பித்தின் வடிவியல்

கொரமங்கலாவுல ஒரு உயரமான டவர் ஃப்ளாட் - இடம் ரொம்ப இருந்துச்சு ஆனா உயிரே இல்லாத மாதிரி தெரிஞ்சுது. இதுதான் பார்த்துவோட அந்த ஆழமான, தடைசெய்யப்பட்ட பித்துக்கு அமைதியான அரங்கமா மாறிடுச்சு. இருபத்தைஞ்சு வயசு பார்த்து, வெளிய தெரிஞ்சா வெற்றிகரமான, அடக்கமான டெக் லீடு மாதிரி - கொஞ்சம் அதிகாரத்தோட பேசுற ஆளு. பார்த்துவும் அவன் பொஞ்சாதி அர்ச்சனாவும் (இருபத்தைஞ்சு) இன்னிக்கிதான் திருமணமாகி இந்த ஃப்ளாட்டுக்கு வந்திருந்தாங்க. அவங்க பெரிய, குளுமையான ஃப்ளாட்டோட நேரான கோடுகள் அவங்க ஜாதியும் உறவும் போட்ருந்த கடுமையான எல்லைகளைத்தான் காட்டினுச்சு, அதை பார்த்து ரொம்ப ஆசைப்பட்டான் தாண்டுறதுக்கு.

ஆனா உள்ளுக்குள்ள பார்த்து எரிஞ்சுகிட்டிருந்தான். எரிச்சல் போட்டது கருணா.

இருபத்தொண்ணு வயசு கருணா வீட்டுல நிழல் மாதிரி நடமாடினாள், பார்த்துக்கு தவறவிட்ட எல்லாமே அவளா இருந்தாள். ஐந்தடி நாலஞ்சு உயரம், ஒல்லியான, கொஞ்சம் பலவீனமா தெரியுற அழகு, சரியான சமச்சீர்மை - கடுமையான உழைப்பும் ஏழ்மையும் செதுக்கின உடம்பு, ஜிம்மே இல்ல. அர்ச்சனாவை விட அவள் ரொம்ப அழகா இருந்தாள். பார்த்து அடிக்கடி இருண்ட, தன்னைத்தானே பரிதாபப்படுற கற்பனையில மாட்டிக்கிட்டான், விதி கருணாவை ரொம்ப தாமதமா காட்டினதா வருத்தப்பட்டான். அவளோட அழகு வீணாகிட்டிருக்குன்னு கொதிச்சான் - முதல்ல ஒரு குடிகார, அடிக்கிற கொடூர கணவனுக்கு, அவன் விவாகரத்து கொடுத்துட்டான், இப்ப இந்த உலகத்தோட அலட்சியத்துக்கு, அவளை வெறும் வேலைக்காரின்னு மட்டும் பார்க்கிற உலகத்துக்கு.

கருணா பெங்களூருக்கு அர்ச்சனா மூலமா வந்தாள், சின்ன வயசுல இருந்து ஊருல ஒண்ணா வளர்ந்தவங்க. அவங்க உறவு உண்மையானது: அர்ச்சனா அவளை வேலைக்காரியா இல்ல, ரொம்ப சின்ன தங்கச்சி மாதிரி நடத்தினாள், பாதுகாப்பு கொடுத்தாள். கருணாவும் கொடூர விசுவாசத்தோட பதிலளிச்சாள், அர்ச்சனாவை காப்பாற்றும் தேவதையா பார்த்தாள்.

கருணா ரொம்ப தனிமையா இருந்தாள். ஊர்ல அண்ணனும் அண்ணியும் அவளை சுமையா சொல்லிட்டாங்க. வேலையை அமைதியா, ஏறக்குறைய பேசாம செய்வாள், தூரத்துல இருந்து பார்த்துவை பார்ப்பாள். அவளுக்கு பார்த்து அவள் முன்னாள் கணவனுக்கு இல்லாத எல்லாமே - நிலையானவன், அமைதியானவன், மரியாதை கொடுக்கிறவன், நல்லவன் மாதிரி தெரிஞ்சவன். அவளும் அடிக்கடி தனிமையில, கொஞ்சம் தவிப்போட, தனக்கு இப்படி ஒரு கணவன் கிடைச்சிருந்தா நல்லா இருந்திருக்கும்னு நினைப்பாள்.

கருணாவோட திருமணம் கொடூரமான, குறுகிய காலம். அவள் முன்னாள் கணவன் குடிகாரனும் அடிப்பவனும் மட்டும் இல்ல, குழந்தை பெத்துக்கொடுக்கலைன்னு இன்னும் கொடூரமா ஆனான்.

இரண்டு வருஷம் கழிச்சு ஊர் டாக்டர்கிட்ட போனதுல கடுமையான உண்மை தெரிஞ்சுது: கருணாவுக்கு ஒரு பிரச்சனை, குழந்தை பெத்துக்க முடியாது. இது இரக்கம் கொண்டுவரணும், ஆனா அவன் இகழ்ச்சி இன்னும் கூர்மையானது, விவாகரத்து வேகமா நடந்தது, அவளை ஊருக்கு அவமானத்தோட திரும்ப அனுப்பினான்.

இந்த ரகசிய வடு பெங்களூர்ல தனியா சுமந்தாள், அது பார்த்துக்கு அவள் அமைதியான தைரியமா தெரிஞ்சுது, அதை அவன் ரசிச்சும் ஆசைப்பட்டும் இருந்தான்.

பார்த்து வெளிய அடக்கமான ஐயா மாதிரி தோற்றம் வச்சிருந்தான். கருணாவோட பேசும்போது குரல் கத்தரி மாதிரி, அதிகாரமா, தூரமா, வேலை பத்தி மட்டும். நேரா கண் வச்சு நெடுநேரம் பார்க்க மாட்டான். அர்ச்சனாவுக்கு அவன் நல்லொழுக்கத்துல முழு நம்பிக்கை, ஒரு சந்தேகமும் வரலை.

ஆனா உள்ளுக்குள்ள ஆசை கொந்தளிப்பா இருந்தது.

அர்ச்சனா டவுன்டவுன் ஆபீசுக்கு போயிருந்து, பார்த்து வீட்டுல இருந்து வேலை செய்யுற நாள்கள்ல கதவு மூடுற சத்தம் அவனுக்கு அனுமதி மாதிரி. கொஞ்ச நேரம் போர்ன் பார்த்து குற்ற உணர்ச்சி அடைஞ்ச பிறகு தன் மேடைக்கு வந்துடுவான். அடிக்கடி ஜிம் ஷார்ட்ஸ் மட்டும் போட்டு அலைவான், உள்ளாடை இல்லாம. ஐந்தடி ஏழஞ்சு உடம்பு, ஆபீஸ் உடுப்புல மறைஞ்சிருக்குறது, இப்ப அவன் ஆசையோட பகிரங்க காட்சியா மாறிடுச்சு, சுண்ணி மெல்லிய துணியில் தெரியுற மாதிரி நிக்கும்.

கருணா செய்யுற ஒவ்வொரு சின்ன அசைவும் கவனிச்சான். லிவிங் ரூமில் மார்பிள் தரையை துடைக்க குனிஞ்சா சல்வார் கமீஸ் அவள் ஒல்லியான, சரியான சூத்துல இறுகுறது பார்த்து வேணும்னே நெடுநேரம் பார்ப்பான், டாக்குமெண்ட் பார்க்குற மாதிரி நடிச்சுகிட்டு. அவள் அருகில் போகும்போது - துணி எடுக்குறதுக்கு அல்லது தண்ணி கொடுக்க - ஆழமா, மெதுவா மூச்சு விடுவான், அவள் வியர்வை, மல்லிகை எண்ணெய், பருத்தி சேலையில் டிடர்ஜெண்ட் வாசனையை உறிஞ்சுவான். இது தவிப்போட செய்யுற வேண்டாத செயல்.

உள்ளே இருந்த பதற்றம் இறுதியாக பார்த்துவை ஆபத்தான, தெளிவில்லாத விளையாட்டுக்கு தள்ளிடுச்சு. அவளுக்கு அவன் சூடு தெரியுதான்னு தெரிஞ்சுக்கணும்னு ஆசை.

அந்த மதியம் கருணா கிச்சன் சிங்க் பக்கம் மண்டியிட்டு ஸ்டீல் பாத்திரங்களை தேய்த்துகிட்டிருந்தாள். பார்த்து வேணும்னே டீ போட்டு டைனிங்ல உயரமான ஸ்டூல்ல உக்கார்ந்தான், அவளை பக்கவாட்டுல பார்க்கிற மாதிரி. டீ கோப்பையை கவுண்டரில் வச்சு, ஷார்ட்ஸுக்குள்ள கடகடன்னு நிக்குற சுண்ணி அவள் பார்வைக்கு நேரா இருக்கும்படி உக்கார்ந்தான், ஆனா அவள் நேரா பார்க்கலை.

மெதுவா தடவ ஆரம்பிச்சான், பாக்கெட்டுக்குள்ள கை வச்சு உப்பிய இடத்தை வழிநடத்தி மசாஜ் பண்ணினான். இது அமைதியான தாக்குதல், சோதனை. மேல பார்ப்பான், அவள் தலையை பிடிப்பான், உடனே டீயை பார்ப்பான்.

அவள் தேய்க்குற தாளம் தடுமாறினதா? கடாயின் பளபளப்பான ஸ்டீல்ல அவன் உருவம் பட்டதா?

சந்தேகமும் பயமும் எரிச்சது. அவளுக்கு தெரியணும்னு ஆசை, ஆனா தெரிஞ்சிருந்தா பயம். அவள் ஒத்துக்கிட்டா அவன் வாழ்க்கை - பெயர், திருமணம் - உடனே அழிஞ்சிடும். ஆனா கருணா ஒரு அடையாளமும் கொடுக்கலை. தொழில்முறை, முகம் மரியாதையான அலட்சியம், அசைவுகள் துரிதம்.

டீ முடிச்சான், இதயம் விலா எலும்புகளை அடிச்சுகிட்டிருந்தது, முன்னால் போக பயமும் பின்னால் போக வெட்கமும் நடுவில மாட்டிக்கிட்டு. பெங்களூரின் விலையுயர்ந்த காற்றில் பதற்றம் அடர்த்தியா அமைதியா தொங்கிட்டிருந்தது, தடைசெய்யப்பட்ட ஆசையின் தெரியாத பிணைப்பு, இருவரும் பெயர் சொல்ல துணியாதது.

பார்த்து உள்ளுக்குள்ள ஆசைப்பட்ட வாய்ப்பு சில நிமிஷங்கள்ல வந்துடுச்சு. கருணா அவன் பக்கம் வந்தாள், குரல் தாழ்ந்து மரியாதையா. “ஐயா, பாத்ரூம்களை நன்றாக சுத்தம் செய்யணும். ஸ்டோர் ரூம் ஷெல்ஃப்ல லிசால் எடுக்க உதவி செய்வீங்களா? ரொம்ப உயரத்தில் இருக்கு.”

பார்த்து இன்னும் தன் ஆபத்தான சோதனையில் இருந்து மீளலை, உடனே எழுந்தான், அடக்கமான முகத்தில் புன்னகை வராம தடுக்க முயற்சி செய்தான். ஸ்டோர் ரூம் குறுகலா, ஷெல்ஃப் ஏழடி வரை. யூட்டிலிட்டி கார்னரில் இருந்து சின்ன இரண்டு படி ஸ்டூலை இழுத்தான்.

ஸ்டூலை விரிக்க ஆரம்பிச்சான், ஆனா கருணா வேகமா தடுத்தாள், அவள் பணிவு அவன் குற்றத்துக்கு சரியான மறைப்பு. “ஐயா, நான் ஏறிக்கிறேன். இது என் வேலை. ஸ்டூலை மட்டும் இறுக பிடிச்சுக்கோங்க? தரை கொஞ்சம் சறுக்கல்.”

அவள் கேட்டது - மரியாதையும் நம்பிக்கையும் - ஆழமான அழைப்பு. பார்த்து கவனமா நிலை நிறுத்தினான், இரண்டு கைகளாலும் ஸ்டூல் பக்கங்களை பிடிச்சு உறுதியா நிலைநிறுத்தினான். கருணா ஏறினாள், சல்வார் கமீஸின் எளிய பருத்தி துணி அடையும்போது நுட்பமா இறுகியது.

இறங்குறதுதான் எல்லாமே.

க்ளீனரை எடுக்க கவனமா இருந்த கருணாவுக்கு பார்த்து சரியா நிற்குறது தெரியலை. மேல் படியில் இருந்து இறங்கும்போது அவள் ஒல்லியான, வட்டமான இடுப்பும் அழகான சூத்தும் கீழே வந்தது. பார்த்து ஸ்டூலை உறுதியா பிடிச்சு தலையை நகர்த்தலை. அவன் முகம் அவள் இறங்குற இடுப்புக்கு நேரா; ஒரு அழிவுகரமான, மின்னல் போன்ற நொடியில், தோலில் இறுகிய சல்வாரின் மென்மையான துணி நேரடியா அவன் முகத்தில் உரசியது. மூக்கு அவள் சூத்து பிளவில் ஆழமா அமிழ்ந்து, அவள் கச்சா, சூடான வாசனையால் நிரம்பியது. கண்கள் ஒரு நொடி பீதியும் ஆனந்தமுமா இறுக மூடின. ஒரு ஆழமான, அமைதியான, தவிர்க்க முடியாத மூச்சு விட்டான், அவள் பெண்மையின் அடிப்படை, சுத்தமான வாசனையை - புதிய பருத்தி, உடல் சூடு - ஆசையோட உறிஞ்சினான், முழு உணர்வும் அந்த இருண்ட, சூடான உராய்வில் சுருங்கியது.

ஸ்டூலில் இருந்து இறங்கினாள், பார்த்துவோட இறுகிய கைகளுக்கு நடுவே துல்லியமா, அவன் இன்னும் ஸ்டூலை நிலைநிறுத்துற நிலையில். அவள் தலையில் மல்லிகை எண்ணெய் வாசனை இப்ப அவன் முகத்துக்கு அருகில், தலைச்சுற்ற வைக்கும் அலை. இடம் அசாத்தியமா குறுகலா, காலை நிலைநிறுத்தும்போது அவள் சூத்து பிளவு ஷார்ட்ஸில் நிக்குற, துடிக்கிற சுண்ணி முனைமேல நேரடியா அழுத்தியது. பார்த்துக்கு மெல்லிய துணிகளுக்கு நடுவே அவள் உடல் சூடு திடீர் அதிர்ச்சியா தெரிஞ்சது - அடர்த்தியான, மின்னல் போன்ற தொடுதல் நொடி ஒன்றில் அறையின் ஒழுக்க வடிவியலை சிதைச்சது.

கருணா உறைஞ்சாள், அசைவில் சின்ன, கிட்டத்தட்ட தெரியாத தயக்கம். கண்கள் ஒரு நொடி சந்திச்சது - அகலமா, பிறகு உடனே கீழே. கழுத்தில் இருந்து கன்னங்கள் வரை வேகமான, தீவிர சிவப்பு பரவியது. கையில் பாட்டிலை சரிசெய்தாள், லிசால் பிளாஸ்டிக் விரல்கள் நடுங்குறதால சின்னதா சத்தமிட்டது. குரல் வெறும் முனகல், திடீர் சூடும் குழப்பமும் நிறைஞ்சது: “நன்றி ஐயா.” பிறகு அவன் கைகளை கடந்து ஓடி அடுத்த வேலையில் மூழ்கினாள், பார்த்துவை அந்த சந்திப்பின் கொந்தளிப்பான உள்ளக குழப்பத்தோடு தனியா விட்டு - அவங்க முடியாத எல்லையின் முதல், தற்செயலான உடல் மீறல்.

பார்த்து அசையாம நின்னான், அந்த குறுகிய, கூர்மையான நொடி மனசில் திரும்ப திரும்ப. தொடுதலின் சூடு கொதிக்குறதை விட பயங்கரமான கேள்வி அவன் கணக்கிட்ட அடக்கத்தை அழிச்சது: அவளுக்கு தெரியுமா? ஸ்டூலில் அந்த சின்ன தயக்கம் விபத்தா அல்லது அழுத்தத்தின் அறியாத ஒப்புதலா? கன்னங்களில் பரவிய தீவிர சிவப்பு - வெட்கமா அல்லது வேற ஏதாவதா? உயிரியல் எதிர்வினையை நோக்கமா புரிஞ்சுக்குறது ஆபத்துன்னு தெரியும், ஆனா அவளுக்கு தெரியும்னு நினைக்குற வாய்ப்பு நம்பிக்கையும் பயமும் கலந்த தலைச்சுற்றல் அலையை ஏற்படுத்தியது. அவன் முகமூடி உடைஞ்சிருச்சு; இனி அவங்களுக்கு இடையில் ரகசியமா இருக்கலாம் அல்லது சமூக வடிவியல் திருப்ப முடியாத சரிவு.

சில நாட்கள் கடந்தன, ஃப்ளாட் வழக்கமான தாளத்துக்கு திரும்பிய மாதிரி தெரிஞ்சுது. பார்த்து வெளிய தூரம் வச்சான் ஆனா எண்ணத்துல இல்ல; கண்கள் இன்னும் கருணாவோட அமைதியான அசைவுகளை பின்தொடர்ந்தன, பித்து வழக்கத்தின் அடுக்குகளுக்கு அடியில் மடிந்து கிடந்தது. அர்ச்சனா புது வேலையில் மூழ்கியிருந்தாள், காக்னிசண்ட்டில் சியாட்டிலுக்கு குறுகிய ஆன்சைட் ட்ரிப் உறுதியானது.

ஒரு மாலை, மூவரும் லிவிங் ரூமில் உக்கார்ந்திருக்கும்போது அர்ச்சனா சாதாரணமா சொன்னாள், “கருணா, நான் இல்லாதப்போ சில நாள் ஊருக்கு போயிட்டு வா.”

கருணா புன்னகை தவறியது. தலையை ஆட்டினாள், குரல் சின்னதா. “அண்ணி ஒருமுறை கூட திரும்பி வராதேன்னு சொல்லிட்டாங்க.” கண்கள் சிவந்தன; வார்த்தைகள் மறைக்க முடியாம முக்குளிக்க ஆரம்பிச்சது.

அர்ச்சனா நெகிழ்ந்து அவளை அணைச்சு தலையை தடவினாள். “அப்போ இங்கயே இரு, சரியா? இதை உன் வீடுன்னு நினை.” பார்த்து பக்கம் திரும்பினாள். “ஏதாவது தேவைப்பட்டா பக்கத்துல இரு ப்ளீஸ். அவ குடும்பம்.”

பார்த்து தலையை மட்டும் ஆட்டினான். அர்ச்சனாவுக்கு அவனை முழு நம்பிக்கை; அவன் முகத்தில் கடந்த அந்த மின்னல் அவளுக்கு தெரியலை - அவள் சொன்னது அவன் தொட தயங்கிய கதவை திறந்துடுச்சுன்னு அமைதியான ஒப்புதல்.

திங்கட்கிழமை இரவு. அர்ச்சனா சியாட்டிலுக்கு போய் பன்னிரண்டு மணி நேரம்தான் ஆச்சு, ஃப்ளாட்டில் ஏற்கனவே விசித்திரமான, கனமான அமைதி - ஏசி சத்தம், பாதி ஒளி அறைகள், டின்னர் பிறகு கருணா சமைச்சதோட மங்கலான வாசனை.

பார்த்து எட்டு மணிக்கு கடைசி கால் முடிச்சு, நீட்டி கிச்சன் நோக்கி நடந்தான், லேப்டாப் ஒளி பின்னால் எரிஞ்சுகிட்டிருந்தது. கருணா கவுண்டரில் கரண்டியை துவைச்சுகிட்டிருந்தாள், கை ஆஸ்தீன் பாதி மடிச்சு, தலை தளர்வான கொண்டையில். அவன் காலடி சத்தத்துக்கு திரும்பினாள்; கன்னங்களில் சின்ன சிவப்பு ஏறி பிறகு அடங்கியது.

“ஏதாவது வேணுமா ஐயா?” அவள் கேட்டாள், குரல் தாழ்ந்து நிச்சயமில்லாம.

அவன் தலையாட்டினான். “டின்னர் ரெடியா?”

“ஆமா ஐயா. எல்லாத்தையும் டேபிளில் வச்சாச்சு.”

பார்த்து தேவைக்கு மேல நெடுநேரம் தயங்கினான் பிறகு டைனிங்குக்கு போனான். ஸ்டீல் மூடிகளுக்கு அடியில் சாதம், பருப்பு, கொஞ்சம் காய்கறி. அமைதியா உக்கார்ந்து சாப்பிட ஆரம்பிச்சான், ஆனா மனசு வேற எங்கயோ. கிச்சனில் அவள் வளையல் சத்தம் அசாத்தியமா பெருசா கேட்டது, ஒவ்வொரு சத்தும் குற்றமும் ஏக்கமும் நடுவில இழுத்தது. டைனிங் டேபிள் பக்கம் கன்சோலில் அர்ச்சனா போர்டிங் பாஸ் படுத்திருந்தது, இன்று இரவு ஃப்ளாட் அவங்க ரெண்டு பேருக்கு மட்டும்னு நினைவூட்டல்.

பேசணும்னு ஆசை - எதாவது ஒண்ணு அவங்க நடுவில இருக்குற காற்று குறைஞ்சிருக்கணும். இறுதியா மேல பார்க்காம மெதுவா கேட்டான், “நீ சாப்பிட்டியா?”

கருணா துப்பட்டா ஓரத்தில் கை துடைச்சு மெதுவா சொன்னாள், “இல்ல ஐயா. கொஞ்ச நேரத்துல சாப்பிடுறேன், கிச்சனில் இன்னும் வேலை இருக்கு.”

அவன் புன்னகைச்சு சாதாரணமா இருக்க முயற்சி செய்தான். “சும்மா சாதம்தான் கருணா. உக்காரு, என்னோட சாப்பிடு.”

கேட்டது காற்றில் தேவைக்கு மேல நெடுநேரம் தொங்கியது. இறுதியா தயங்குற மாதிரி தலையாட்டி இன்னொரு ப்ளேட் எடுத்தாள். நாற்காலி தரையில் இழுக்குற சத்தம் வழக்கத்தை விட பெருசா கேட்டது. எதிரா உக்கார்ந்தாள், உடம்பை நேரா வச்சு, கண்கள் ப்ளேட்டில் பதிஞ்சு.

சின்ன சின்ன ஒத்திசைவான கவளங்களா சாப்பிட்டாங்க, அமைதியை ஸ்டீலில் ச்பூன் மோதுற சத்தம் மட்டும் நிரப்பியது. பார்த்து குரலை லேசா வைக்க முயற்சி செய்தான். “நீ நன்றா சமைக்கிறே. இன்னிக்கு பருப்பு வழக்கத்தை விட சுவையா இருக்கு.”

அவள் உதடுகளில் மங்கலான புன்னகை தோன்றியது. “கொஞ்சம் அதிக நெய் போட்டேன் ஐயா.” வழக்கமா அர்ச்சனா உக்காருற காலி மூன்றாவது நாற்காலியை பார்த்து, வெட்கமா தாடையை சாய்த்து ஒப்புக்கிட்டாள்.

சில நொடிகள் எல்லாம் சாதாரணமா தெரிஞ்சுது - அமைதியான ஃப்ளாட்டில் ரெண்டு பேர் சாதம் சாப்பிடுறது - ஆனா ரெண்டு பேர் மட்டும்னு தெரிஞ்சது காற்றில் நிலையான மின்சாரம் மாதிரி இருந்தது. அவன் கண்கள் மேல ஏறி அவள் கண்களை ஒரு நொடி பிடிச்சு பிறகு அவள் கீழே பார்த்துடுவாள்.

அவள் இறுதியா ப்ளேட்களை எடுக்க எழுந்தபோது அவன் முனகினான், “நன்றி கருணா.” அவள் டேபிள் மேல உள்ளங்கையை வழித்து ஸ்டீல் பாத்திரங்களை சேகரிச்சாள், மங்கலான ஈர வளையங்களை பழக்கமான, அமைதியான கவனத்தோட துடைச்சாள்.

சின்னதாக தலையாட்டினாள், முகம் புரியாதது, பாத்திரங்களை கிச்சனுக்கு எடுத்துப் போனாள். பாத்திர சத்தம் மறுபடி ஆரம்பிச்சது, நிலையானதும் கட்டுப்பாடானதும். பார்த்து கடைசி டீயை உறிஞ்சினான், இனிப்பு சூடு நாவில் பரவ, கதவு வழியா அவள் உருவம் நகருறதை பார்த்தான், அவங்க நடுவில இருந்த வடிவியல் அமைதியா தன்னை மறுபடி வரைய ஆரம்பிச்சது.

ஒன்றாக சாப்பிட்ட பிறகு பார்த்துக்கு தூக்கமே வரலை. அந்த சின்ன நெருக்கம் நுட்பமான உறுதிப்படுத்தல், கருணாவை அவள் பாதுகாப்பு ஓட்டில் இருந்து இழுக்க முடியும்னு நம்ப வைச்சது. அடுத்த நாள் செவ்வாய், வேலை கால்கள் மங்கலா இருந்தன; தெளிவு அவன் திட்டத்தை நினைக்கும்போதுதான் வந்தது.

அந்த மாலை, கருணா பெரிய வேலைகளை முடிச்சு சின்ன யூட்டிலிட்டி ரூமுக்கு போன பிறகு பார்த்து திட்டத்தை செயல்படுத்தினான். ஷார்ட்ஸை கழற்றி காமன் பாத்ரூமுக்கு நடந்தான், உடம்பு ஏற்கனவே கற்பனை பார்வையாளருக்கு பதில் கொடுத்தது. மெயின் லைட்டை போடலை, பேசினுக்கு மேல ஒற்றை மங்கிய பல்ப் நீண்ட, மறைக்கும் நிழல்களை போட்டது.

உள்ளே நுழைஞ்சான், சூடான தண்ணி டைல்களில் அடிச்சது. உத்தேஜம் உடனே கனமா - ஏழஞ்சு நீளமான கடினமான, கோரும் சதை, முழுசா வெளிப்பட்டு பளபளத்தது. இது துணிச்சலான, தவிப்பான சூதாட்டம், அர்ச்சனா சொன்ன “குடும்பம்” மற்றும் பார்த்து உதவிக்கு இருக்கணும்னு சொன்னதை அடிப்படையா வச்சது.

கதவை நோக்கி நின்னான். மெதுவா, கணக்கிட்ட அசைவில் மரக் கதவை பின்னால் தள்ளினான் குந்தி ஃப்ரேமில் லேசா தங்குற வரை, பல அஞ்சு இடைவெளி விட்டு. பிறகு தலையில் சோப்பு தேய்த்து, ஒரு கை நிறைய சோப்பு எடுத்து முழு முகத்தை மூடினான், கண்களை இறுக மூடி, முழு மூழ்கிய மறதியை கொடுத்தான். மூச்சை பிடிச்சுக்கிட்டான், ஓடுற தண்ணி சத்தம் காதில் கர்ஜனையா, இதயத்தின் பயங்கர தாளத்தை மறைச்சது.

ஐந்து வேதனையான நிமிஷங்கள் ஆச்சு. துணிவு உடைய ஆரம்பிச்சபோது கேட்டது - வெளியில் மார்பிளில் செருப்பு சின்ன, தயங்குற உரசல். பிறகு வேகமான, அமைதியான தள்ளல்.

கருணாவுக்கு பாத்ரூம் வெளிய கேபினெட்டில் ஏதோ வேணும், அல்லது வெறும் ஆர்வம் இழுத்திருக்கலாம். அவள் நின்னு போனாள். காட்சி தெளிவா இருந்தது: அடக்கமான, மரியாதைக்குரிய ஐயா மங்கிய ஒளியில் கல்லு மாதிரி நிர்வாணமா நின்னிருந்தான், உடம்பு பளபளத்தது, ஏழஞ்சு சுண்ணி - தடியா, நீளமா, கொடூரமா நிமிர்ந்து - புகையில் பெருமையா காட்சி தந்தது.

பார்த்து நம்பிய மாதிரியே அவள் பதில் கொடுத்தாள், அவள் பழகிய பணிவு வேலை செய்தது. மூச்சு தடைபட்டது, உள்ளுணர்வா தலை திருப்பி கையை கண்களில் வச்சாள், அமைதியான, பயந்த முனகல் தொண்டையில் அடைஞ்சது.

ஆனா பார்த்து, தடியான வெள்ளை நுரையில் ஒரு கண்ணின் சின்ன இடைவெளியில் எட்டிப் பார்த்து, காத்திருந்தான். ஓடுற தண்ணி சத்தம் மறைப்பு கொடுத்தது. அவள் முதல் ஓட்டம் முடக்கும் ஆர்வத்தால் ரத்தானது. மெதுவா கை இறக்கினாள், பிறகு தயங்கி தலை திருப்பி இரண்டாவது, முக்கியமான பார்வைக்கு.

இந்த முறை எல்லாத்தையும் பார்த்தாள்: அளவு, கடினம், முழு அகந்தை வெளிப்பாடு. இந்த முறை முனகவோ பின்வாங்கவோ இல்ல. மங்கலான, தெரிஞ்ச புன்னகை - அழிவுகரமான, சின்ன உதடு வளைவு - ஒரு நொடி தோன்றி உடனே மறைஞ்சது, பிறகு கதவை இழுத்து மூடி வேகமா போனாள்.

பார்த்து அங்க நின்னான், தண்ணி அவன் வெற்றிகரமான சுண்ணி மேல ஓடுறது, வெட்கமும் வெற்றியும் கலந்த தலைச்சுற்றல் உணர்வு அவனை அடைச்சது. அவள் முதல் எதிர்வினை ஆச்சரியம்; இரண்டாவது அறிதல், ஒருவேளை தனிப்பட்ட பாராட்டு. இப்ப அவனுக்கு ஐம்பது சதவீதம் உறுதி - வடிவியல் கோடுகள் மறுபடி வரையப்படலை; கரைஞ்சுடுச்சு. அவள் சூழ்நிலையின் அப்பாவி பலிகிடை இல்ல; அந்த நொடியில் குறைஞ்சபட்சம் ரகசியத்தில் விருப்பமுள்ள பங்காளி.

அதே இரவு, பல மணி நேரம் கழிச்சு, பெங்களூரில் கொடூரமான மழை புயல் வந்தது. இரவு பத்து மணிக்கு ஃப்ளாட் விசித்திரமான, கடல் போன்ற அமைதியில் மூழ்கியது - ஏசி சத்தம், பாதி ஒளி அறைகள், ஜன்னல் கண்ணாடியில் கனமான மழை தாளம்.

கருணா லிவிங் ரூமில் சின்ன, தற்காலிக படுக்கையில் தூங்கிட்டிருந்தாள், நாள் முழுக்க வேலை முடிச்சு அர்ச்சனா இல்லாத தவிப்பால் களைத்து. எளிய நைட்டி போட்டிருந்தாள், மென்மையான காற்று - சின்னதா திறந்த ஜன்னலில் இருந்து - மெல்லிய துணியை உடம்போட ஒட்டி மூடி முழங்காலுக்கு மேல லேசா தூக்கியது. அவள் ஆழ்ந்த தூக்கத்தில், நாள் வேலையும் அர்ச்சனா இல்லாத தவிப்பும் களைப்பாக்கியது.

பார்த்து, பாத்ரூம் வெற்றியில் இன்னும் தள்ளாடிட்டிருந்தான், அறையில் இருந்து ஆபாசம் பார்த்து பித்தை தூண்டிட்டிருந்தான். உடம்பு இறுகி, விடுதலை கேட்டது. ஐம்பது சதவீத நம்பிக்கை இப்ப முன்னேற அனுமதியா தெரிஞ்சது.

சந்திர ஒளியில் பூனை மாதிரி அறையில் இருந்து வெளியே வந்தான், ஷார்ட்ஸ் மட்டும் போட்டு. லிவிங் ரூம் ஓரத்தில் நின்றான், அணைத்த மானிட்டரின் நீல ஒளி இன்னும் கண்களில் படிஞ்சிருந்தது.

கருணாவை ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் பாதி வெளிப்பட்டு பார்க்குறது அழிவுகரமான விடுதலை. அவள் மார்பின் மெதுவான, மயக்கும் தாளம், ஒவ்வொரு மூச்சுக்கும் துணி ஏறி இறங்குறது, சரியான, பலவீனமான சமச்சீர்மை. உடம்பு தளர்ந்து, அறியாம, அவன் பார்வைக்கு முழுசா வெளிப்பட்டு.

முதல் மெதுவான அடிகளை எடுத்து படுக்கைக்கு நெருங்கினான். பெயரை சொன்னான், “கருணா”, வெறும் முனகல், பிறகு கொஞ்சம் உரக்க, தூக்கத்தையும் அதிர்ஷ்டத்தையும் சோதிச்சு. அவள் அசையலை. அவன் இருப்பு பற்றி முழுசா அறியாம.

படுக்கை பக்கம் மண்டியிட்டான், ஈரமான காற்று மழை வாசனையும் அவள் உடம்பின் மங்கலான, நெருக்கமான வாசனையும் அடர்த்தியா. கண்கள் நைட்டி ஏறிய தொடை வளைவை தடவின. கை கொஞ்சம் நடுங்க, இடது மார்புக்கு சில அஞ்சு மேல மிதந்து, பிறகு கீழே, அடக்கப்பட்ட உள்ளுணர்வோட நடுங்க, வெற்று தொடைக்கு. உள்ளங்கைக்கு கீழே குளுமையான காற்று ஓடுறதை உணர்ந்தான், தோல் தொடுறதுக்கு சின்னதா பயந்து.

கையை வன்முறையா பின்னால் இழுத்தான், நெருக்கம் அவனை அமுக்கியது. கட்டுப்பாடை மீட்டெடுக்க நேரம் வேணும்.

பார்த்து லிவிங் ரூமுக்கு திரும்பி நிலைமையை கவனமா சோதிச்சான். அறை இருட்டா, ஜன்னலில் கனமான மழையால் உடைஞ்ச சந்திர ஒளி மட்டும் போதுமான ஒளி கொடுத்து கருணாவோட ஆழ்ந்த, அமைதியான தூக்கத்தை உறுதிப்படுத்தியது. முகம் அமைதியா, மூச்சு மெதுவா ஒத்திசைவா. ஏசியின் குறை சத்தமும் மழையின் தாளமும் உளவியல் கவசம் கொடுத்து, அவ்வளவு அமைதியில் அவள் எளிதா எழுந்திருக்க மாட்டான்னு நம்ப வைச்சது. இப்ப நம்பிக்கையோட படுக்கை பக்கம் வந்தான். மூச்சு பிடிச்சுக்கிட்டு கவனமா கை நீட்டி தொடையை மூடிய மெல்லிய நைட்டியை லேசா தொட்டான், துணி அமைப்பை உணர்ந்தான். மார்பின் நிலையான தாளத்தில் மாற்றம் இல்லைன்னு பார்த்து பயம் குறைஞ்சது, பதட்டமற்ற துணிச்சல் ஏறியது. வேணும்னே, வேதனையான மெதுவில் கீழ் ஓரத்தை பிடிச்சு ஒரஞ்சு மட்டும் தூக்கினான். உறைந்தான், ஒவ்வொரு நரம்பும் இறுகி, காத்திருந்தான் - இரண்டு வேதனை நிமிஷங்கள் - பிறகு தொடர துணிஞ்சான். அஞ்சு அஞ்சா மெதுவான, அளவான அசைவை திரும்பினான், மெல்லிய துணி போதுமான உயரம் ஏறி அவள் இடுப்பு வளைவும் இளஞ்சிவப்பு பருத்தி ஜட்டியின் நுட்பமான ஓரமும் - சின்ன பூ வடிவம் - வெளிப்படுற வரை. எல்லா நேரமும் அவள் செத்த தூக்கத்தில், மூச்சடைக்கும் இருட்டில் சரியான, பலவீனமான சமச்சீர்மையின் உருவம்.

பார்வையை மாற்றினான், கை இப்ப மெல்லிய பருத்தியில் தெரியுற நுட்பமான உப்பலுக்கு மேல மிதந்தது. முதல் தொடுதல் வெறும் முனகல் - இறகு போல உரசி உடனே பின்வாங்கியது. விலகினான், மழை தாளத்தில் மெதுவா எண்ணி, அசைவு இல்லாதது பாதுகாப்பை உறுதிப்படுத்தியது. இரண்டாவது தொடுதல் கொஞ்சம் உறுதியா, மென்மையான, வெளிர் தொடுதல் மென்மையான உப்பலில் நொடி அழுத்தியது. மறுபடி பின்வாங்கினான், இரண்டு வேதனை நிமிஷங்கள் காத்திருந்து அடுத்த உயர்வுக்கு துணிஞ்சான். மூன்றாவது தொடுதல் துல்லியமான, வேணும்னே: உள்ளே கிளிட்டோரிஸ் இருக்கக்கூடிய இடத்தை கண்டுபிடிச்சு விரலை அங்க அழுத்தி சில நொடிகள் பிடிச்சான், அடுக்குகளுக்கு அடியில் எதிர்பாராத, மின்னல் சூட்டை உணர்ந்தான். திடீர், வன்முறையான சுய வெறுப்பு அலை வந்தது, சொந்த அழிவின் பயங்கர தெளிவு, ஆனா தொடுதல் அவனை சிறைப்படுத்தியது. இந்த நெருக்கமான மீறலில் கருணா ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் சின்ன, அறியாத அசைவு செய்தாள். கால்கள் நகர்ந்தன, ஆழ்ந்த தூக்க தளர்வால் தொடைகள் கொஞ்சம் அதிகம் விரிஞ்சன. இந்த சின்ன ஆனா அழிவுகரமான அசைவு பார்த்துக்கு மெல்லிய பருத்திக்கு அடியில் அவள் புண்டையின் துல்லிய வடிவத்தை கொடுத்தது, தடைசெய்யப்பட்ட இடத்தின் இறுதி, மறுக்க முடியாத வரைபடம்.

தூய்மையான, நெருக்கமான உணர்வின் திடீர் தீவிரம்தான் கருணாவை தூக்க ஆழத்துல இருந்து இழுத்தது. மறுபடி விரலை உணர்ந்தாள் - கிளிட்டோரிஸ் விளிம்பில் தாழ்ந்த, வேணும்னே அசைவு, பிறகு புதிதா வெளிப்பட்ட ஈரமான சதையில் கீழே. மெதுவா, நுட்பமா, மென்மையா - அந்நியமான ஆனா அழிவுகரமான செயல்பாட்டோட ஸ்ட்ரோக்ஸ்.

கருணாவோட தசைகள் செயலற்று, உள்ளே பரவுற சூட்டுக்கு கீழ்ப்படிஞ்சன. இரண்டு விரல்களின் தீவிரமும் கிளிட்டோரிஸில் தவறாத அழுத்தமும் அவள் தூக்கத்தின் பலவீனமான முகமூடியை உடைச்சது. அவள் இடுப்பு உள்ளுணர்வா ஏறியது, நுண்ணிய, தவிர்க்க முடியாத சாய்வு.

தாளம் மயக்கும், இடைவிடாதது, அவளை பின்வாங்க முடியாத கரைக்கு தள்ளியது. பார்த்து அவள் பதிலின் பயங்கர சூட்டை உணர்ந்து தாளத்தை ஏத்தினான், அசைவுகள் அதிக ஆக்ரமிப்பா, அதிக கட்டளையா ஆனது. உள்ளே தசைகள் திடீர் இறுகுறதை உணர்ந்தான்.

நொடி முழுமையானது. வன்முறையான, அமைதியான உயர்வோடு அவள் முதுகு சின்னதா வளைஞ்சு இடுப்பு நொடி ஏறியது, அவள் உச்சத்துக்கு வந்தாள். உள்ளே ஸ்பாஸ்ம் அழிவுகரமானது, ஆனா அதோடு திடீர், தீவிரமான சூடான திரவம் பீறிட்டு அவளை சுற்றிய மெல்லிய பருத்தியை ஈர்த்து கீழே மெத்தையில் கனமான ஈர புள்ளி உருவாக்கியது. பெருக்கு விடுதலையின் அதிர்ச்சி முழுமையானது. உடம்பு மெத்தைக்கு திரும்ப அமிழ்ந்தது, ஈரமா, நடுங்க, முழுசா அடங்கியது, தடைசெய்யப்பட்ட விடுதலையின் அழிவுகரமான சக்திக்கு சாட்சி.

பார்த்து விரல்களை ஆழமா புதைச்சு நெடுநேரம், வேதனையான நொடி வைச்சிருந்தான், உச்சத்தின் பிறகு அதிர்வுகள், ஈரம், மீதமிருந்த ஆழமான இறுக்கத்தை உணர்ந்து. மூச்சு தடைபட்டது, பயத்தால் இல்ல, கொடூர வெற்றியால். அவளுக்கு இப்ப தெரியும்னு தெரியும்; ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் உடம்பு இவ்வளவு ஆழமான, வலிமையான பதிலை கொடுக்க முடியாது.

மெதுவா, வேதனையா கையை வெளியே இழுத்தான், ஈரமான, கனமான சத்தம் அவன் காதில் மட்டும் எதிரொலித்தது, மீறப்பட்ட திறப்பை குளிர்ந்த காற்றுக்கு விட்டு.

கருணாவோட உடம்பு, உச்சத்தில் இருந்து இன்னும் அதிர்ந்து, செயலற்று இருந்தது. ஆனா மூடிய கண் இமைகளுக்கு அடியில் அவள் தீவிரமா, அழிவுகரமா விழித்திருந்தாள். மெதுவா கண்கள் திறந்தன, மங்கிய, நீர்ப்போன்ற சந்திர ஒளியில் பழகின. அவள் பார்த்து முகத்தை கண்டுபிடிச்சாள், அவள் மேல சில அஞ்சு - நெற்றி வெட்கம், வெற்றி, தீவிர உடல் அழுத்தத்தால் சுருங்கியது. நெடுநேரம் அவன் பார்வையை பிடிச்சாள், அமைதியை மழை மட்டும் உடைச்சது. பிறகு, அவங்க சமூக எல்லைகளை முழுசா அழிக்கும் விதமா, மெதுவா, பிரகாசமான புன்னகை அவள் உதடுகளில் பரவியது. ஒப்புதல், பகிர்ந்த இருண்ட ரகசியம், ஆழமான உடல் திருப்தியின் புன்னகை. வார்த்தைகள் தேவை இல்லை. தூங்குற வேலைக்காரியின் பொய் முடிஞ்சது.

பார்த்து புன்னகையை பார்த்தான், அந்த நொடியில் புரிஞ்சுகிட்டான். பொய் முடிஞ்சது, வடிவியல் சரிஞ்சது. மெல்லிய மெத்தை பக்கம் மண்டியிட்டு அவளை நெருக்கமா இழுத்தான், பஞ்சு போன்ற கம்பளம் காலில் அமிழ்ந்து அவள் நடுங்குற உடம்பை மார்பில் அணைச்சான்.

மெதுவா கைகளில் தூக்கினான், மரியாதைக்காக நைட்டியை கீழே இழுத்து எழுந்தான். சத்தம் போடலை, வார்த்தை பேசலை. வெறும் திரும்பினான், அவன் பெரிய சுண்ணி இன்னும் கோரி, தன் ராணியை - ஈரமா, அர்ப்பணிப்பா, முழுசா அடங்கிய - மார்பிள் தரையில் மாஸ்டர் சூட் நோக்கி எடுத்துப் போனான்.

மாஸ்டர் பெட்ரூம் கதவை தோள் தட்டி திறக்கும்போது பார்த்துக்கு பதவி உயர்வின் முழு எடை தெரிஞ்சது. அர்ச்சனா கவனமா அலங்கரிச்ச அபயகூடம் - வீட்டின் ராஜ கூடம் - இனி தடை இல்லை; அவங்க துரோகமும் வழிபாடும் நடக்குற மேடை. கருணா திகைப்பும் நன்றியும் கலந்த புன்னகையோடு உள்ளே நுழைஞ்சாள், ஊர் மென்மையை தங்க வாசலுக்கு அர்ப்பணிச்சு கதவு பின்னால் மெதுவா மூடினது.

உள்ளே வித்தியாசம் உடனே. மாஸ்டர் பெட்ரூம் சூடான லேம்ப் ஒளியும் அமைதியான செல்வமும் சுவாசித்தது, பளபளப்பான மரம், கண்ணாடி அலமாரிகள், பித்தளை அலங்காரங்களின் மென்மையான பிரகாசம் கொண்ட கோவில் அவங்களை காத்திருந்தது.

ஸ்ப்ளிட் ஏசியில் இருந்து குளிர்ந்த காற்று ரிமோட்டை தட்டும்போது அவங்க மேல பாய்ந்தது. 18 டிகிரி காற்று நைட்டி ஓரத்தை தூக்கி வெளிர் திரைச்சீலைகளை அலை அலைய விட்டது, விலையுயர்ந்த அமைதியில் ஒவ்வொரு வாசனையும் சத்தமும் கூர்மையாக்கியது.

படுக்கை அறையை ஆதிக்கம் செலுத்தியது. கருமையான மஹாகனி ஃப்ரேம் உயர்ந்த த்ரெட் கவுண்ட் பருத்தியில் அலங்கரித்த பெரிய மெத்தை, கருணா கால் விரல்கள் அதை சுற்றிய மேகம் போன்ற மென்மையான கம்பளத்தில் பட்டதும் முனகினாள், காற்றின் குளிர் உடம்பில் பரவுற சூட்டோடு சண்டையிட்டது.

பார்த்து அவள் கால்களை பஞ்சு மேல வச்சு பின்னால் நகர்ந்தான், கைகள் அவள் இடுப்பில் ஒட்டிய ஈர துணியில் சரிந்தன. அறையை அவள் உள்வாங்குறதை பார்த்தான், தேவதை தன் பலிபீடத்துக்கு முன் சிம்மாசனத்தில்.

பக்தியான நிலைத்தன்மையோடு நைட்டி ஓரத்தை பிடிச்சான். அஞ்சு அஞ்சா ஒட்டிய பருத்தியை மேல இழுத்தான், குளிர்ந்த காற்று தொடைகளில் நழுவுறதை உணர்ந்து ஈர துணி சரணடைய ஆரம்பிச்சது.

நைட்டி இறுதியா தலைக்கு மேல போய் தரையில் விழுந்ததும் பார்த்து தடியான கம்பளத்தில் மண்டியிட்டான். பெட்சைட் மென்மையான ஒளியில் அவள் அவன் மேல நிர்வாணமா நின்னாள், சந்திர ஒளியும் நிழலும் செதுக்கிய பலவீனமான தெய்வம்.

கண்கள் அவள் இடுப்பு ஏற்றம், இடுப்பு குழி, கால்களுக்கு நடுவில இருண்ட சாடின் ஆகியவற்றை தடவின. அவனில் அவசரம் இல்லை - அவனை உள்ளே எடுத்த சதையை நினைவில் வச்சு வழிபட வேண்டிய ஆசை மட்டும்.

அரசனை நெருங்கும் ஊழியன் மாதிரி எழுந்து கம்பளத்தில் இருந்து அவளை தூக்கி இறகு மென்மையான மெத்தை நடுவில் கவனமா வச்சான். அவள் சீட்டில் ஆழ்ந்து ஆஹ் விட்டாள், உதடுகள் பிரிஞ்சு, கண்கள் பிரகாசிச்சு. சிம்மாசனம் அவளுக்கு; அவன் முழு இரவும் தன் ராணிக்கு ஊழியம் செய்வான்.

பார்த்து உடனே மெத்தையில் சேரலை. படுக்கை இறுதி பரிசு, வழிபாட்டின் இறுதி மேடை, அவன் இன்னும் தகுதியானவன் இல்லை. மண்டியிட்டே இருந்தான், உள்ளங்கை சூடு தொடைகள் உச்சியில் ஈர பருத்தியில் ஓய்வெடுத்து, அவன் ஏற்கனவே சுவைச்ச ரகசியத்தை துணி ஒட்டியிருக்குறதை உணர்ந்தான்.

பார்வை அவள் உடற்பகுதியில் இல்லை, கால்களும் பாதங்களும் அழகான பரவலில். கருணா கால் விரல்களை சின்னதா விரிச்சாள், மென்மையான தலைகள் கருமையான கம்பளத்தில் வெளிரா, அவனை நெருங்க அழைச்ச மாதிரி.

இது அர்ச்சனாவோட வெறும் அலங்கார, செல்லமா பராமரிக்கப்பட்ட பாதங்கள் இல்ல, சில்க் சாக்ஸும் ஸ்பா ட்ரீட்மெண்டும் மட்டும் தெரிஞ்சவை. கருணாவோட பாதங்கள் ஒல்லியானவையும் நுட்பமானவையும், அர்ச்சனாவோட உண்மையான அக்கறையால் சரியான வடிவம் பாதுகாக்கப்பட்டது. உள்ளே போட அர்ச்சனா வற்புறுத்திய மருந்து செருப்புகளாலும் அவ்வப்போது கொடுத்த கேர் பொருட்களாலும் அவள் குதிகால்கள் ஆச்சரியமா மென்மையா, தோல் வெளிரா நெகிழ்வா, வெளி உழைப்பின் கடுமையான அடையாளங்கள் இல்லாம. அவள் உள்ளார்ந்த தைரியத்தின் களங்கமில்லாத குறியீடுகள், பாதுகாவலரால் கொடுக்கப்பட்ட தற்செயலான செல்வம், அர்ப்பணிப்பை இன்னும் தூய்மையாக்கியது.

ஒரு கை நீட்டினான், பெரிய உள்ளங்கை அவள் சின்ன குதிகாலை விழுங்கியது. அவள் அசையலை, எதிர்ப்பு கொடுக்கலை. பார்த்து வேதனையான மெதுவில் ஆரம்பிச்சான், கட்டைவிரல் அவள் பாத வளைவின் நுட்பமான எலும்புகளில் ஓடியது. பிறகு குதிகாலுக்கு, மென்மையான, தேடும் அழுத்தம் கொடுத்து களைத்த தசையை மசாஜ் செய்தான். கருணா கண்கள் மூடியே இருந்தன, உதடுகளில் சின்ன, தவிர்க்க முடியாத ஆஹ் வந்தது பதற்றம் வடிய ஆரம்பிச்சது.

பார்த்து தலையை குனிஞ்சான், அவள் தோலின் மங்கலான, மண்ணான வாசனையும் விலையுயர்ந்த கம்பளத்தையும் மூச்சு விட்டான். உதடுகளை அவள் குதிகாலின் மென்மையான தலையில் அழுத்தினான், ஆழமான, அமைதியான அர்ப்பணிப்பு முத்தம். நாக்கு வெளியே வந்தது, பாத தலை நடுவில் வேகமான, அதிர்ச்சியான நக்கு. சுவை சுத்தமா, கொஞ்சம் உப்பா, முழுசா மனித - கவனமான சுத்தம் மற்றும் வாழ்க்கையின் சுவை, அது அவன் உடம்பில் கச்சா, ஆதிகால மின்சாரம் ஓட வைச்சது.

பிறகு ஒவ்வொரு விரலையும் நுட்பமா சேவை செய்ய ஆரம்பிச்சான். நாக்கை பெருவிரலுக்கும் இரண்டாவதுக்கும் நடுவில் ஓட விட்டான், பிறகு சின்ன விரல்களின் முனையை மெதுவா உறிஞ்சினான், உதடுகள் இறுதியா தடைசெய்யப்பட்ட பெரிய போஷாக்கு கிடைச்சவன் மாதிரி தவிப்பான பசியோடு நகர்ந்தன. இடது பெருவிரலில் முழு நிமிஷம் செலவழிச்சான், வாய் சூடா ஈரமா, உலகம் அவள் மென்மையான, வெளிர தோலின் நாக்கு உணர்வுக்கு சுருங்கியது.

கருணா இறுதியா கண்களை திறந்தாள். பாதங்களையோ அவன் பைத்தியமான, அர்ப்பணிப்பான முகத்தையோ பார்க்கலை. நேரா மாஸ்டர் பெட் மஹாகனி ஹெட்போர்டை பார்த்தாள். இந்த நொடியில் அவன் வழிபாட்டின் முழு, உண்ணும் தன்மையை புரிஞ்சுக்கிட்டாள், திடீர், வலிமையான உந்துதல் வந்தது: இந்த தடைசெய்யப்பட்ட அர்ப்பணிப்புக்கு முழுசா அடங்குவாள், வருத்தம் இல்லாம, அவனை மகிழ்ச்சியாக்க வேண்டிய ஆசையால். உதடுகளில் சின்ன, வெற்றிகரமான புன்னகை விளையாடியது, உடம்பு இப்ப முழுசா தளர்ந்தது. தேவதை முதல் படையலை வெறும் ஏத்துக்கலை; தன் விருப்பத்தை முழுசா வழிபாட்டாளனுக்கு ஒப்படைச்சாள்.

பார்த்து அமைதியான ஒப்புதலை உணர்ந்தான், அவன் அழிவின் அமைதியான ஏற்பு, அது எந்த வெற்றியை விட சிறந்தது. நிலையை மாற்றினான், வலது பாதத்தை தூக்கி தலை தட்டையா மார்பில் வச்சான், உழைப்பான தோலை அவன் பைத்தியமான இதயத்தில் அழுத்தினான். அடுத்த சடங்குக்கு தயார், முழு இரவும் தன் ராணியின் புனித, தடைசெய்யப்பட்ட உடம்பை வழிபட.

பார்த்துக்கு வழிகாட்டல் தேவை இல்லை. அவள் அமைதியான புன்னகையும் வெள்ளை பருத்தியில் உடம்பின் சோம்பல் பரவலும் கட்டளை சொன்னது. பாதங்களை விட்டு மெதுவான ஏற்றம் ஆரம்பிச்சான், வாய் அவள் கணுக்கால் ஈர ரேஷ்மையை வரைபடமாக்கி, ஏசியால் குளிர்ந்த தோலில் மங்கலான உப்பை சுவைச்சு கால்களுக்கு பின்னால் மற்றும் தொடைகள் உள் தையலில் தங்கியது.

பலிபீட நடுவுக்கு வந்து முகத்தை அவள் விடுதலையின் சாட்சியை இன்னும் பிடிச்ச பருத்தி துண்டில் அழுத்தினான். அவள் வியர்வையும் அவன் ஆசையும் கலந்த கஸ்தூரி பின்னலை மூச்சு விட்டான், ஈர துணியை தவிப்பான பக்தியோடு முத்தமிட்டான் வாசனை எல்லாமே ஆகுற வரை.

இறுதி தடையை தள்ளி விட்டு நாக்கை கீழே இருண்ட இளஞ்சிவப்பு சதையில் ஆராய விட்டான், மெதுவான நோக்கமுள்ள ஸ்ட்ரோக்ஸ் ஒவ்வொரு மடிப்பையும் தடவி, கிளிட்டோரிஸை தீட்டி, அவனுக்கு குவிந்த இனிப்பை சுவைக்க ஆழ்ந்தது.

கருணா முனகினாள், விரல்கள் மஹாகனி ஹெட்போர்டை கவ்வி முடிச்சுகள் வெளிறுற வரை. வீட்டின் வலிமையான ஐயா மண்டியிட்டு, அவளை சுத்தம் செய்து, வெற்றியின் சாட்சியை உண்ணுறான், முழுசா பூஜிக்கப்படுற அறிவு அவளில் நெருப்பு மாதிரி பரவியது.

பலிபீடத்தை தூய்மைப்படுத்திய பிறகு பார்த்து கோவிலையே வழிபட்டான். பைத்தியமான பசியை மெதுவான, முறையான அர்ப்பணிப்பாக மாற்றினான், அவள் புண்டையில் தங்கியிருந்தான் நீடித்த உத்தேஜத்தின் கஸ்தூரி சூடு உதடுகளில் பூசுற வரை பிறகு வாய் அவள் உடற்பகுதியின் ஒல்லியான வரைபடத்தில் ஏற விட்டான்.

நாக்கு நாபிக்கு போகுற துல்லியமான, நுட்பமான கோட்டை தடவியது, சின்ன, ஆழமான கிணற்றில் சூடான, மென்மையான தோலை சுழற்றி நிறுத்தியது. வயிறின் மென்மையான, வெளிர பரப்புக்கு போய் மெதுவான, பக்தியான முத்தங்களால் மூடினான். முகத்தை தோலில் தட்டையா அழுத்தினான், அவன் கீழே நுரையீரலின் அமைதியான, தாளமான விரிவை உணர்ந்தான் - தூய்மையான, உண்ணும் நெருக்கத்தின் நொடி.

கைகள் இறுதியா அவள் மார்புகளை கோப்பை செய்தன, சின்ன, உறுதியான எடையை தூக்கின. அவை சரியான வடிவம், உயரம், ஆச்சரியமா நிறைஞ்சவை, கிராமப்புற கருவுறுதலின் குறியீடுகள் அர்ச்சனா உடம்பு செல்வத்தால் மென்மையாகி இழந்தது. மெதுவா அவள் முலைக்காம்புகளை உறிஞ்ச ஆரம்பிச்சான், சின்ன, இறுகிய மொக்குகளை வாயில் ஆழமா இழுத்தான். உணர்வு கூர்மையான, திடீர், கருணாவில் மூச்சில்லா ஆஹ் இழுத்தது. ஒவ்வொரு மார்பையும் மாறி மாறி வேலை செய்தான், மென்மையான ஈர இழுப்புக்கும் கொடூர, கோரும் உறிஞ்சலுக்கும் நடுவில் மாறி அவளை முழுசா பெடில் நிலைநிறுத்தினான்.

கழுத்துக்கு போனான், அவள் தொண்டையின் நேர்த்தியான கோட்டை தடவினான் அங்கு நுட்பமான தோல் அவன் தொடுதலில் குளிர்ந்திருந்தது. மெதுவா கடிச்சான், பிறகு காதுக்கு கீழே சின்ன நாடி புள்ளியை நக்கினான், நாக்கில் அவள் இதயத்தின் பைத்தியமான தவிப்பை உணர்ந்தான்.

இறுதியா முகத்துக்கு வந்து நிறுத்தினான், அவள் திகைப்பான திறப்பில் பார்த்து நெற்றி, கன்னங்கள், இறுதியா வாயை முத்தமிட்டான். முத்தம் நீடித்தது, அவள் உதடுகள் அவன் வாயில் சுருங்கின, நாக்கு அவள் வாயின் உள்ளே நுழைந்தது, அவள் உச்சத்தை தேடியது. கருணா முழுசா அடங்கினாள், அவன் நாக்கின் அசைவுகளுக்கு பதிலாக அவள் உடம்பு முழுவதும் அசைந்தது.

பார்த்து அவள் கைகள் அவன் தலைமுடியை பிடிச்சன, மெதுவா அவளை நெருங்கினான், ஆழமான, பக்தியான முத்தம் கொடுத்தான். அவள் முழு உடம்பும் அசைந்தது, அவன் நாக்கின் அசைவுகளுக்கு பதிலாக.

முத்தம் நீடித்தது, அவள் உதடுகள் அவன் வாயில் சுருங்கின, நாக்கு அவள் வாயின் உள்ளே நுழைந்தது, அவள் உச்சத்தை தேடியது. கருணா முழுசா அடங்கினாள், அவன் நாக்கின் அசைவுகளுக்கு பதிலாக அவள் உடம்பு முழுவதும் அசைந்தது.