனக்கு அவளுக்குள் இறங்க வேண்டும் போலிருந்தது. மெல்ல அவள் மேல் ஏறினேன். மின்னல் வெளிச்சத்தில் அவள் கண்கள் பயத்துடனும் பசியுடனும் மின்னின. அவள் தன் கைகளால் என் எட்டு அங்குல விரைத்த சுண்ணியைப் பிடித்து தன் புண்டை வாசலில் வைத்தாள்.

நான் மெல்ல தள்ளினேன், அது மிகவும் இறுக்கமாக இருந்தது. பாதி உள்ளே சென்றதும் அவள் காதில் குசுகுசுவெனச் சொன்னேன்: "சத்தம் போடாதே." பிறகு ஒரே அழுத்தாக என் முழு நீளத்தையும் அவளுக்குள் இறக்கினேன்.

நாங்கள் மெதுவாகவும் ஆழமாகவும் இயங்க ஆரம்பித்தோம். நான் முழுவதுமாக வெளியே வந்து மீண்டும் உள்ளே இறங்கும் ஒவ்வொரு முறையும் அவள் உடல் சிலிர்த்தது. அவள் தன் கால்களால் என் இடுப்பை இறுக்கிக் கொண்டாள். வெளியே பெய்யும் மழை எங்கள் ஓழுவிற்கு பின்னணி இசை போலிருந்தது. வேகம் கூட்டிய போது அவள் தலையணையில் முகம் புதைத்து முனகினாள்.

பாட்டி பலமாக இருமி எங்கள் பக்கம் திரும்பினார். என் சுண்ணி அவளுக்குள் இருக்கும் நிலையிலேயே அப்படியே நின்றோம். பயத்தில் ரத்தம் உறைவது போலிருந்தது. மீண்டும் அவர் உறங்கியதும், ஆட்டம் வேகம் எடுத்தது. அவள் தன் கையை வாயில் வைத்துக்கொண்டு சுகத்தின் உச்சத்தில் நடுங்கினாள். நானும் அவள் தோளைக் கடித்துக்கொண்டு என் தாகத்தை அவள் புண்டைக்குள் தீர்த்துக்கொண்டேன்.

சிறிது நேரத்தில் இருவரும் விலகிப் படுத்தோம். விடியற்காலையில் நான் வராண்டாவில் காபி குடித்துக்கொண்டிருந்த போது அர்ச்சனா வந்தாள். அவளது முகம் பிரகாசமாக இருந்தது. பக்கத்தில் பாட்டி ஜெபம் செய்துகொண்டிருந்தார். பாட்டி கேட்டார்: "நேற்று இரவு நல்ல உறக்கமா?"

அர்ச்சனா காபியை உறிஞ்சிக்கொண்டே என் கண்களைப் பார்த்துச் சிரித்தாள்: "ரொம்ப நல்லாத் தூங்கினேன் பாட்டி," அவள் மெல்லத் தொடர்ந்தாள், "வெளியே எந்தச் சத்தமும் எனக்குக் கேட்கவே இல்லை."