ನನ್ನ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಜೊತೆ ಮಾಡಿದ ಆ ತಪ್ಪು

ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಲಂಡನ್ ಪ್ರಯಾಣ ಒಂದು ಮುಗಿಯದ ಕನಸಿನಂತಿತ್ತು, ಒಂಬತ್ತು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಆ ವಿಮಾನ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೂಗಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಒಳಗಡೆ ಆ ಇಂಜಿನ್ ಸದ್ದಿಗೆ ನಿದ್ರೆ ಅನ್ನೋದು ಮರೀಚಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ತಲೆ ಸಿಡಿಯುವಂತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆ ಸುಸ್ತಿನಲ್ಲೂ ನನ್ನ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಏನೋ ಒಂದು ತಳಮಳ. ನನ್ನ ಹೆಸರು ಅರ್ಚನಾ ರೆಡ್ಡಿ, ವಯಸ್ಸು 23. ಕರ್ನಾಟಕದ ಚಿತ್ರದುರ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿ ನಮ್ಮದು. ಹೊಲ-ಗದ್ದೆ, ದೇವಸ್ಥಾನದ ಜಾತ್ರೆ, ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ನಿಯಮಗಳ ನಡುವೆ ಬೆಳೆದವಳು ನಾನು. 'ಹುಡುಗಿ ಹುಷಾರು, ಲೋಕ ಬಹಳ ಕೆಟ್ಟದಿದೆ' ಅಂತ ಅಮ್ಮ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೇಳ್ತಿದ್ಲು. ಆ ಮಾತು ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಲ್ಯಾಂಪ್ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಓದಿ, NIT ಸುರತ್ಕಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಸೀಟ್ ಗಿಟ್ಟಿಸಿ, ಈಗ ಈ ದೊಡ್ಡ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಫ್ಟ್‌ವೇರ್ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಆಗಿ ಸೇರಿದ್ದೀನಿ.

ಈಗ ಈ ಲಂಡನ್ ಆಫೀಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಎರಡು ವಾರಗಳ ಟ್ರೈನಿಂಗ್ ಅಂದ್ರೆ ನನ್ನ ಕೆರಿಯರ್‌ಗೆ ದೊಡ್ಡ ತಿರುವು. ನಮ್ಮ ಡೈರೆಕ್ಟರ್ ನನ್ನ ಕೆಲಸ ಮೆಚ್ಚಿ ನನ್ನನ್ನು ಕಳಿಸಿದ್ರು. ನನ್ನ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ವಿಕ್ರಮ್ ಸರ್ ತನ್ನ ರೂಮಿಗೆ ಕರೆದು, ಒಂದು ನಗು ನಕ್ಕು: "ಅರ್ಚನಾ, ನಿನ್ನನ್ನೇ ಸ್ಪೆಷಲ್ ಆಗಿ ಬರಲು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಭಾನುವಾರ ರಾತ್ರಿ ಎಲ್ಲರೂ ಬರ್ತಾರೆ, ಆದ್ರೆ ನಾವು ಶುಕ್ರವಾರವೇ ಹೋಗೋಣ. ಶನಿವಾರ, ಭಾನುವಾರ ಅಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಜಾ ಮಾಡಬಹುದು" ಅಂದ್ರು.

ವಿಕ್ರಮ್ ಸರ್ ಅಂದ್ರೆ ಆಫೀಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂಥರಾ ಭಯ ಮತ್ತು ಗೌರವ. ನಲವತ್ತು ದಾಟಿರಬಹುದು, ಒಳ್ಳೆ ಕಟ್ಟುಮಸ್ತಾದ ದೇಹ, ಗಂಭೀರವಾದ ಧ್ವನಿ. ಮದುವೆಯಾಗಿ ಹತ್ತು ವರ್ಷ ಆಗಿದೆ, ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದಾರೆ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಆ ಮದುವೆ ಉಂಗುರ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುತ್ತೆ. ಕಳೆದ ಒಂದು ವರ್ಷದಿಂದ ಅವರು ನನಗೆ ಗುರುಗಳ ಹಾಗೆ ಇದ್ದಾರೆ. ಅವರು ನನ್ನ ಕೋಡ್ ರಿವ್ಯೂ ಮಾಡುವಾಗ ನನ್ನ ಪಕ್ಕ ನಿಂತರೆ ಯಾಕೋ ನನ್ನ ಕೆನ್ನೆ ಕೆಂಪಗಾಗ್ತಿತ್ತು, ಆದ್ರೆ ಅವರು ಯಾವತ್ತೂ ಲಿಮಿಟ್ ದಾಟಿರಲಿಲ್ಲ.

ಸಂಜೆ ವೇಳೆ ಲಂಡನ್ ಏರ್‌ಪೋರ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಇಳಿಯುವಾಗ ಆ ಚಳಿ ಗಾಳಿ ಮೈಗೆ ಸೂಜಿಯಂತೆ ಚುಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು. ಟ್ಯಾಕ್ಸಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾನರಿ ವಾರ್ಫ್‌ಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಆ ಎತ್ತರದ ಬಿಲ್ಡಿಂಗ್‌ಗಳು, ದೀಪಗಳ ಸಾಲು ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯ್ತು. ಹೋಟೆಲ್ ರಿಸೆಪ್ಷನಿಸ್ಟ್ ನಗುನಗುತ್ತಾ ಕೀ ಕೊಟ್ಟಳು. "ವಿಕ್ರಮ್ ಅವರು 1204 ರೂಮ್, ಅರ್ಚನಾ ಅವರು 1206. ಇವೆರಡೂ ಪಕ್ಕಪಕ್ಕದ ರೂಮ್‌ಗಳೇ, ಒಳಗಡೆ ಕನೆಕ್ಟಿಂಗ್ ಡೋರ್ ಕೂಡ ಇದೆ, ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಈಸಿಯಾಗುತ್ತೆ" ಅಂದ್ಲು.

ಪಕ್ಕಪಕ್ಕದ ರೂಮ್ ಅಂದ ತಕ್ಷಣ ನನ್ನ ಎದೆ ಧಸಕ್ ಅಂದಿತು. "ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್" ಅಂತ ಹೇಳಿ ಕೀ ತಗೊಂಡೆ. ವಿಕ್ರಮ್ ಸರ್ ನನ್ನ ಕಡೆ ನೋಡಿ: "ಫ್ರೆಶ್ ಆಗಿ ಬಾ ಅರ್ಚನಾ. ಒನ್ ಹವರ್ ಬಿಟ್ಟು ಕೆಳಗೆ ಬಾರ್‌ಗೆ ಬರ್ತೀಯಾ? ಡಿನ್ನರ್ ಮಾಡ್ತಾ ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡೋಣ. ಈ ಜೆಟ್ ಲಾಗ್ ಹೋಗಬೇಕಾದ್ರೆ ಏನಾದ್ರೂ ತಿನ್ನಲೇಬೇಕು" ಅಂದ್ರು.

1206 ರೂಮ್‌ಗೆ ಹೋಗಿ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಹೋದೆ. ಆ ಬಿಸಿ ನೀರು ಮೈಮೇಲೆ ಬೀಳ್ತಿದ್ರೆ ಪ್ರಯಾಣದ ಸುಸ್ತು ಹೋಗಿ, ಒಳಗಡೆ ಎಲ್ಲೋ ಏನೋ ಹೊಸ ಸಂಚಲನ ಶುರುವಾಯ್ತು. ಇದುವರೆಗೂ ನಾನು ಯಾವ ಹುಡುಗನಿಗೂ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಮುತ್ತು ಕೂಡ ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ, ಹಳ್ಳಿಯ ಕಟ್ಟುಪಾಡು, ಓದು ಬಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಬೇರೆ ಲೋಕ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ವಯಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ ನನ್ನ ಮೊಲೆಗಳು 34C ಸೈಜ್‌ಗೆ ಬೆಳೆದು ಕುರ್ತಾ ಒಳಗಡೆ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಕಾಣ್ತಿದ್ದವು. ಒಂದು ಗುಲಾಬಿ ಬಣ್ಣದ ಸಲ್ವಾರ್ ಕಮೀಜ್ ಹಾಕೊಂಡು, ದುಪಟ್ಟಾ ನಿಭಾಯಿಸಿಕೊಂಡು ಕೆಳಗೆ ಹೋದೆ.

ಕತ್ತಲೆಯಾಗಿರೋ ಬಾರ್‌ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ವಿಕ್ರಮ್ ಸರ್ ಕೂತಿದ್ರು. ನಾನು ಹೋಗ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವರು ನನ್ನ ಬಾಡಿ ಕವ್ಸ್ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕಣ್ಣು ಹಾಕಿದ್ರು. "ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾಣ್ತಿದೀಯ ಅರ್ಚನಾ. ಸುಸ್ತು ಹೋಗೋಕೆ ಒಂದು ಬೀರ್ ಕುಡೀತೀಯಾ?" ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ರು.

"ಸರಿ ಸರ್" ಅಂತ ನಾಚುತ್ತಾ ಕೂತೆ. ಊಟ ಮಾಡ್ತಾ ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡಿದ್ವಿ. ಆ ಬೀರ್ ಮದಿನಲ್ಲಿ ಮಾತುಗಳು ಮೆಲ್ಲಗೆ ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಯ ಕಡೆ ತಿರುಗಿದ್ವು. "ಊರಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಬಾಯ್‌ಫ್ರೆಂಡ್ ಇಲ್ವಾ?" ಅಂತ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕೇಳಿದ್ರು.

ನಾನು ಕೆನ್ನೆ ಕೆಂಪಗೆ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು: "ಇಲ್ಲ ಸರ್, ಅಪ್ಪ ಮದುವೆಯಾಗೋವರೆಗೂ ಅದೆಲ್ಲಾ ಬೇಡ ಅಂದಿದ್ದಾರೆ. ನನಗಂತೂ ಏನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ..." ಅಂದೆ.

ಅವರು ನನ್ನ ಕಡೆ ವಾಲಿ, ಮೆಲ್ಲಗೆ: "ತುಂಬಾ ಮುಗ್ಧ ಹುಡುಗಿ ನೀನು, ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಂತವರು ಸಿಗೋದು ಕಷ್ಟ" ಅಂದ್ರು. ಟೇಬಲ್ ಕೆಳಗೆ ಅವರ ಮೊಣಕಾಲು ನನ್ನ ಕಾಲಿಗೆ ತಗಲಿತು. ನಾನು ಹಿಂದೆ ಸರಿಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಮೆಲ್ಲಗೆ ತಮ್ಮ ಮದುವೆ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಹಸಿಬಿಸಿಯಾಗಿ ಮಾತಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ರು. "ನನಗೆ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಜೊತೆ ಕಳೆಯೋ ಆ ಸೈಲೆಂಟ್ ರಾತ್ರಿಗಳಂದ್ರೆ ಇಷ್ಟ. ಮೆಲ್ಲಗೆ ಒಂದೊಂದೇ ಇಂಚು ಮುತ್ತು ಕೊಡ್ತಾ, ಅವಳು ತಡೆಯಲಾರದೆ ಕಾಡಿ ಬೇಡುವವರೆಗೂ ಕಾಡಿಸೋದು... ಅವಳು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೂತು ಆ ಮೊಲೆಗಳು ಕುಣಿಯುವಾಗ ನಾನು ಅವಳ ಸೊಂಟ ಹಿಡಿದು ಜಿಗಿಯೋದು ನನಗೆ ಬಹಳ ಇಷ್ಟ" ಅಂದ್ರು.

ನನಗೆ ಉಸಿರು ಕಟ್ಟಿದಂತಾಯ್ತು. ಮುಖವೆಲ್ಲಾ ಕೆಂಪಾಯ್ತು. ಇಷ್ಟು ಹಸಿಬಿಸಿಯಾಗಿ ಗಂಡ-ಹೆಂಡತಿ ವಿಷಯಗಳನ್ನ ನಾನು ಯಾವತ್ತೂ ಕೇಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಹೇಳ್ತಿದ್ರೆ ನನ್ನ ತುಲ್ಲಲ್ಲಿ ಏನೋ ಒಂತರಾ ತುರಿಕೆ, ಜುಮ್ಮೆನ್ನುವ ಭಾವ ಶುರುವಾಯ್ತು. ಅವರು ಅದನ್ನ ಗಮನಿಸಿ: "ನಾನು ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡ್ತಿದ್ರೆ ನಿನಗೆ ಮುಜುಗರ ಆಗ್ತಿದೀಯಾ?" ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ರು. "ಇಲ್ಲ ಸರ್... ಅದು ಕೇಳ್ತಿದ್ರೆ... ಏನೋ ಒಂತರಾ ಆಗ್ತಿದೆ. ಇನ್ನು ತಿಳ್ಕೊಬೇಕು ಅನ್ನಿಸ್ತಿದೆ" ಅಂದೆ.

ಬಾರ್ ಕ್ಲೋಸ್ ಆಗೋ ಟೈಮ್ ಆಯ್ತು. "ನನ್ನ ರೂಮಿಗೆ ಬಾ, ಅಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆ ವ್ಯೂ ಇದೆ, ಇನ್ನು ಮಾತಾಡಬಹುದು" ಅಂದ್ರು. ಆ ಮದಿನಲ್ಲಿ, ಆ ಒಂಟಿತನದಲ್ಲಿ ನನಗೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಂತೆ "ಸರಿ" ಅಂದೆ.

ಲಿಫ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಹೋಗುವಾಗ ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ನಿಗೂಢ ಮೌನ. 1204 ರೂಮ್ ಒಳಗೆ ಹೋಗ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವರು ಬಾಗಿಲು ಲಾಕ್ ಮಾಡಿದ್ರು. ಕಿಟಕಿ ಹೊರಗಡೆ ಲಂಡನ್ ಸಿಟಿ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಮಿಂಚ್ತಿತ್ತು. "ಹೊಸ ಅನುಭವಗಳಿಗೆ ಸ್ವಾಗತ" ಅಂತ ವೋಡ್ಕಾ ರೆಡಿ ಮಾಡಿದ್ರು.

ಅವರು ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು: "ನೀನು ಬಹಳ ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದೀಯ ಅರ್ಚನಾ. ಈ ರಾತ್ರಿ ನಿನ್ನ ಇಷ್ಟ... ಹೊಸ ವಿಷಯಗಳನ್ನ ಕಲಿಯೋ ಆಸೆ ಇದ್ರೆ ನಾನಿದ್ದೇನೆ. ಬಲವಂತ ಏನಿಲ್ಲ" ಅಂದ್ರು. ನನ್ನ ಎದೆಬಡಿತ ನನಗೇ ಕೇಳ್ತಿದೆ. ಗ್ಲಾಸ್ ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟು: "ನನಗೆ ಬೇಕು ಸರ್" ಅಂತ ಅವರ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ಹೇಳಿದೆ.

ಅವರು ನನ್ನ ಮುಖ ಸವರುತ್ತಾ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮುತ್ತು ಕೊಟ್ಟರು. ನನ್ನ ಜೀವನದ ಮೊದಲ ಕಿಸ್ ಇದು. ಅವರ ನಾಲಿಗೆ ನನ್ನ ಬಾಯಿ ಒಳಗೆ ಹೋಗ್ತಿದ್ರೆ ಆ ವೋಡ್ಕಾ ರುಚಿ ನನಗೆ ವಿಚಿತ್ರ ಮಜಾ ಕೊಟ್ಟಿತು. ಅವರ ಕೈಗಳು ನನ್ನ ಸೊಂಟದ ಮೇಲೆ ಆಟವಾಡ್ತಾ ನನ್ನನ್ನ ಮಂಚದ ಕಡೆ ಎಳೆದೊಯ್ದವು.

ದುಪಟ್ಟಾ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿತು, ಕುರ್ತಾ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮೇಲೆ ಎತ್ತಿದ್ರು. ನನ್ನ ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ಬ್ರಾ ಒಳಗಿದ್ದ ಮೊಲೆಗಳು ಅವರಿಗೆ ಕಂಡವು. "ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ" ಅಂತ ಬ್ರಾ ಹುಕ್ ಬಿಡಿಸಿದ್ರು. ಅವು ಹೊರಬಂದ ತಕ್ಷಣ ಅವರು ತಮ್ಮ ಬಾಯಿಂದ ನನ್ನ ಮೊಲೆತೊಟ್ಟುಗಳನ್ನ ಸವಿಯಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ರು. ನಾನು ತಡೆಯಲಾರದೆ "ವಿಕ್ರಮ್ ಸರ್..." ಅಂತ ಮೂಲುಗಿದೆ. ನನ್ನ ಸಲ್ವಾರ್, ಪ್ಯಾಂಟಿ ಕೂಡ ಕೆಳಗೆ ಜಾರಿದವು. ಅವರು ನನ್ನ ಬೆತ್ತಲೆ ಮೈ ನೋಡಿ ದೀರ್ಘವಾಗಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟರು. "ಅದ್ಭುತವಾಗಿದ್ದೀಯಾ." ಅವರ ನಾಲಿಗೆ ನನ್ನ ತುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಆಟವಾಡ್ತಿದ್ರೆ ನನಗೆ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿದಂತಾಯ್ತು. ನನ್ನ ಕಾಮದ ಗುಳ್ಳೆಯ ಮೇಲೆ ಅವರ ನಾಲಿಗೆ ರಾಸ್ತಿದ್ರೆ ನನ್ನ ಸೊಂಟ ಮೇಲೆ ಎದ್ದಿತು. "ವಿಕ್ರಮ್... ಪ್ಲೀಸ್..." ಅಂತ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ನನ್ನ ಫಸ್ಟ್ ಟೈಮ್ ಸುಖ ನನ್ನ ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಹರಿಯಿತು.

ಅವರು ತಮ್ಮ ಬಟ್ಟೆ ಬಿಚ್ಚಿದ್ರು, ಅವರ ಸುಣ್ಣ ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ನಿಂತಿತ್ತು. ಕಂಡೋಮ್ ಹಾಕೊಂಡು: "ನಿನಗೆ ಏನು ಬೇಕೋ ಹೇಳು" ಅಂದರು. "ನನ್ನನ್ನ ಹಾಕಿ ಸರ್" ಅಂತ ಕಾಲು ಅಗಲ ಮಾಡಿದೆ. ಅವರು ಮೆಲ್ಲಗೆ ತಮ್ಮ ಸುಣ್ಣವನ್ನ ನನ್ನ ತುಲ್ಲಿನ ಬಾಗಿಲ ಹತ್ತಿರ ಉಜ್ಜಿ, ಒಂದೇ ಸಲಕ್ಕೆ ಒಳಗಡೆ ನೂಕಿದ್ರು. ಆ ನೋವಿಗೆ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ಬಂತು. "ಅಮ್ಮೋ... ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದಿದೆ" ಅಂತ ಅವರನ್ನ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡೆ. ಅವರು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಚಲಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ರು. "ತುಂಬಾ ಟೈಟ್ ಆಗಿದ್ದೀಯ ಅರ್ಚನಾ, ನಿನ್ನ ತುಲ್ಲು ಎಷ್ಟು ಒದ್ದೆಯಾಗಿದೆ" ಅಂತ ಮರಳುತ್ತಾ ಸ್ಪೀಡ್ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ್ರು.

ಅವರು ನನ್ನನ್ನ ತಿರುಗಿಸಿ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಜಿಗಿಯಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ರು. ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸೊಂಟ ಹಿಡಿದು, ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕಾಮದ ಗುಳ್ಳೆಯನ್ನ ಉಜ್ಜುತ್ತಿದ್ರೆ ನನಗೆ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿದಂತಾಯ್ತು. "ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಸುಖ ಕೊಡು" ಅಂತ ಅವರು ಹೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ನಾನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕಿರುಚುತ್ತಾ ಅವರ ಹೆಸರು ಕೂಗುತ್ತಾ ತೇಲಿ ಹೋದೆ. ಅವರು ಕೂಡ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮೂಲುಗಿನೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಒಳಗಡೆ ತಮ್ಮ ಬಿಸಿಯನ್ನ ಚೆಲ್ಲಿದರು.

ಶನಿವಾರ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದಾಗ ಇಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಮಲಗಿದ್ವಿ. ಅಮಲು ಇಳಿದಿದ್ರೂ ಆಸೆ ಮಾತ್ರ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡ್ತಾ, ಆ ಸೋಪಿನ ನೊರೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಸವರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ಕಾಮದ ಕಿಚ್ಚು ಹತ್ತಿತು. ಈ ಸಲ ಶವರ್ ಕೆಳಗೆ ನಿಂತು ಅವರು ನನ್ನನ್ನ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹಾಕಿದ್ರು. ಆ ನೀರಿನ ಶಬ್ದದ ಜೊತೆ ನಮ್ಮ ಮೂಲುಗು ಆ ಗೋಡೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿತು.

ಆ ಶನಿವಾರ, ಭಾನುವಾರ ನಮಗೆ ಲೋಕವೇ ಮರೆತು ಹೋಗಿತ್ತು. ಅವರ ಮೇಲೆ ಕೂತು ನಾನು ಆಡೋದನ್ನ ಕಲಿತೆ, ಅವರು ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಟ್ಟೆ ಕಟ್ಟಿ ಸುಖ ಕೊಟ್ಟರು. ನನ್ನ ಕೂದಲು ಹಿಡಿದು ಹಿಂದಿನಿಂದ ಅವರು ತಮ್ಮ ಕಲ್ಲಿನಂತ ಸುಣ್ಣದಿಂದ ಜಿಗಿಯುತ್ತಿದ್ರೆ ನಾನು ಇನ್ನು ಬೇಕು ಅಂತ ಹಠ ಮಾಡಿದೆ.

ಭಾನುವಾರ ಸಂಜೆ ಎಲ್ಲರೂ ಬರುವ ಟೈಮ್‌ಗೆ ನಾವು ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ವಿ. "ನಿನಗೆ ಏನಾದ್ರೂ ಬೇಸರ ಇದೀಯಾ?" ಅಂತ ಅವರು ಕೇಳಿದ್ರು. ನಾನು ಅವರ ಕಡೆ ನೋಡಿ ನಕ್ಕು: "ಇಲ್ಲ. ಇದು ನನ್ನ ಇಷ್ಟ, ನಾನೇ ಬಯಸಿದ್ದು" ಅಂದೆ.

ಸೋಮವಾರದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಆಫೀಸ್ ಕೆಲಸ, ಪ್ರೊಫೆಷನಲ್ ಮುಖವಾಡಗಳು ಶುರುವಾದವು. ಆದರೆ ಆ ಪಕ್ಕಪಕ್ಕದ ರೂಮ್‌ನ ಕನೆಕ್ಟಿಂಗ್ ಡೋರ್ ಮಾತ್ರ ಯಾವಾಗಲೂ ಅನ್‌ಲಾಕ್ ಆಗೇ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರತಿ ರಾತ್ರಿ ಆ ಕೆಲಸದ ಚರ್ಚೆಯ ಹಿಂದೆ ನಡೆಯುವ ಅಸಲಿ ಆಟ ನನಗೆ ಹೊಸ ಸುಖಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು.