అర్చన - విజయ్ ఆఫీసు రొమాన్స్: ఇందిరానగర్ వానలో ఒక పచ్చి శృంగార రాత్రి

ఆఫీసు వదిలే టైం ఎప్పుడో దాటిపోయింది. విజయ్ తన వాచ్ చూసుకున్నాడు; రాత్రి పది కావస్తోంది. బెంగళూరులోని ఇందిరానగర్ మెయిన్ రోడ్డు పక్కన ఉన్న ఆ చిన్న స్టార్టప్ ఆఫీసు అప్పటికే నిర్మానుష్యంగా మారిపోయింది. సెన్సార్ లైట్లు అన్నీ ఆరిపోయాయి, కేవలం విజయ్ క్యాబిన్ లోనూ, బయట అర్చన డెస్క్ దగ్గర మాత్రమే లైట్లు వెలుగుతున్నాయి.

అర్చన నాలుగేళ్ల క్రితం మంగళూరు నుండి కాలేజీ అయిపోగానే ఫ్రెషర్‌గా కంపెనీలో చేరింది. ఇప్పుడు ఆమెకు 26 ఏళ్లు. చురుకైనదే కాదు, మత్తెక్కించే అందగత్తె కూడా. నేను ఆమెను ఒక అమాయకపు ఇంటర్న్ నుండి ఇంతటి అందగత్తెగా మారడం నా కళ్ల ముందే చూశాను, అని విజయ్ ఆమె వొంపుసొంపులను చూస్తూ అనుకున్నాడు. మొదటి రోజు నుండి తనే ఆమెకు మెంటార్, టీమ్ లీడ్. ఆ నాలుగేళ్లలో ఆమె ఇంత ఆలస్యంగా ఆఫీసులో ఉండటం ఇదే మొదటిసారి. తనేమీ అడగలేదు, ప్రాజెక్ట్ డెడ్‌లైన్ దగ్గర పడటంతో తనే స్వయంగా ఉండి సాయం చేస్తానంది.

ఆమె డెస్క్ మీద ఫైళ్లు తగ్గుతూ వచ్చాయి, పని దాదాపు పూర్తయ్యింది. విజయ్ తన కళ్లు నలుపుకున్నాడు, ఐదు గంటలుగా కంప్యూటర్ స్క్రీన్ చూసి తల నొస్తోంది. కుర్చీలో వెనక్కి వాలి ఆమెను పిలిచాడు. ఆ నిశ్శబ్దంలో అతని గొంతు కొంచెం గంభీరంగా వినిపించింది.

"ఆ పిజ్జా ముక్కలేమైనా మిగిలి ఉన్నాయా అర్చనా?" అని అడిగాడు. అర్చన నవ్వుతూ వెనక్కి తిరిగి, "లేదు బాస్! నేల మీద పడ్డ ఒక ముక్క తప్ప అన్నీ ఖాళీ!" అంది. ఆమె కళ్లలో అలసట ఉన్నా ఒక రకమైన మెరుపు ఉంది. "మీ పని అయిపోయిందా? నాకైతే నీరసంగా ఉంది."

అతను నవ్వి, "అయిపోయింది. ఇంత కష్టపడ్డాక ఒక డ్రింక్ వేస్తే బాగుంటుంది. ఆఫీస్ ఫ్రిజ్‌లో పోయిన వారం పార్టీది ఒక వైన్ బాటిల్ ఉండాలి." అర్చన కళ్లు వికసించాయి. "సిఈఓ గారు మర్చిపోయిన బాటిల్ కదా? అయితే పదండి." ఆమె నవ్వింది. "నేను వెళ్లి పట్టుకొస్తాను, ప్యాంట్రీలో గ్లాసులు కూడా వెతుకుతాను."

బయట బెంగళూరు వాన దంచికొడుతోంది, కుండపోతగా కురుస్తున్న వర్షం ఇందిరానగర్ వీధి దీపాలను మసకగా మార్చేస్తోంది. ఈ వాతావరణం మనల్ని ఇక్కడే బంధించేసింది, అని విజయ్‌కు అనిపించింది. ఆ చిన్న ఆఫీసులో సెక్యూరిటీ గార్డులు లేరు, కేవలం కింద మెయిన్ డోర్ దగ్గర మాత్రమే సిసిటివి ఉంది. పైన ఈ ఫ్లోర్‌లో ఇప్పుడు వాళ్లిద్దరే ఒంటరిగా ఉన్నారు.

అర్చన బాటిల్, రెండు మగ్గులతో తిరిగి వచ్చింది. ఆమె తన డెస్క్ మీద వంగి పేపర్లు సర్దుతుంటే, ఆమె వేసుకున్న తెల్లటి టీషర్ట్ ఆమె ఎద సంపదను బిగుతుగా చూపిస్తోంది, ఆమె వేసుకున్న నీలిరంగు జీన్స్ ఆమె నడుము వంపులను, పిరుదుల ఆకారాన్ని కసిగా ఎత్తి చూపుతున్నాయి. విరబోసిన నల్లటి జుట్టు ఆమె భుజాల మీద ఆడుతోంది.

అర్చన ఐదున్నర అడుగుల ఎత్తు, మెరిసే చర్మం, మత్తెక్కించే కళ్లు. ఏళ్లు గడిచేకొద్దీ ఆమెలో ఒక రకమైన ఆకర్షణ పెరిగింది. ఆ టీషర్ట్ ఆమె శరీరానికి అతుక్కుపోయి లోపల ఉన్న అందాలను బయటపెడుతోంది. విజయ్ ఇప్పటి వరకు ప్రొఫెషనల్‌గానే ఉన్నాడు, కానీ నాలుగేళ్ల క్రితం ఆమెకు ఒక బ్లాక్ లేస్ లాంజెరీ గిఫ్ట్ ఇచ్చిన విషయం ఇంకా గుర్తు ఉంది. ఆ డ్రెస్సుని ఆమె ఎవరి కోసమైనా వేసుకుందా? అని ఆలోచన కలిగింది.

"ఇది నీ కష్టానికి ప్రతిఫలం," అంటూ వైన్ పోశాడు. "ఈ రోజు నువ్వు బండి తీసుకురాలేదు కదా?"

"లేదు బాస్." అర్చన వైన్ గ్లాస్ అందుకుంది. "బాస్ ఇలా వైన్ ఇస్తుంటే లేట్ నైట్ పని చేయడం నాకేం కష్టం కాదు," అంది చిలిపిగా.

విజయ్ ఏదో ఆలోచిస్తుంటే, అర్చన గమనించి నవ్వింది. "ఈ వానలో మరాఠహళ్లి వెళ్లడం నా వల్ల కాదు, డోంట్ వర్రీ. పక్కనే ఉన్న ఒక హోటల్‌లో రూమ్ బుక్ చేశాను. పేమెంట్ మీరే చేయాలి, అంతే!" వాళ్లిద్దరి కళ్లు ఒక క్షణం కంటే ఎక్కువే కలిసి ఉన్నాయి.

ఆమె వైన్ తాగుతూ నవ్వింది. "ఆ రూమ్‌లో జాకుజీ కూడా ఉంది. నేను మీ పేరు మీదే రిజర్వేషన్ చేశాను, ఆఫీస్ క్రెడిట్ కార్డ్ ఇస్తే సరిపోతుంది." విజయ్ చిన్నగా నవ్వుతూ, "నేను కూడా వస్తానని అనుకుంటున్నావా?" అన్నాడు. అర్చన కొంటెగా చూస్తూ, "నేను జాకుజీలో వైన్ షవర్ తీసుకుంటాను... లేదా ఎవరితోనైనా షేర్ చేసుకుంటాను. చూద్దాం."

ఆమె అలా క్యాజువల్‌గా చెప్పేసరికి విజయ్ తన క్యాబిన్ లోకి వెళ్ళిపోయాడు. తన ల్యాప్‌టాప్ పాస్‌వర్డ్ కొడుతూ ఆలోచనలో పడ్డాడు. ఇది కేవలం సరసమా లేక పచ్చి పిలుపా? అతని భార్య స్నేహ ఊరెళ్ళింది. పెళ్ళై ఏడాది దాటినా, ఈ రాత్రి ఆ దూరం అతనికి ఒక కొత్త ఉత్సాహాన్ని ఇస్తోంది.

పని ముగించి అర్చన విజయ్ క్యాబిన్ లోకి వచ్చింది. "నా పని అయిపోయింది బాస్," అంటూ టేబుల్ అంచు మీద కూర్చుంది. "చీర్స్!" ఇద్దరి గ్లాసులు తగిలి చప్పుడు వచ్చింది.

"నీ కోసం అక్కడ ఎవరైనా వెయిట్ చేస్తున్నారా?" అని విజయ్ అడిగాడు. "ఎవరూ లేరు," అంటూ వైన్ సిప్ చేసింది అర్చన. "నా ఫ్రెండ్స్ ఎప్పుడూ ఏడిపిస్తుంటారు, నాకు నీ మీద మనసు ఉందని. బాస్‌లతో పడుకోవడం గురించి మాట్లాడుకున్నప్పుడు, నా విషయం వస్తే నేను ప్రమోషన్ లేకపోయినా నీతో పడుకుంటానని నవ్వుతారు."

విజయ్ కనుబొమ్మలు ఎగరేశాడు. అర్చన అతని కళ్ళలోకి సూటిగా చూస్తూ, "వాళ్లకు నా గురించి బాగా తెలుసు." ఆమె చూపు అతని ఛాతీ మీదకు వెళ్ళింది. "ఇందాక గ్రూప్ చాట్‌లో మనం ఈ పాటికి టేబుల్ మీద శోభనం కానిచ్చేసి ఉంటామని మెసేజ్‌లు వస్తున్నాయి. 'అయిపోయిందా?' అని అడిగారు." అర్చన గ్లాస్ పక్కన పెట్టి, "ఇంకా లేదు, గంట తర్వాత అడగండి అని రిప్లై ఇచ్చాను," అంది.

ఆ గదిలో వాతావరణం ఒక్కసారిగా వేడెక్కింది. విజయ్ లేచి ఆమె నడుమును గట్టిగా పట్టుకుని తన వైపు లాక్కున్నాడు. ఆమె పెదవులను కసిగా ముద్దాడాడు. ఆఫీసు ఖాళీగా ఉండటంతో అతనికి భయం లేదు. ఆమెను వెనక్కి నెట్టి గోడకున్న క్యాబినెట్‌కు నొక్కాడు. అతని ప్యాంట్ లోపల బిగుసుకున్న మడ్డను ఆమెకు తగిలేలా అదిమి పెట్టాడు. అర్చన అతని భుజాలను గోళ్లతో గీరుతూ మూలిగింది.

"నాకు అసలైన జీతం ఇప్పుడే అందుతోంది," అని ఆమె గొంతు వణుకుతూ అంది. విజయ్ ఆమె తెల్లటి టీషర్ట్‌ను తీసి అవతల పారేశాడు. ఆమె కేవలం నల్లటి బ్రాలో ఉంది. ఆమె చర్మం మెరుపు చూస్తుంటే అతనికి పిచ్చెక్కిపోతోంది, అని ఆకలిగా చూశాడు. అతను ఆమె బ్రా హుక్స్ విప్పేశాడు. ఆమె భారీ సళ్లు బయటపడగానే విజయ్ తన చేతులతో వాటిని పిసికేశాడు. తన భార్య కంటే ఆమె సళ్లు చాలా పెద్దగా, బిగుతుగా ఉన్నాయి. ఆమె ఎర్రటి చనుమొనలు అతనికి కసిని పెంచుతున్నాయి. విజయ్ తన బొటనవేళ్లతో వాటిని రాస్తుంటే అర్చన గట్టిగా అరిచింది.

"నాలుగేళ్లుగా నిన్ను చూస్తూ ఎలా తట్టుకున్నానో నాకు తెలుసు," అంటూ విజయ్ మోకాళ్ల మీద కూర్చున్నాడు. ఆమె జీన్స్ బటన్ విప్పి, కిందకు లాగేశాడు. ఆమె నల్లటి అండర్‌వేర్‌ను కూడా తీసేసి ఆమెను నగ్నంగా నిలబెట్టాడు. ఆమె పూకు తడిసి ముద్దయి ఉండటం చూసి అతనికి మతిపోయింది. ఆమె తెల్లటి పిరుదులను చూస్తూ, ఆ జాస్మిన్ వాసనను పీల్చుకున్నాడు. నేను ఎంత కోరుకున్నానో తను కూడా అంతే కోరుకుంది.

"నా కోసం ఎంతలా తడిసిపోయావో చూడు," అంటూ అతను తన నాలుకతో ఆమెను సుఖపెట్టసాగాడు. తన రెండు వేళ్లను లోపలికి పోనిచ్చి ఆడిస్తుంటే అర్చన అతని జుట్టు పట్టుకుని గట్టిగా అరుస్తోంది. "విజయ్... ప్లీజ్, నా వల్ల కావట్లేదు, ఇప్పుడు కావాలి!" అని బతిమాలింది.

అతను లేచి, తన ప్యాంట్ విప్పేశాడు. అతని లావుపాటి మడ్డ కసిగా బయటకు వచ్చింది. అర్చన మోకాళ్ల మీద కూర్చుని దాన్ని అందుకుంది. తన చేతులతో ఆడిస్తూ, నోట్లోకి తీసుకుని చప్పరించడం మొదలుపెట్టింది.

"అర్చన... ఎంత బాగా చీకుతున్నావే!" అని అతను ఆమె తల పట్టుకుని లోపలికి అదిమాడు. ఆమె కళ్లలో నీళ్లు తిరుగుతున్నా వదలకుండా అతనికి సుఖాన్ని ఇచ్చింది. దీనిలో తను ఆరితేరిపోయింది, అనిపించింది విజయ్‌కు. అతను ఆమెను లేపి టేబుల్ మీద బోర్లా పడుకోబెట్టాడు. "వంగు..." అని గర్జించాడు.

ఆమె తన తెల్లటి పిరుదులను వెనక్కి నెట్టి సిద్ధంగా ఉంది. విజయ్ వెనుక నుండి ఒక్కసారిగా తన మడ్డను ఆమె పూకులోకి దూర్చాడు. అర్చన నోటి నుండి పెద్ద కేక వచ్చింది. ఆమె చాలా బిగుతుగా ఉంది, అతను ఎప్పుడూ చూడని సుఖం అది. ఆ తడిలో అతను వేగంగా దరువు వేయడం మొదలుపెట్టాడు. అతని వృషణాలు ఆమె పిరుదులకు తగులుతూ చప్పుడు వస్తుంటే, ఆ శబ్దం ఆఫీసులో మారుమోగుతోంది.

"ఇంకా గట్టిగా... బాస్, కొట్టండి గట్టిగా! - దెంగండి!" అని ఆమె కసిగా అరిచింది. విజయ్ ఆమె సళ్లను పట్టుకుని విపరీతమైన వేగంతో ఆమెను దెంగాడు.

అతను ఆమె చేతులను వెనక్కి విరిచి పట్టుకుని చెవిలో మెల్లగా అడిగాడు, "నువ్వు లేట్ గా ఉంది అందుకేనా?" "అవును! అవును! నేను ఈ రాత్రికి నీ దాన్ని!" అని ఆమె కసిగా అరిచింది. ఆమె పూకు లోపల కండరాలు అతని మడ్డను గట్టిగా పట్టుకుంటున్నాయి.

అతను ఆమెను తన వైపు తిప్పుకుని టేబుల్ అంచు మీద కూర్చోబెట్టాడు. ఆమె కాళ్లను వెడల్పుగా విడదీసి, మళ్లీ లోపలికి చొచ్చుకుపోయాడు. ఆమె తన కాళ్లను అతని నడుముకు చుట్టేసింది. ఆ వూపులో టేబుల్ మీద ఉన్న ఫైళ్లు కింద పడిపోతున్నాయి. నేను ఊహించిన దానికంటే ఇది వంద రెట్లు బాగుంది.

విజయ్ కూడా తన నియంత్రణ కోల్పోయి, ఆమె పూకులోనే తన రసాన్ని పూర్తిగా వదిలేశాడు. ఇద్దరూ అలసటతో ఒకరి మీద ఒకరు వాలిపోయి గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకున్నారు. ఆ క్షణంలో ఆ ప్రపంచంలో వాళ్లిద్దరు తప్ప ఎవరూ లేరు.

విజయ్ నెమ్మదిగా వెనక్కి వచ్చి ఆమె టీషర్ట్ ఆమెకు ఇచ్చాడు. ఇద్దరూ ఒకరినొకరు చూసుకుని నవ్వుకున్నారు, అందులో ఎలాంటి తప్పు చేసామన్న బాధ లేదు, కేవలం ఒక విజయం సాధించామన్న తృప్తి ఉంది. "పద వెళ్దాం," అని ఆమె తొడ మీద ఉన్న తడిని తుడుస్తూ అన్నాడు. ఆమె ఒక వింతైన నవ్వుతో, "పదండి బాస్, దారి చూపించండి," అంది.

ఇద్దరూ త్వరగా బట్టలు వేసుకున్నారు. ఆ ఆఫీసు గదిలో ఇంకా వాళ్ల కామపు వాసన నిలిచే ఉంది. బ్యాగులు సర్దుకుని బయటకు నడిచారు. ఆ వానలో తడుస్తూ హోటల్‌కు వెళ్తుంటే, రాబోయే రోజుల్లో తమ మధ్య ఉండబోయే ఆ కసి గురించి విజయ్‌కు అర్థమైంది. వారమంతా ఇప్పుడు అనంతమైన కోరికలతో నిండిపోనుంది. మేమిద్దరం వెనక్కి తిరిగి చూడటం లేదు, అనుకుంటూ అతను వర్షంలోకి అడుగు పెట్టాడు. ఇది కేవలం మొదలు మాత్రమే.