ஆம்ஸ்டர்டாம் தடைசெய்யப்பட்ட கதை

சில திருமணங்கள் வார்த்தைகளில் சொல்லப்படாத கதைகளை இதயத்தில் வைத்திருக்கின்றன. எங்களுடையது அப்படித்தான்-மருத்துவ முடிவுகள், மனதில் தோன்றும் சந்தேகங்கள், சொல்ல விரும்பினாலும் தொண்டையில் தடைப்பட்ட உணர்வுகள். ஆம்ஸ்டர்டாமுக்கு ஓய்வுக்காக வந்தோம். விமானத்தில், வானில் மிதந்தபடி, என் மனதுடன் ஒரு உறுதிமொழி செய்துகொண்டேன்-எங்கள் உலகத்துக்கு வெளியே எந்த பதிலையும் தேடமாட்டேன் என்று. ஆனால் இந்த நகரம் என்னைப் பார்த்தது, நானும் அதைப் பார்த்தேன். அந்த பார்வைகளில் ஏதோ ஒன்று தொடங்கியது.

நான் ஆர்ச்சனா, 28 வயது தென்னிந்தியப் பெண். என் கருமை நிற தோல் என் உள்ளே மறைந்திருக்கும் தீயை காட்டுகிறது. 5 அடி 4 அங்குல உயரம், என் வளைவுகள்-முழு முலைகள், அகலமான இடுப்பு-பார்ப்பவர்களின் பார்வையை ஈர்க்கின்றன, ஆனால் நான் வெட்கத்தில் மூழ்கிவிடுவேன். ஒழுக்கமாக இருக்கவேண்டும் என்று வளர்க்கப்பட்ட நான், என் ஆசைகளை இதயத்தில் புதைத்து வைத்திருந்தேன். என் கணவன் அர்ஜுன், 31 வயது, ஒல்லியானவன், 5 அடி 10 அங்குல உயரம், இரக்கமுள்ள கண்கள், மென்மையான தொடுதலுடன் என் காதலின் தூண். ஆனால் மூன்று வருட திருமணம், ஒரு வருட முயற்சிக்குப் பிறகு, மருத்துவர்கள் எங்களை ஏமாற்றினார்கள்: அவனது விந்தணுக்கள் எண்ணிக்கை குறைவு, இயற்கையாக கர்ப்பம் தரிக்க முடியாது. என் கர்ப்பப்பை காலியாக இருப்பது என்னை துரத்தியது, தாய்மை ஒரு தொலைதூர கனவாக மாறியது. அர்ஜுனும் மனமுடைந்தான், ஆனால் சமீபத்தில் அவன் கண்களில் ஒரு விசித்திரமான மின்னல்-நான் வேறு இடத்தில் திருப்தியை கண்டால், அது அவனுக்கு ஒரு ரகசிய உற்சாகத்தை கொடுக்குமோ?

நெதர்லாந்துக்கு ஒரு பயணத்துக்காக வந்தோம், கருவுறுதல் மருத்துவமனைகளின் அழுத்தத்தை மறக்க. "ஆர்ச்சனா, கொஞ்சம் மகிழ்ச்சியாக இருப்போம்," என்று அர்ஜுன் டிக்கெட் முன்பதிவு செய்யும்போது சிரித்தான். ஆம்ஸ்டர்டாம் அதன் கால்வாய்களுடனும், குளிர்ந்த காற்றுடனும் எங்களை வரவேற்றது. எங்கள் ஹோட்டல், சிறியதாக, மரக் கற்றைகள், மென்மையான வெளிச்சத்துடன் ஒரு புகலிடமாக தோன்றியது. செக்-இன் செய்யும்போது அவனை முதல் முறையாகப் பார்த்தேன்-லார்ஸ், வரவேற்பாளர். 6 அடி உயரம், வலிமையான உடல், நீலக் கண்கள், கதைகளில் வரும் வைக்கிங் போல. அவன் கீ-கார்டு கொடுக்கும்போது என் கண்களைப் பார்த்தான், அவனது உறுதியான பார்வை என் இதயத்தைத் தாக்கியது. அவன் கை என் கையைத் தொட்டது, என் குர்தியின் கீழே தோல் நடுங்கியது. அவனது வாசனை-மண்ணின் மணம், மசாலை பரிமளம்-அர்ஜுனின் எளிய வாசனையை விட வித்தியாசமாக என்னை சூழ்ந்தது. நான் பார்வையைத் திருப்பினேன், ஆனால் அர்ஜுன் கவனித்தான். லிப்டுக்கு செல்லும்போது அவன் என் கையை அழுத்தினான். "நல்லா இருக்கானே?" என்று மெல்ல சிரித்தான். என் முகம் வெட்கத்தில் சிவந்தது, சிரித்து மறுத்தேன்.

இரவு உணவு ஒரு புயலாக உணரப்பட்டது. ஹோட்டல் உணவகத்தில், கத்தி-முள்கரண்டி ஒலிகளுக்கு மத்தியில், என் கண்கள் வரவேற்பு மேசை நோக்கி திரும்பின. லார்ஸ் அங்கே, இயல்பான கவர்ச்சியுடன் விருந்தினர்களுடன் பேசிக்கொண்டிருந்தான், அவனது டச்சு உச்சரிப்பில் சிரிப்பு என் உடலில் நடுக்கத்தை உருவாக்கியது. ஒவ்வொரு பார்வையும் என் உள்ளே வெப்பத்தை எழுப்பியது, என் முலை முனைகள் உள்ளாடையில் இறுகின. அர்ஜுன் என்னைக் கவனித்தான், மெல்ல சிரித்தான். "அவன் பர்ஃபெக்ட்டா இருக்கானே, ஆர்ச்சனா? உயரம், பலம்... குழந்தை பிறப்பு சக்தி." அவன் வார்த்தைகள் என் மனதில் புதைந்திருந்த தடை செய்யப்பட்ட எண்ணங்களைத் தூண்டின. "அர்ஜுன், நிறுத்து, இது விளையாட்டு இல்லை," என்று வெட்கத்தில் முணுமுணுத்தேன். ஆனால் அவன் சிரிக்கவில்லை; அவன் கண்களில் வலி மற்றும் ஆசை கலந்திருந்தன. "என்னிடம் எதையும் மறைக்காதே. நீ சுதந்திரமாக இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன். அவனால் என்னால் கொடுக்க முடியாததை உனக்கு கொடுக்க முடியும்."

லிப்டில் அந்த தருணம் தீர்மானமாக மாறியது. கதவுகள் மூடப்படும்போது, ஒரு பெரிய கை அவற்றைத் தடுத்தது. லார்ஸ் உள்ளே நுழைந்தான், மரியாதையாக தலை குனிந்தான். அவனது உடல் வெப்பம், வாசனை என்னை சூழ்ந்தது. அவனது நீலக் கண்கள் என் கண்களைத் துளைத்தன, ஒரு மெல்லிய புன்னகை. நான் சுவரில் சாய்ந்தேன், என் உடலில் வெப்பம் அதிகரித்தது. அர்ஜுன் மெல்லிய குரலில், "அவனால் உனக்கு நாம் கனவு கண்ட குழந்தையை கொடுக்க முடியும், ஆர்ச்சனா," என்று கிசுகிசுத்தான். என் வெட்கமும் ஆசையும் ஒன்றையொன்று எதிர்த்து போராடின. லிப்ட் நிற்கும்போது ஒரு நிவாரணமாக உணரப்பட்டது. லார்ஸ் நல்ல இரவு என்று சொன்னான், அவனது உச்சரிப்பு மென்மையான மயக்கமாக இருந்தது.

எங்கள் அறையில், எங்களுக்கு இடையிலான சுவர்கள் இடிந்தன. அர்ஜுன் என்னை நெருக்கமாக இழுத்து, என் முகத்தை கைகளில் ஏந்தினான். "ஆர்ச்சனா, உன்மேல் எனக்கு அளவற்ற காதல். ஆனால் நான் உனக்கு தாய்மையை கொடுக்க முடியாது. அவனால் முடியும். நீ அவனுடன் இருப்பதை... நான் பார்க்க விரும்புகிறேன்." அவன் குரல் நடுங்கியது, ஆனால் ஆசையின் வெப்பம் தெளிவாக தெரிந்தது. நான் பின்வாங்கினேன், கண்களில் கண்ணீர். "இது தவறு, அர்ஜுன். உனக்கு துரோகம் செய்ய முடியாது!" குற்ற உணர்வு என் இதயத்தை குத்தியது, ஆனால் என் உடல் அந்த கற்பனைக்கு அடிபணிந்தது. அவன் என் நெற்றியில் மென்மையாக முத்தமிட்டான். "நான் விரும்பினால் இது துரோகம் இல்லை. உன் மகிழ்ச்சி என்னை உற்சாகப்படுத்துகிறது. இதை நாம் செய்யலாம்." என் தயக்கம் உருகியது. "இதை செய்தால்... பின்வாங்க முடியாது," என்று நடுக்கத்துடன் சொன்னேன். அர்ஜுன் தலையசைத்து, ஒரு காரணத்தை சொல்லி வரவேற்புக்கு செய்தி அனுப்பினான். என் இதயம் பலமாக துடித்தது, பயமும் உற்சாகமும் கலந்தன.

இரவு ஆழ்ந்தபோது, கனமான கதவு தட்டப்பட்டது. அர்ஜுன் கதவைத் திறந்தான், அங்கே லார்ஸ், பணி முடிந்து, இறுக்கமான சட்டையில், அவனது வலிமையான உடல் தெளிவாகத் தெரிந்தது. அவனது நீலக் கண்கள் என் மீது பதிந்தன, நான் முழங்கால்களை மடித்து உட்கார்ந்திருந்தேன். "உதவி வேண்டுமா?" என்று அவனது டச்சு உச்சரிப்பு கவர்ச்சியாக கேட்டது. அர்ஜுன் அவனை உள்ளே அழைத்து, கதவை மெதுவாக மூடினான். "என் மனைவிக்காக..." என்று சொன்னான். லார்ஸ் என் வளைவுகளைப் பார்த்தான், அர்ஜுன் நாற்காலியில் அமர்ந்து, மூச்சு கனமாக, ஆர்வத்துடன் தோன்றினான்.

லார்ஸ் என்னை நோக்கி நடந்தான், மரத் தளத்தில் அவன் பாதங்கள் ஒலித்தன. அவனது வாசனை, புதிய வியர்வையின் மணம் என்னை சூழ்ந்தது. அவன் என் முன் உயரமாக நின்றான், உடல் வெப்பம் என்னைத் தொட்டது. "நீ உறுதியாக இதை விரும்புகிறாயா?" என்று அவன் குரல் உறுதியாக, ஆனால் மென்மையாக கேட்டது, என் தாடையை உயர்த்தி அவன் நீலக் கண்களை சந்தித்தது. நான் தலையசைத்தேன், ஆனால் மனதில் மோதல்-அர்ஜுனிடம் குற்ற உணர்வு, இந்த அந்நியனிடம் ஆசை, குழந்தைக்கான வேட்கை. அவன் நெருங்கியபோது, நான் பின்வாங்கினேன், "இது தவறு... நான் செய்யக்கூடாது," என்று முணுமுணுத்தேன். அர்ஜுனின் குரல் துண்டித்தது: "சரி, ஆர்ச்சனா. இதை உனக்காக விரும்புகிறேன். அவனை அனுமதி." அவன் வார்த்தைகள் அவமானமாக, வலியாக உணரப்பட்டன, ஆனால் அவை என்னை முன்னோக்கி தள்ளின. நான் தலையசைத்தேன், லார்ஸ் என் உதடுகளை உரிமையாக்கினான்.

அந்த முத்தம் மின்சாரம் போல உணரப்பட்டது, அவன் குடித்த சிவப்பு ஒயின் ருசி என் வாயில். அவன் நாக்கு அர்ஜுனின் மென்மையான முத்தங்களுக்கு மாறாக தைரியமாக ஆடியது. நான் மெல்ல முனகினேன், என் கைகள் அவனது அகலமான மார்பைத் தொட்டன. அர்ஜுனின் மூச்சு நாற்காலியில் இருந்து கனமாக ஒலித்தது, நாங்கள் தனியாக இல்லை என்பதை நினைவூட்டியது. இது இன்னும் என் திருமணமா, அல்லது அதை ஒரு அந்நியனுக்கு கொடுத்துவிட்டேனா? இந்த எண்ணம் என் ஆசையை மேலும் தூண்டியது.

லார்ஸ் முத்தத்தை நிறுத்தி, என் காதில் முணுமுணுத்தான்: "அமைதியாக இரு, குட்டி. உன்னுடன் நேரம் எடுத்துக்கொள்கிறேன்." அவனது கரடுமுரடான கைகள் என் குர்தியின் கீழே நழுவின, அர்ஜுனின் மென்மையான தொடுதலுக்கு மாறாக. அவன் என் குர்தியை கழற்றினான், என் லேஸ் உள்ளாடை தெரிந்தது, என் கருமை நிற வளைவுகளைப் பார்த்து அவன் கண்கள் மங்கின. "அழகு," என்று முணுமுணுத்து, உள்ளாடையை அகற்றி என் முலைகளை விடுவித்தான். அவன் வாய் என் தோலை ருசித்தது, ஒரு முலை முனையை உறிஞ்சி, மற்றொரு முனையை தடவினான். என் உடலில் வெப்பம் குவிந்தது, நான் அவனுள் சாய்ந்தேன். படுக்கை கிறீச்சிட ஆரம்பித்தது, என் முனகல்களுடன் இணைந்தது.

அர்ஜுன் பார்த்து, "அப்படியே, ஆர்ச்சனா... நீ எவ்வளவு ஆசைப்பட்டாய் என்பதை அவனுக்கு காட்டு." அவன் வார்த்தைகள் அவமானத்தையும் இரக்கத்தையும் கலந்து, குற்ற உணர்வுடன் என் ஆசை உச்சத்தை எட்டியது.

லார்ஸ் என் லெக்கின்ஸையும் உள்ளாடையையும் கழற்றினான், குளிர்ந்த காற்று என் ஈரமான தோலைத் தொட்டது. அவனது வாசனை என் ஆசையின் மணத்துடன் கலந்து மயக்கியது. அவன் என் தொடைகளுக்கு நடுவே அமர்ந்து, அவனது மூச்சு என்னைத் தொட்டது. "நீ உறுதியாக இதை விரும்புகிறாயா?" என்று அவன் நீலக் கண்களுடன் கேட்டான். தயக்கம் என்னைப் பிடித்தது-இது எங்களை அழித்தால்? அர்ஜுன் தலையசைத்தான்: "ஆமாம், அவள் தயாராக இருக்கிறாள். நான் கொடுக்க முடியாததை கொடு." குற்ற உணர்வை விழுங்கி, "ஆமாம்... தயவு செய்து," என்று முணுமுணுத்தேன்.

லார்ஸின் நாக்கு உள்ளே நுழைந்து, திறமையாக ஆடியது, அவனது தாடி என் தொடைகளை உரசியது. நான் நடுங்கினேன், முனகல்கள் உரத்தன, அறை ஈரமான ஒலிகளாலும் அர்ஜுனின் மூச்சாலும் நிரம்பியது. அவன் என்னை 69 நிலைக்கு இழுத்தான். நான் அவன் முகத்தில் அமர்ந்தேன், அவன் நாக்கு ஆழமாக சென்றது, நான் அவனது வலிமையான உறுப்பைப் பார்த்தேன். ஜிப்பைத் திறந்தேன், அது வெளியே வந்தது-அகலமாக, 8 அங்குலம், அர்ஜுனுக்கு மாறாக.

எங்கள் திருமண இரவு நினைவுக்கு வந்தது-அர்ஜுனின் மென்மையான நுழைவு, இப்படி ஒருபோதும் நிரப்பவில்லை. குற்ற உணர்வு எரிந்தது, ஆனால் ஆசை அதை விட பெரிதாக எரிந்தது. "இது மிகவும் பெரியது," என்று ஆச்சரியமாக முணுமுணுத்தேன். லார்ஸ் சிரித்தான்: "மெதுவாக எடுத்துக்கோ, குட்டி." நான் அவனை ருசித்தேன்-உப்பு, மசாலை மணம். என் உதடுகள் அவனைச் சுற்றின, சற்று தொண்டையில் இறுகினேன்.

அர்ஜுன்: "அவனை உறிஞ்சு, ஆர்ச்சனா. நீ என்னுடையவள் என்பதை காட்டு, ஆனால் இந்த இரவு அவனுடையது." அவமானம் என்னை எரித்தது, நான் ஆழமாக எடுத்தேன், லார்ஸ்: "நல்ல பெண்... அப்படியே." நான் அர்ஜுனைப் பார்த்தேன், அவன் தன்னைத் தொட்டு, என்னை உற்சாகப்படுத்தினான்.

லார்ஸ் என்னை கிண்டல் செய்தான், தன் உறுப்பை என் நுழைவில் உரசினான், ஆனால் உள்ளே செல்லவில்லை. "நீ தயாராக இருக்கிறாய்," என்று முணுமுணுத்து, அவன் மார்பில் வியர்வை மின்னியது. பின்னர் பின்வாங்கி, சிரித்தான். "நீ நன்றாக கெஞ்ச வேண்டும்." பொறுமையின்மை என்னை தாக்கியது. "லார்ஸ், தயவு செய்து... உன்னை வேண்டும். உன் குழந்தையை கொடு!" என் குரல் நடுங்கியது.

அர்ஜுன்: "செய், லார்ஸ். அவளுக்கு குழந்தை கொடு." மிஷனரி நிலையில், லார்ஸ் மெதுவாக உள்ளே சென்று, என்னை விரிவாக்கினான். வலியும் சுகமும் கலந்தன, என் சுவர்கள் அவனை இறுக்கமாக பிடித்தன. "உன் கணவனைப் பார்," என்று லார்ஸ் கட்டளையிட்டான். நான் அர்ஜுனைப் பார்த்தேன், அவன் தன்னைத் தொட்டு, அவமானமும் ஆச்சரியமும் கலந்து தோன்றினான்.

"வித்தியாசமாக உணர்கிறாயா, ஆர்ச்சனா?" என்று அர்ஜுன் முணுமுணுத்தான், அவமானம் ஆழமாக குத்தியது. ஆமாம், நான் உணர்ந்தேன்-அவனது வலிமை என்னை நிரப்பியது. படுக்கை கிறீச்சிட்டது, என் முனகல்கள், அர்ஜுனின் மூச்சு, லார்ஸின் முணுமுணுப்பு ஒன்றிணைந்தன.

கவ்கர்ல் நிலையில், நான் அவனை ஏறினேன், என் வளைவுகள் ஆடின, கைகள் அவன் மார்பில். அவனது இடுப்பு என் தாளத்தை வழிநடத்தியது, எனக்கு வலிமை கொடுத்தது. அர்ஜுன்: "அவனை ஏறு, ஆர்ச்சனா. அவன் கைகளில் நீ எப்படி இருக்கிறாய் என்பதை காட்டு." குற்ற உணர்வு குத்தியது, ஆனால் மகிழ்ச்சி மலர்ந்தது.

நாய் நிலையில், லார்ஸ் கடுமையாக, ஆதிக்கமாக என்னை எடுத்தான். அர்ஜுன் ஒருபோதும் இப்படி எடுக்கவில்லை... லார்ஸ் என்னை வேட்டையாடப்பட்ட விலங்காக உணரச் செய்தான். ஒவ்வொரு தாக்கமும் இதயத்தில் குண்டு போல, ஒவ்வொரு அழுத்தமும் என் ஆதரவின்மையை நினைவூட்டியது. நான் அர்ஜுனைப் பார்த்தேன், அவன் லார்ஸின் தாளத்துக்கு ஏற்ப இயங்கினான். "அப்படியே தொடரு, ஆர்ச்சனா," என்று அர்ஜுன். "எல்லாவற்றையும் எடு," என்று லார்ஸ் முணுமுணுத்தான். அர்ஜுன்: "நீ என்னை அவமானப்படுத்துகிறாய், ஆனால் இது எவ்வளவு கவர்ச்சியாக இருக்கிறது."

சுவரில் சாய்ந்து, அவனது உயரம் என்னை உயர்த்தியது, என் கால்கள் அவனைச் சுற்றி இறுகின. முதல் முறையாக, நான் மனைவி இல்லை, பெண் இல்லை-நான் ஒரு பாத்திரம், அர்ஜுனின் பார்வைகளுக்கும், மற்றவனின் வலிமைக்கும் இடையில் சிக்கியவள்.

என் உச்சங்கள் பாடல்களாக வளர்ந்தன-மிஷனரியில் நடுங்கி, கவ்கர்லில் உடைந்து. நாய் நிலையில், நான் கெஞ்சினேன்: "என்னை நிரப்பு... உன் குழந்தையை கொடு!" என் உடல் அவனுக்கு வளமான நிலமாக திறந்தது. அர்ஜுன்: "உள்ளே முடி, லார்ஸ். நான் கொடுக்க முடியாத குழந்தையை கொடு."

லார்ஸ் கர்ஜித்தான், சூடான பாய்ச்சல் என்னை நிரப்பியது. ஒவ்வொரு தொடுதலும் என்னை உரிமையாக்கியது, அர்ஜுனை விட ஆழமாக, அந்த கணத்தில் வாழ்க்கை பூத்தது போல் உணர்ந்தேன். அர்ஜுன் என் கையைத் தொட்டான், காதலும் அவமானமும் கலந்த பார்வை. என் இறுதி உச்சம் என்னை நடுக்கியது.

களைப்பில், நான் சரிந்தேன், லார்ஸ் வெளியேறினான், ஈரமான ஒலி. படுக்கை வெதுவெதுப்பாக இருந்தது, அவனது வாசனை காற்றில் இருந்தது. அவன் சிரித்து வெளியேறினான், கதவு மூடப்பட்டது. அறையில் கனமான மௌனம், அர்ஜுனின் மூச்சு மட்டுமே ஒலித்தது.

நான் அர்ஜுனுக்கும் லார்ஸின் வாசனைக்கும் இடையில் இருந்தேன், நடுங்கிக்கொண்டு. பயம் தாக்கியது: "நான் கர்ப்பமானால்? இது எங்களை அழித்தால்?" கண்களில் கண்ணீர். அர்ஜுன் என் நெற்றியில் முத்தமிட்டு, கைகளால் என்னை சுற்றினான். "நாம் எதிர்கொள்வோம், ஆர்ச்சனா. நீ கர்ப்பமானால், அது நம் அதிசயம். இல்லையென்றால்... மீண்டும் முயற்சிப்போம். பொறாமையை விட மகிழ்ச்சியே அதிகம்-இது நம்மை நெருக்கமாக்கியது." எனக்கு இருவரும் வேண்டும் என்று புரிந்தது-ஒருவனுக்கு காதலுக்காக, மற்றவனுக்கு தீயின் வெப்பத்துக்கு. குற்ற உணர்வும் திருப்தியும் ஒன்றிணைந்தன, லார்ஸின் வாசனை அந்த இரவை நினைவூட்டி என்னை உறக்கத்துக்கு இழுத்தது.

மேலும் வேண்டுமா? ஆர்ச்சனாவின் மற்ற தடை செய்யப்பட்ட சாகசங்களில் மூழ்கி, மூல உணர்ச்சியை அனுபவியுங்கள்!