ரோஸ் கார்டன்

ரோஸ் கார்டன்

செக்ஸ் பத்தியே எப்பவும் யோசிச்சுக்கிட்டு இருந்தேன். என்னால கட்டுப்படுத்த முடியல. அந்த யோசனைகள் 24 மணி நேரமும் என் மனசுல ஓடிட்டு இருந்துச்சு. அது என் வாழ்க்கையோட மத்த பகுதிகளையும் பாதிச்சது. அடிச்சு, யூனிவர்சிட்டியில கிட்டத்தட்ட ஃபெயில் ஆகிட்டேன் அதனால.

எனக்கு என்ன பிரச்சினை? சரி, என் வயசு இளைஞர்கள் செக்ஸ் பத்தி யோசிப்பது சகஜம். ஆனா இந்த அளவுக்கு இல்ல. இரவுகளும் அதே நிறைஞ்சிருந்துச்சு. எப்போ கடைசியா அந்த மாதிரி அசிங்கமான யோசனைகள் இல்லாம தூங்கினேன்னு நினைவில்ல. ஹேண்ட் ஜாப் அடிக்கலைன்னா, வெட் ட்ரீம்ஸ் வந்திருக்கும். அய்யோ, செக்ஸ் செய்யணும்னு ரொம்ப ஆசை. ஒரு பொண்ணோட உடம்பு என் கீழ இருக்கணும், அவ வெப்பம் என்னை இறுக்கிப் பிடிக்கணும், இரண்டு பேரும் சுகத்துல துடிக்கணும். கன்னியா சாவுறது கடைசி ஆசை இல்ல, ஆனா இப்படி போனா அது தான் நடக்கும். பொண்ணுங்க கூட பேச முடியல. பொண்ணுங்க கூட பேசும்போது நான் நடுங்குறேன், அவங்க பேசுறாங்க. நான் பேசுறது பேச்சுன்னு சொல்ல முடியாது.

அதுக்கு வெளியேயும் நான் சமூகமா இல்ல. செக்ஸ் யோசனை மட்டும் அதை இன்னும் மோசமாக்குது. பொண்ணு அழகா இருந்தாலும் சரி, இல்லைன்னாலும் சரி. அவங்கள பார்த்த உடனே என் யோசனை அவங்க உடம்பு பக்கம் போகுது. அந்த உடம்புகள் கொடுக்குற சுகம் பத்தி...

அய்யோ, யாரையாவது செய்யணும். ரொம்ப ஆசை.

இந்த நடத்தை விசித்திரம்னு தெரியும். எனக்கு அதை விட யாருக்கும் தெரியாது. அதான் நான் பெரும்பாலும் தனியா இருக்கேன். யாரு என்ன மாதிரி ஒருத்தனோட இருக்க ஆசைப்படுவாங்க? நான் இல்ல, ஆனா நான் என்கூட தான் இருக்கேன்.

இப்போ சமீபத்துல விஷயங்கள் இன்னும் மோசமாகிட்டு இருக்கு. என் ஆசைகள், யோசனைகள் போகலை. அது ரொம்ப மோசமா இருந்து என்னை இந்த நிலைமைக்கு கொண்டு வந்துச்சு. ரொம்ப தவிப்பா இருந்தேன், எதுவும் செய்யத் தயார். குறிப்பா, நான் ஒருபோதும் செய்ய மாட்டேன்னு நினைச்ச ஒண்ணு. எனக்கு கூட கொஞ்சம்... பரிதாபம். ஆனா தவிப்பு மட்டும் இல்ல, நம்பிக்கையும் இருந்துச்சு, இதை செய்தா இந்த யோசனைகள் போயிடும்னு. செக்ஸ் செய்தா, சாதாரணமா ஆகிடலாம்னு. ஆனா இது என்னை பெரிய தோல்வியாளினு உணர வைக்குது. டிவி, சினிமா சொல்லுற மாதிரி கீழ்த்தரமானவங்க தான் இதை செய்வாங்க. எனக்கு இது புது கீழ்மை, ஆனா நான் அங்க நின்னுட்டு இருந்தேன், விபச்சார விடுதி வெளியே. எல்லாம் பார்த்தா, கொஞ்சம் கிளாஸ் இடம், செக்ஸ் காசுக்கு வாங்குற இடங்கள்ல. பின்னால் கள்ளத்தனமா இல்ல, கொள்ளை அடிக்கிற இடமோ இல்ல. எல்லாம் சட்டப்படி. லைசென்ஸ் வைக்கணும்னா அப்படி இருக்கணும். வெப்சைட் கூட இருக்கு. அங்க தான் பொண்ணை புக் செய்தேன், என் கன்னித்தன்மையை எடுக்க. எல்லாம் ரெடி, உள்ள போய் செய்யணும். பொண்ணு பேரு லாவண்யா, சைட்ல அப்படி சொல்லியிருக்கு. அது உண்மை பேருன்னு நம்பலை. அந்த மாதிரி பேர்கள், குறிப்பா அந்த இடங்கள்ல வர்ற விசித்திர ஆம்பளைங்களுக்கு. நான் தீர்ப்பு சொல்ல முடியாது, நானும் ஒருத்தன் போல.

அந்த பொண்ணு பத்தி தெரிஞ்சது, உடம்பு சூப்பர். மார்புகள் நிஜ வாழ்க்கையில பார்த்ததுல பெருசு. என் அம்மா, அக்கா மாதிரி பெருசு. அவங்கள மாதிரி நேச்சுரல்.

ஒரு முக்கியமான விஷயம் தெரியல: முகம். வெப்சைட்ல காட்டல. செக்யூரிட்டி ரீசன்ஸ். ஆனா ஏமாற்றாது. லாவண்யா மாதிரி பொண்ணு என் லெவலுக்கு மேல, ஆனா விபச்சாரத்தோட அதிசயம், நானும் அவ கூட ஜாலி பண்ணலாம். தைரியம் திரட்டி உள்ள போகணும்.

துரதிர்ஷ்டம், தைரியம் என் பலம் இல்ல. கட்டிடத்துக்குள்ள போவது சொல்லுறத விட கடினம். நரம்புகள் என்னை வென்றுடுச்சு, நான் இன்னும் விசித்திரமா தெரிய ஆரம்பிச்சேன், விடுதி வெளியே திரியுறது. உள்ள போராட்டத்துல ஒரே நல்லது, டெபாசிட் கொடுத்தது. அப்பாயிண்ட்மெண்ட் என் தப்பால போனா டெபாசிட் திரும்ப வராது. காசு கொஞ்சம் டைட். இதுக்கு சேமிச்சது நிறைய நாள். அந்த நேரம், முயற்சி வீண் போக விடலை. சமயம் நெருங்க நெருங்க, உணர்ச்சிகள் உள்ள போராடுச்சு. கடைசி வரை போய், கதவு திறந்து உள்ள பார்த்தேன். அது மாதிரி உணர்ந்தேன்.

உள்ள அந்த கட்டிடம் நான் போன எந்த இடத்தையும் போல இல்ல. அலங்காரம் எல்லாம் ரொம்ப ரிஃபைன், ஸ்லீக், ஸ்டைலிஷ். நான் கொஞ்சம் இடம் பொருந்தாத மாதிரி உணர்ந்தேன், அப்படியே தெரிந்தேன். வாடிக்கையாளர்கள், ஸ்டாஃப் எல்லாம் எலிகண்ட் சூட்ஸ், டிரெஸ், நான் பழைய துணிகள். வெளியே தள்ளலைனு ஆச்சரியம், என் சிறந்த துணிகளை போட்டிருந்தேன். அவங்க பார்வையில சுருங்கிட்டேன். என் வருகை அமைதியா, ஆனா கவனிக்கப்படல. அவங்க தீர்ப்பு என் மேல விழுந்துச்சு. கண்கள்ல தெரிந்துச்சு. நானும் அவங்கள தீர்ப்பு சொன்னேன். இங்க இருக்குறவங்க நான் எதிர்பார்த்த மாதிரி இல்ல. குறைவா விசித்திரம், தவிப்பு, அதிகம் செல்வந்தர்கள். ஏன் இவ்ளோ பணக்காரர்கள், அல்லது அப்படி தெரியுறவங்க? அலங்காரம் தான் இப்படி யோசிக்க வைக்குதா?

"ரோஸ் கார்டனுக்கு வரவேற்கிறோம்." ஒரு அழகான பொண்ணு, நீண்ட ஓடுற எரிய டிரெஸ், உடம்பை இறுக்கி பிடிச்சிருக்கு. கழுத்து கீழ வெட்டு, சிறிய மார்பு காட்டுது, என் கண்ணை இழுக்குது. சில்க் உடையில எம்பிராயிடரி அது இன்னும் வலியுறுத்துது. வாழ்த்து இல்லைன்னா, பூ முறை அவ ரோல தெளிவு பண்ணியிருக்கும். அவ க்ளையண்ட் இல்ல.

அவ இருப்பு என் யோசனைகளை காட்டுத்தனமா ஆக்குச்சு. அவ மார்பு கண்ணை கவருது, ஆனா என் குடும்ப பொண்ணுங்க அளவு இல்ல. அப்பாயிண்ட்மெண்ட் பொண்ணு அளவும் இல்ல, ஆனா பார்க்க நல்லா இருக்கு. "நான், அ... அப்பாயிண்ட்மெண்ட் இருக்கு..." அந்த சில வார்த்தைகளை சிரமப்பட்டு சொன்னேன். இதயம் அடிச்சு, காதுல துடிக்குது. அங்க நின்னு ஓடாம, பேனிக் அடிக்காம இருந்தது போதும். சாதாரண மக்கள் எப்படி சமாளிக்குறாங்க?

"அப்பாயிண்ட்மெண்ட் என்ன பேருல?" டேப்லெட் எங்கயோ இருந்து எடுத்து பார்த்தா. எப்பவும் கையில இருந்திருக்கலாம். என் கவனம் சிதறி, முன்னாடி கவனிக்கல.

"அ... அசோக்… அசோக்." "ஆமா, இங்க இருக்கு. லாவண்யா கூட, சரியான நேரத்துக்கு வந்திருக்க. "} நட்பா சிரிச்சா. "அவகிட்ட ஏமாற்றம் இருக்காது. லாவண்யா புதுசு, ஆனா நல்லா செய்றா. முதல் முறை உனக்கு பர்ஃபெக்ட்." என் முதுகெலும்பு நடுங்குச்சு. என் கற்பனையா, அல்லது அவ என் கன்னித்தன்மை தெரியுமா? நான் நம்பிக்கை காட்டலை, ஆனா அது அவ்ளோ வெளிப்படையா இல்லன்னு நினைச்சேன். அவ அறியும் பார்வை தெளிவு. அவ என்னை பார்த்துட்டா.

பொண்ணுங்க பயமுறுத்துறவங்க...

"இவ்ளோ நர்வஸ் ஆக வேண்டாம்." மென்மையா கை பிடிச்சா. "வா, உன் ரூமுக்கு கூட்டிட்டு போறேன்." அமைதியா பின்னாடி போனேன், விடுதியில இருந்த சிறு கூட்டத்துக்குள்ள. என் கண்கள் அவங்க பக்கம் போகல, அவ பின்பக்கம் பார்த்துக்கிட்டு. ஒவ்வொரு அடியிலும் இடுப்பு ஆடுது. டெலிபரேட். அவ நடை ஹிப்னாடிக். டிரெஸ் பின்னால் ஒட்டி, எரோடிக். ஒவ்வொரு பம்ப், டிவாட் தெரியுது. சாதாரண உடையில கூட சிறப்பு, இது அற்புதம். மெல்லிய துணி, பேண்டீஸ் அவுட்லைன் தெரியுது. ஸ்கிம்பி, ஸ்ட்ரிங்ஸ் மட்டும். இலக்கு வந்துடுச்சு. அவ திரும்பி அறியும் சிரிப்பு கொடுத்தா. "இது உன் ரூம். உள்ள வெயிட் பண்ணு. லாவண்யா கொஞ்ச நேரத்துல வருவா. என்ஜாய்." நான் ரூமுக்குள்ள ஓடி கதவு சாத்தினேன், அவ சிரிப்புக்கு. நரம்புகள் குழப்பம். ரோஸ் கார்டனுக்கு வந்ததுக்கு பிறகு சரியாகல. மோசமாகிட்டே இருக்கு. அவ டீஸிங் உதவல. நான் டென்ஷன் பந்து, எப்ப வெடிக்கும்னு. அங்க்சைட்டி மட்டும் இல்ல, ஹார்ட் ஆகிருந்தேன். ரெண்டு உணர்ச்சிகளும் விசித்திர கலவை, உள்ள போராட்டம். ஏன் இங்க வரது நல்ல ஐடியானு நினைச்சேன்? எல்லா வில்பவரும் பயன்படுத்தி பெட் மீது உக்காந்தேன். கால்கள் பலவீனம், ஒவ்வொரு அடியிலும் விழுந்துடும். உள்ளங்கை வியர்வை, தலை சுத்துது. எப்படி இதை செய்ய போறேன் தெரியல. மனசு மாற்ற லேடா? இல்ல, காசு திரும்ப வராது. ஏன் இவ்ளோ பரிதாபம்? இது இவ்ளோ கவலைப்படுற விஷயம் இல்ல. லாஜிக்கலா தெரியும், ஆனா எனக்கு அது போகல. "நான் உன்னை வெயிட் பண்ண வைக்கலன்னு நினைக்குறேன்." லாவண்யா குரல் ரூமுக்குள்ள வந்துச்சு, யோசனைகளை வெட்டுச்சு. உடம்பு இறுக்கம், இதயம் துடிப்பு, ஆனா எதிர்பார்த்த காரணங்களுக்கு இல்ல.

இல்ல! அது இருக்க முடியாது, இல்லையா?

கண்கள் தரையில இருந்து மெதுவா மேல, அவ உடம்பை ஸ்கேன். கால்கள் மென்மையா, நீளம். இடுப்பு அகலம், தொடைகள் தடிமன். எரிய லேஸ் பேண்டீஸ், ஸ்கிம்பி ஜி-ஸ்ட்ரிங், என்னை ட்ரூலிங் ஆக்குச்சு. கீழ என்ன இருக்குனு தெரியணும். எல்லாம் பார்க்கணும், ஆனா கண்கள் மேல. மார்பு படங்களை விட பெருசு. ரொம்ப பெருசு, வீட்ல தொல்லை கொடுக்குறவை நினைவுபடுத்துச்சு. முகம். மென்மையான வளைந்த தாடை. அழகான ஃப்ரெக்கிள் கன்னங்கள். நீண்ட பிரகாசமான சிவப்பு முடி, பச்சை கண்கள். எல்லாம் பழக்கம், ரொம்ப பழக்கம். கண்கள் சந்திச்ச உடனே, அடையாளம் உடனடி. எதிர்பார்த்த மாதிரி, பேரு லாவண்யா இல்ல. எதிர்பார்க்காதது, உண்மை பேரு அர்ச்சனா, அவ என் அக்கா. "என்னடா இங்க செய்ற?" அர்ச்சனா திட்டினா.

"நான் என்ன செய்றேன்?" தாடை தரைல விழுந்து, அவளை பார்த்துக்கிட்டு உக்காந்திருந்தேன். இந்த தகவல் நல்லது, நரம்புகளை விட்டுடுச்சு. அதிர்ச்சி ரொம்ப அதிகம், வேற எதுவும் ஒப்பிட முடியாது.

நம்ப முடியல. மனசுல போட்டுக்க முடியல. சரி, என் அக்கா கொஞ்சம்... எப்படி நல்லா சொல்ல? லூஸ்? ஆமா, அது. கொஞ்சம் லூஸ். எப்பவும் ஒரு பையன் அல்லது இன்னொரு, சில சமயம் ஒண்ணுக்கு மேல. ஆம்பளை இல்லாம இருக்குறது அரிது, ஆனா இது வேற விஷயம். "நீ என்ன செய்ற இங்க, அர்ச்சனா?" கிட்டத்தட்ட கத்தினேன். "வெயிட்! இது தான் உன் உயர் சம்பள வேலையா? பெரிய கம்பெனில செக்ரெடரினு சொன்னியே. அம்மா அப்பாகிட்ட தெரிஞ்சா சந்தோஷப்பட மாட்டாங்க." "அவங்களுக்கு தெரியாது, சரியா?" அந்த பார்வை என் முதுகெலும்பை நடுங்க வைச்சது. இப்போ விளையாடல. வளர்ந்தப்போ சண்டை போட்டோம், ஆனா இது வேற. சீரியஸ், கடைசியா, குடும்பம். குடும்பம் ஒருத்தரை ஒருத்தர் காப்பாத்தும். "உன் ரகசியம் என்கிட்ட சேஃப். சொல்ல மாட்டேன். உறுதி." டென்ஷன் போயிடுச்சு, என்னை பார்த்ததுல இருந்து வைச்சிருந்தது. நான் உடனே கவனிச்சேன். ஏன் கவனிக்க கூடாது, அவ உடம்பை அவ்ளோ ஓப்பனா பார்க்கும்போது? என்னால கட்டுப்படுத்த முடியல. அவ என் அக்கா, ஆனா ரொம்ப அழகான பொண்ணு. அசிங்கமான நிலைமைகள்ல பார்த்திருக்கேன், ஆனா இப்படி இல்ல. இவ்ளோ வெளிப்படையா, டிரெஸ் அப்.

லிங்கரி உண்மையில ஒண்ணு. உடம்பை வலியுறுத்துது, போதுமானது வெளியே, முக்கிய பகுதிகளை மறைக்குது. அரோலா ஹிண்ட் தெரியுறது ஆனா அதுக்கு மேல இல்ல, என்னை வேணும்னு, அவளை வேணும்னு ஒரு தவறான வழியில வைக்குது. அந்த யோசனை தவறு. நானே வெறுப்பா உணர்ந்தேன், ஆனா என்னால உதவி செய்ய முடியல. நான் பரிதாபம், உடல் ரியாக்ஷன் அதை இன்னும் வெளிப்படை ஆக்குச்சு. எவ்ளோ முயற்சி செய்தாலும், அவ பார்வை என்ன செய்யுதுனு மறைக்க முடியல. "ஏன், அம..." வார்த்தைகள் தடுமாறுச்சு, அவ என் பேண்ட்ஸ் டெண்டை பார்த்தப்போ. "ஏன் இங்க வேலை செய்ற?"

அந்த கேள்வி உண்மையான ஆர்வம். அர்ச்சனா ஸ்கூல்ல மோசமா செய்யல, இது ஒரே ஆப்ஷன் இல்ல. ஹை ஸ்கூல் குயீன் பீ ட்ரோப் ஆடினாலும், அகாடமிக்ஸ்ல ஓகே. எந்த காலேஜும் போய் நல்ல வேலை வாங்கியிருக்கலாம். அதுக்கு பதிலா இதை தேர்ந்தெடுத்தா.

ஏன்?

என் அக்கா பதில் சொல்ல நேரம் எடுத்துக்கிட்டா. அதுக்கு இடையில நான் அமர்ந்திருந்தேன், அவ பெட்ல விழுந்து, உடம்பு என் பக்கம் நீட்டி. ப்ரொஃபெஷனலிசம் தேவை இல்ல, அவ என்கூட சாதாரணமா, காவல் இல்லாம. நான் அப்படி சொல்ல முடியல. சாதாரணமா, உடம்பு இறுக்கம், அவ உடம்பை திருட்டுத்தனமா பார்த்துக்கிட்டு. "செக்ஸ் ரொம்ப பிடிக்கும்."

"எ...என்ன!" கிட்டத்தட்ட தொண்டை அடைச்சது.

அவ பதில் என்னை அதிர்ச்சி ஆக்குச்சு. சில நொடிகள் கழிச்சு தான் அது என் கேள்விக்கு பதில்னு உணர்ந்தேன். அவ சொல்லக்கூடிய எல்லாத்துலயும், இது எதிர்பார்க்கல.

"என்ன மாதிரி ரியாக்ஷன் அது!" கையில அடிச்சா, ஆனா விளையாட்டு, வலி இல்ல. "என்ன மாதிரி பதில் அது?" திருப்பி அடிச்சேன், பார்வை கொடுத்தேன். நான் உடல் தொடர்புல ரொம்ப ரிசர்வ்ட், குறிப்பா இப்போ, அவ கொஞ்சம் உடை.

"நியூஸ் ஃப்ளாஷ், அசோக்." உட்கார்ந்து, தோள் மேல கை போட்டா. "பொண்ணுங்களுக்கும் செக்ஸ் பிடிக்கும்."

அவ வார்த்தைகள் என் முதுகெலும்பை நடுங்க வைச்சது, காது அருகே உதடுகள் மட்டும் இல்ல. அவ மார்புகள் என் பக்கம் அழுத்தி. "எஸ்கார்ட் ஆக வேலை செய்யுற அளவுக்கு." குரல் கொஞ்சம் தடுமாறுச்சு, வார்த்தைகளை கவனமா தேர்ந்தெடுத்தேன். எஸ்கார்ட் முதல் மனசுல வரல, ஆனா அர்ச்சனா அது பிடிக்காதுனு சந்தேகம். "நீ?" கண்ணுல நேரா பார்த்து, புருவம் உயர்த்தினா. "நான்... நான்..." எப்படி பதில் சொல்ல தெரியல.

என்ன சொல்லணும், நான் கன்னி, செக்ஸ் செய்யல, அதனால பிடிக்குமானு தெரியாதுன்னு? எந்த ஆம்பளைக்கு பிடிக்காது, ஆனா அதை சொல்லுறது இபாரசிங். ரத்த சம்பந்த அக்காகிட்ட சொல்லுறது இன்னும். "ரோஸ் கார்டன்ல என்ன செய்ற, அசோக்?" கேள்வியை மீண்டும் சொன்னா, இப்போ தெளிவா.

"என்னனு நினைக்குற?" டீஸ் செய்தேன், கைல வேக் செக்ஸ் ஜெஸ்ச்சர்.

கண்கள் உருட்டினா. "நிச்சயமா, ஆனா ஏன் விபச்சார விடுதி?" நீ இவ்ளோ தவிப்பானு நினைக்கல. சரி, கொஞ்சம்... ஆக்வார்ட், ஆனா இது... சொல்லப்போனா, இந்த மாதிரி இடத்துக்கு வர்ற டைப் இல்ல நீ."

"அஹ், சரி..." கேள்விக்கு பதில் சொல்ல தயங்கினேன்.

எல்லாம் இபாரசிங். எப்படி என் சொந்த அக்காகிட்ட ஒத்துக்குறது? அவ கூட பேசுறது ஈஸி, ஆனா இது சாதாரண டாபிக் இல்ல.

"சீரியஸா!" ஆச்சரியப்பட்டா, என்னை விட அதிகம் கோபம். ஆனா அது டீஸ் செய்யுற ஆக்ட்னு தெரியும். "நீ என் வேலையை பார்த்த பிறகு, சொல்ல மாட்டியா? பாரு, அசோக். என் தம்பி என்னை இப்படி பார்க்குறது எவ்ளோ இபாரசிங் தெரியுமா? நியாயமா நீயும் இபாரசிங் ஆகணும், சொல்லு ஏன் வந்த... ப்ளீஸ்..."

ஏன் இவ்ளோ தெரிஞ்சுக்கணும்? புரியல. நான் அவ இடத்துல இருந்தா, இந்த இன்டராக்ஷனை சீக்கிரம் முடிக்கணும். ஆனா அவ, எரோடிக் லிங்கரியில கேஜுவலா இருக்கா.

என்னால கட்டுப்படுத்த முடியல. உணர்ச்சிகள் கட்டி வைக்குறது ஒவ்வொரு செகண்டும். உடைக்கும் பாயிண்ட்ல இருந்தேன், உடைஞ்சா என்ன ஆகும்னு தெரியல.

"நிஜமாவே தெரியணுமா?"

"கேட்டேன்ல?"

"சரி!" கிட்டத்தட்ட கத்தினேன், குரல் கூர்மை. "நீயும் அம்மாவும் காரணம்."

அர்ச்சனா வாய் திறந்தா, ஆனா வார்த்தை வரல. நான் விடல.

"நீங்க ரெண்டு பேரும் வீட்ல டைட் யோகா பேண்ட்ஸ், இல்லாத சர்ட்ஸ் போட்டு திரியுறீங்க. என் மாதிரி ஆம்பளைக்கு என்ன ஆகும்னு தெரியுமா? எவ்ளோ தாங்க முடியும். உங்க உடம்பு வடிவம் என் மூளையில பதிஞ்சிருக்கு. சூ என்னை, ஃப்ரஸ்ட்ரேஷனை வெளியேற்ற வந்தேன். இது இல்லைன்னா, வருத்தப்படுற ஒண்ணு செய்திருப்பேன்."

"ஏன்-"

"கேர்ள்ஃப்ரெண்ட் ஏன் இல்ல?" மீண்டும் ஆப்ட், அவ கேள்வி எங்க போகுதுனு தெரியும், நான் நிறைய யோசிச்சது. "நான் ஆக்வார்ட் குழப்பம். பொண்ணுங்க கூட இன்டராக்ட் செய்ய முடியல. செக்ஸ் மட்டும் தான் யோசனை. ரொம்ப ஸ்டுபிட், ஆனா ஒண்ணும் செய்ய முடியல. நான் அப்படி பாழ்."

"நீ பாழ் இல்ல, அசோக்." தோள் தட்டினா, குரல் சீரியஸ்.

"சரி... எதுவும்..." நிட்டூர்பு, டென்ஷன் போயிடுச்சு.

"இல்ல, நான்..." கன்ஃப்ளிக்ட் உடன் பார்த்தா. "நம்புறேன், அசோக், ஏன்னா... நானும் அப்படி தான்."

"எப்படி?" புருவம் உயர்த்தினேன், புரியல. என் சொல்லியது எந்த பகுதி?

அர்ச்சனா கொஞ்சம் நேரம் எடுத்து நிட்டூர்பு ஒத்துக்கிட்டா. "நானும் செக்ஸ் பத்தி மட்டும் தான் யோசிக்குறேன். குடும்ப லட்சணம்."

அவ கடைசி கமெண்ட்டுக்கு சிரிச்சேன், ஃபன்னி இல்ல, இபாரசிங்குக்கு.

"நம்பு, அந்த உணர்ச்சிகளுக்கு ஒரு வழி கண்டுபிடி. நல்லா ஆகும். இங்க வரது சரியான ஸ்டெப். எனக்கு வொர்க் ஆச்சு; அதான் இந்த வேலை பர்ஃபெக்ட். சம்பளம் அருமை."

"எனக்கு அப்படி ஒரு வழி இருந்தா." கண்கள் உருட்டினேன்.

"நீ ஆச்சரியப்படுவ-இல்ல, அது பக்கம் வை." அமைதி கொஞ்ச நேரம், உரையாடல் மெதுவா முடிஞ்சது.

கொஞ்ச நேரத்துல அர்ச்சனா அமைதியை உடைச்சா, பெட்ல இருந்து எழுந்து சொன்னா. "சரி, பாஸ்கிட்ட போய் இது நடக்காதுனு சொல்லிடுறேன்." "வெயிட்!" கூப்பிட்டேன்.

என்ன செய்றேன், ஏன்னு தெரியாம, கை நீட்டி அவ கையை பிடிச்சு நிறுத்தினேன்.

"கவலைப்படாத." சிரிச்சா, என் தலையில என்ன ஓடுதுனு தெரியாம. "என்ன நடந்துச்சுனு சொன்னா, வேற பொண்ணு அனுப்புவாங்க."

"நான், அம..." வார்த்தைகள் சரியா வரல.

இதயம் மீண்டும் துடிச்சது. இல்ல, வேகமா. ரூம், எல்லாம் க்ளாஸ்ட்ரோஃபோபிக்.

"அசோக்..." அர்ச்சனா ஜாக்கிரதையா பேசினா.

என்ன யோசிக்குறேன்னு தெளிவா தெரியும், இன்னும் சொல்லாம. ஆனா சொல்லணும்னு உணர்ந்தேன். செய்யுறது வேற விஷயம்.

"நான்... அதாவது... நாம்..."

"நாம் சகோதரன் சகோதரி, அசோக்." பார்வை தவிர்த்தா, ஐ காண்டாக்ட் வைக்க முடியல. "நாம் முடியாது..."

ஆனா எல்லாத்துக்கும், கையை விலக்கல. அது தான் தைரியம் கொடுத்து, மிக இபாரசிங் விஷயத்தை ஒத்துக்கிட்டேன். "வேற பொண்ணு வேண்டாம், அர்ச்சனா. உன்னை வேணும். யார்கூடவும் இவ்ளோ கம்ஃபர்ட் இல்ல. வேற யார்னா செய்ய முடியுமானு சந்தேகம். இங்க வர்றதுக்கே குழம்பினேன். எத்தனை தடவை ஓடிப்போலாம்னு நினைச்சேன். ஆனா உன்கூட... ப்ளீஸ், அர்ச்சனா. நீ கேக்குற எதுவும் செய்றேன்." "உன் பெரிய நாய்க்குட்டி கண்களோட அப்படி பார்க்காத." முணுமுணுத்தா, கண் மூலையில இருந்து பார்த்தா. உண்மையில நான் ஸ்பெஷல் ஒண்ணும் செய்யல. அக்காவை கில்ட் ட்ரிப் செய்யுற நோக்கம் இல்ல. சாதாரணமா பார்த்தேன். அவ கண்ணுல ஏதோ பார்த்தா, அது அவ மேல, என் மேல இல்ல. அர்ச்சனா முகத்துல கன்ஃப்ளிக்ட் தெளிவா. அது கொஞ்சம் ஆச்சரியம். ஹெஸிடேஷன் இல்லாம ரிஜெக்ட் செய்வானு எதிர்பார்த்தேன். ரூம்ல இருந்து கத்திக்கிட்டு ஓடுவானு ஆச்சரியப்படல. ஒரு பகுதி இப்பவும் பயந்தது, இன்னொரு நொடில அவ உணர்வுக்கு வந்துடுவானு.

"ஓ, ஃபக் இட்!" திடீர்னு திட்டினா, என் கவனத்தை இப்போவுக்கு கொண்டு வந்தா, வளரும் பயங்கள்ல இருந்து. பயங்கள் அடிப்படை இல்லாதவை.

அர்ச்சனா முழு கவனம் என் மேல, கண்கள் என்னை துளைக்குற மாதிரி. "நான் உன்னை சக் செய்தா? அது போதுமா?" காம்ப்ரமைஸ் சொன்னா, நான் முழு ஒப்புக்கொண்டது.

அந்த வார்த்தைகளை நம்ப முடியல. தலையை அவ்ளோ உற்சாகமா ஆட்டினேன், கழுத்து வலிக்கு கிட்ட. அர்ச்சனா நிட்டூர்பு. "நான் உண்மையில இதை செய்ய போறேன்னு நம்பல." டோன் இருந்தாலும், இனிஷியேட்டிவ் எடுத்து முழங்கால்ல கீழ இறங்கினா. என் கால்களுக்கு நடுவே போசிஷன். நான் உக்காந்து பெரிய கண்களோட பார்த்துக்கிட்டு இருந்தேன், அவ என் பேண்ட்ஸை இழுத்தா. அல்லது முயற்சி செய்தா.

"அங்கயே உக்காந்திருப்பியா?" அர்ச்சனா கடிச்சா. "அல்லது இதை கழட்ட உதவி செய்வியா?"

"ஓ, சரி!" ஜம்ப் செய்தேன். போசிஷன் மாற்ற கொஞ்ச நேரம், பேண்ட்ஸ் கீழ. அண்டர்வேர் கூட, ரெண்டும் கணுக்கால் அருகே. என் காக் டைட் சிறையில இருந்து விடுதலை.

உண்மையா ரிலீஃப். சில நேரம் ஹார்ட், பேண்ட்ஸ் ஸ்டஃபி. என்னை குறை சொல்ல முடியுமா? அக்கா உடம்பு சாவுக்கு, சாதாரண சூழல்ல கூட, இது எதுவும் இல்ல. லிங்கரி ஸ்பெஷல். இப்பவும் கிளீவேஜ்ல இருந்து கண் எடுக்க முடியல. மார்புகள் பெருசுனு சொல்லுறது குறைவு. இந்த போசிஷன்ல அற்புத வ்யூ. ஆனா நான் மட்டும் அல்ல, அவளும் அப்ரிஷியேட் செய்றா.

"அய்யோ!" அர்ச்சனா திட்டினா, கண்கள் பெரிசு, தாடை தொங்கு. "எப்போ இவ்ளோ பெருசு ஆன?"

அவ வார்த்தைகள் ஈகோவை ஸ்ட்ரோக் செய்யல, பார்வை போதும். என் காக்கை அவ முன்னாடி பார்த்திராத எக்ஸ்பிரெஷன். போர்ன் ஸ்ட்ரெயிட். அதுக்கு ரிசீவிங் எண்ட் நல்லா உணர்ந்தது, அவ டீஸ் ஆரம்பிச்சப்போ போல. அனுபவம் இருந்தாலும், டென்ட்டிவ், எக்ஸ்ப்ளோரேட்டரி டச், முதல்ல. விரல்கள் என் ஆண்மை மேல ஸ்லைட், நீளம் ட்ரேஸ், சிறு டீடெயில்ஸ். மென்மை டச் என் முதுகெலும்பை நடுங்க வைச்சது. நல்லா ஆகுறப்போ, ரியலி நல்லா. கை இறுக்கம், ஃபர்ம் கிரிப், அப் டவுன் ஸ்ட்ரோக். "ஃபக், அசோக்!" அர்ச்சனா என் மேல ட்ரூல்.

என் அக்கா எவ்ளோ ஸ்லட்டினு நினைச்சிருந்தேன், ஆனா இந்த பிற்பகல் இன்னும் அதிகம் வெளிப்படுத்திட்டு இருக்கு, தயார் இல்லாதது. ஹெஸிடேஷன் போயிடுச்சு. அதுக்கு பதிலா, சுத்தமான மகிழ்ச்சி முகத்துல. தெரியாம, சொந்த சகோதரனை அப்படி பார்க்க முடியும்னு எதிர்பார்க்கல. "உலகத்துக்கு அநியாயம் செய்திருக்க." ஹாஃப், மூச்சு சூடு. "இன்னேள்களா இதை மறைச்சு வைச்சிருக்க... முன்னாடி தெரிஞ்சிருந்தா... இது நம்ம முதல் முறை இல்லைனு சந்தேகம். அப்படி ஒரு ஷேம்." என்னடா!

மீண்டும், கேக்குறதை நம்ப முடியல. இன்னிக்கு அப்படி ஒரு நாள். அதிர்ச்சி தொடர்ந்து.

ஸ்விட்ச் ஃப்ளிப் ஆன மாதிரி. யாரு இந்த பொண்ணு, அல்லது இது என் அக்கா உண்மை உருவமா? இது அவ மறைச்ச பகுதியா, நான் என் ஆசைகளை மறைச்ச மாதிரி? உண்மை சொன்னா, சரி. அது ஷேம். ஃபக், இந்த இறுக்கமான, வெப்ப கிரிப் முன்னாடி உணர்ந்திருக்கலாம், எத்தனை தடவைனு தெரியாது, வேற என்ன செய்யலாம்னு. கொஞ்சம் கோபம், உண்மையா. நாம் ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர், நமக்கு முன்னாடி திறந்திருந்தா... இருந்திருந்தா. தலை சுத்துது, கற்பனை காட்டு. எல்லாம் யோசிச்சுக்கிட்டு இருந்தேன், அக்கா எல்லாத்தையும் அடுத்த லெவலுக்கு கொண்டு போக முடிவு செய்யுற வரை. அதுக்கு பிறகு, எல்லா யோசனைகளும் போயிடுச்சு.

முதல்ல அவ மூச்சு மட்டும், சென்சிடிவ் டிபை டிகிள், வெப்பத்தோட. அது வரப்போறதுக்கு ஹெரால்ட், உதடுகள் அருகே. டீஸிங் க்ளோஸ், ஆழமா மூச்சு இழுத்து, என் ஆண்மை வாசனையை சுவைச்சா. அய்யோ, அவ பெர்வர்டா? என்னை குறை சொல்ல முடியாது. ரோல்ஸ் ரிவர்ஸ் ஆனா, நான் அதே செய்திருப்பேன். அரௌசல் எக்ஸ்பிரெஷன் தடிமன், சந்தேகம் இல்ல. அவ வாசனை பிடிச்சது, போதை மாதிரி. நான், என் காக், அவளை அப்படி ரியாக்ட் செய்ய வைக்குதுனு நினைக்க. அது என்னை ஈயர் டு ஈயர் கிரின் ஆக்குச்சு. "ஓ... அப்பா..." விம்பர்ட், அவ நாக்கு டிப் மேல உருள. லூப்ஸ் ட்ரேஸ், அப் டவுன் ஸ்லைட். ஒவ்வொரு முறை, என்னை அவ சாலிவாவோட கோட். விரைவுல என் காக் கிளிஸ்டன், மேல கெஞ்சுற வரை. நல்லது, அந்த இபாரசிங் தேவை இல்ல. கேக்காம அவ தெரியும். அர்ச்சனா வாய் திறந்தா, உதடுகள் அகலம், என் முழு கிர்த்தை அகமடேட். என் சைஸ், போராடுவானு எதிர்பார்த்தேன், ஆனா இல்ல. எப்படினு தெரியல, ஈஸியா தெரிய வைச்சா. அவ ரியலி என்ஜாய் செய்யுற மாதிரி தெரிய வைச்சா. தெரியாதவன், என் காக் அவ எப்பவும் சாப்பிட்ட சுவையான ட்ரீட்னு நம்புவான். ப்ளெஜர். நான் தெரிஞ்ச எல்லாத்தையும் தாண்டி. பார்வை வெள்ளை. உடம்பு நடுங்கு. ஒரு நொடி என் அக்கா சக்யூபஸ்னு நினைச்சேன். ஆச்சரியப்படல. அவ என் ஆத்மாவை காக் வழியா சக் செய்ய முயற்சி செய்ற மாதிரி உணர்ந்தது. கொஞ்சம் வெற்றி பெற்றிருக்கலாம்.

"ஃபக் அர்ச்சனா! நீ ரொம்ப நல்லா செய்ற. கம் ஆக போகுது." வார்ன் செய்தேன், ஆனா அவ அப் டவுன் பாப், தடையில்லாம. என் ப்ளிஸை நீட்டிக்க ஆசை, ஆனா அவ தொடர்ந்து. என்னுல பிரஷர் பில்ட், நிறுத்துற அறிகுறி இல்ல. அவ என்னை கேக்குறாளானு, அல்லது வேலையில மூழ்கி எல்லாம் போயிடுச்சானு யோசிச்சேன். எப்படியும், பீக் வேகமா. நிறுத்த முடியல, ஹோல்ட் அவுட், எவ்ளோ முயற்சி செய்தாலும். ஸ்டார்ஸ் பார்த்தேன், விரல்கள் ஷீட்ஸ்ல புதைந்து. உடம்பு ஜெர்க், மூச்சு போகுது. ப்ளெஜர், ப்ளிஸ், நான் அனுபவிச்ச எல்லாத்தையும் தாண்டி. இப்படி கம் செய்யல. முழு உடம்பு அனுபவம்.

எல்லா மாதிரி சத்தங்கள் உதடுகள்ல இருந்து வந்துச்சு, சரியான மனசுல இருந்தா இபாரசிங்னு. நல்லது, இல்ல.

என் வாழ்க்கையோட பெரிய லோட் காக்கில இருந்து வெளியே. ஆனா ரொம்ப தூரம் போகல, அக்கா ஆர்வமான வாயால விழுங்கப்பட்டது. ஹெஸிடேட் செய்யல. அவ வேணும்னு தெரியும், எடுத்துக்கிட்டா. கடைசி டிராப் என் உடம்பை விட்டு போனது, ஸ்ட்ரெங்த் கூட. அடுத்தது தெரியும், பின் மீது, சீலிங் பார்த்து. சுத்துது, மனசும். எப்படி இவ்ளோ சிம்பிள் ஒண்ணு என்னை இவ்ளோ டயர்ட் ஆக்குது, மெண்டலி, ஃபிசிகலி? நான் ஒண்ணும் செய்யல. அவ தான் எல்லா வேலை. டயர்ட் ஸ்டேட்ல, அர்ச்சனா மூவ் கவனிச்சேன். ஆர்வம் அவளை இழுத்தது, அவ ரூமோட மறு பக்கம் என்ன செய்றா. ட்ரெஸர் டிராவர் மேல ஏதோ ஃபிடில். கண்கள் புடைச்சது, திரும்பி காண்டம் காட்டினப்போ. "நான்... நினைச்சேன்... நாம் சகோதரன் சகோதரி..." வார்த்தைகள் தடுமாறு. அதிர்ச்சி, எப்படி ரியாக்ட், என்ன சொல்ல தெரியல. கடைசி ஆசை அவளை டாக் அவுட் செய்யுறது இல்ல. கடவுளுக்கு தெரியும் நான் இதை வேணும். ரொம்ப வேணும்.

நல்லது, அர்ச்சனாவுக்கும். "அது முன்னாடி உன் பேக்கிங் நல்லா பார்க்குறதுக்கு முன்னாடி, தம்பி, இப்போ உன் சுவையான கம் வாய் நிறைஞ்ச பிறகு... இப்போ நான் ரொம்ப ஹார்னி, ஹோல்ட் பேக் செய்ய முடியாது." அருகே வந்து, ஸ்கூல் பொண்ணு மாதிரி கிகிள், மகிழ்ச்சி. "என் வெட் பாரு. பேண்டீஸ் ட்ரெஞ்ச் உன் காரணம். ஆனா பார்க்க வேண்டாம், உன் பால்ஸ் என்னுல டீப் ஆனப்போ தெரியும்.

என் காக் உடனே ஆக்ஷன், அவ நோடீஸ் செய்யல. சிரிப்பு அவ அப்ரிஷியேட் சொல்லுச்சு, நல்ல டைமிங். மீண்டும் ரெடி ஆனப்போ, பெட்ல ஏறி என் மேல.

அர்ச்சனா காண்டம் என் ராக் ஹார்ட் காக் மீது ஸ்லைட், ப்ளிங்க் செய்யுறதுக்கு முன்னாடி. செய்யும்போது பார்க்க வேண்டாம். கண்கள் என்னுல ஆழம், முடிச்ச பிறகு தொடர்ந்து.

இதயம் நெஞ்சுல அடிச்சு, தொண்டை உலர்ந்து, கைகள் வியர்வை. நரம்புகள் மோசமாக, அவ என் லேப் மேல உக்கார்ந்தப்போ. வெட் லேஸ் பேண்டீஸ் என் காக் மீது ஸ்லைட், முதுகெலும்பு நடுங்கு.

"கன்னித்தன்மை இழந்து ஆம்பளை ஆக ரெடியா, தம்பி?" முன்னால் சாய்ந்து, செடக்டிவ் டோன் விஸ்பர், உதடுகள் என் காதுகளுக்கு மில்லிமீட்டர்.

அந்த நொடியில தலை ஆட்டுறது மட்டும் செய்ய முடிந்தது. வார்த்தைகள் தோல்வி. ஸ்கீக் கூட வரல. அர்ச்சனா உட்கார்ந்தப்போ, என் காக் ஸ்ட்ரெயிட் அவ இறுக்கமான வெட் புஸ்ஸியில. அவ கண்கள் என் ஆத்மாவை பார்க்குறதுல ஃபோகஸ், பேண்டீஸ் சைட் இழுக்குறதை கவனிக்கல. ஆனா அது தான் செய்தா, அதுல இருந்து ப்ளெஜர் வார்த்தைகளுக்கு அப்பால். அவ ப்ளோஜாப் அமேஸிங்னு நினைச்சேன், ஆனா இது வேற லெவல். இறுக்கம்... வெப்பம்... எல்லாம் ஓவர்வெல்மிங். எல்லா திசையிலும் என்னை பிடிச்சு, இறுக்கி. இது தான் செக்ஸ்... தியரியில சிம்பிள், ஆனா ஆழமான அமேஸிங். அற்புதம். மக்கள் ஏன் அப்செஸ்ட்னு ஆச்சரியம் இல்ல. நான் ஏன், உண்மை உயரம் தெரியாம. ஹைப் நல்லது, இது ஆரம்பம் மட்டும். என் அக்கா என் காக் அவ புஸ்ஸியில ஓய்வெடுக்க திருப்தி இல்ல. இல்ல, மேல வேணும், அவ வேணும்னு உக்கார்ந்து காத்திருக்குறவ இல்ல. சுத்தமான காமம் முகத்துல, அவ எடுத்துக்கிட்டா. "பிடிச்சிருக்கா, அசோக்... உன் அக்கா இறுக்கமான சிறு புஸ்ஸி பிடிச்சிருக்கா?" அர்ச்சனா பர்ர், இடுப்பு முன்பின் ஆடி, பேஸ் பிக் அப். அவ டோன் நான் கேட்டதில்ல. ஸ்மூத், செக்ஸுவாலிட்டி ஊறு. அது என்னை இன்னும் டர்ன் ஆன் ஆக்குச்சு. கன்னித்தன்மை இழக்குறது ஒண்ணு, அக்கா கூட செய்யுறது... அது மொமெண்டுக்கு சேர்த்தது, கொஞ்சம் அதிகம். சில நொடி முன்னாடி கம் செய்யலைன்னா, அப்பவே செய்திருப்பேன். "ஆமா!" கிட்டத்தட்ட கத்தினேன், கட்டுப்படுத்த முடியாம. "ஓ ஃபக், ரியலி." "மார்புகள்? அதுவும் பிடிச்சிருக்கா?" கைகளை பிடிச்சு, ப்ரா கவர் செஸ்ட்டுக்கு இழுத்தா. "கடவுளுக்கு தெரியும், உன்னை எத்தனை தடவை பார்க்குறேன்னு பிடிச்சிருக்கேன். ஆனா இப்போ, அவ உன்னோடது. போ, விளையாடு. உன் அக்கா மார்புகளோட!" அந்த வெளிப்பாடு என்னை இபாரசிங் ஆக்கியிருக்கும், ஆனா அந்த நொடி கேர் இல்ல. புஸ்ஸி, மார்பு இடையே, ஃபோகஸ் எல்ஸ்வேர். மேல, அதை மேல கொண்டு போக தாமதம் இல்ல. மேல ப்ராம்ப்டிங் தேவை இல்ல, விரல்கள் லேஸ் ப்ரா கீழ டைவ்.

அங்க ஹெவன். மார்புகள் பெருசு, மென்மை. டச்சுக்கு மோல்ட், சிறு மூவ்மெண்ட்ல ஜிகிள், ஸ்க்விஷ். நான் மட்டும் என்ஜாய் இல்ல, அர்ச்சனா மோன், விரல் நிப்பிள் பிரஷ். அவ பிடிச்சது தெளிவு, இன்னும் செய்தேன். மென்மை பிங்க் நப் ஸ்டிஃப், ஆனா அட்டென்ஷன் கீழ ஹார்ட். மார்புகளோட விளையாடுறது ஓ சோ ஃபன். அவ்ளோ என்ஜாய் செய்யுறப்போ அவ்ளோ மணி நேரம் செய்யலாம். அவ விடுவானு உறுதி, மேல அழுத்தமான விஷயம் இல்லைன்னா. அவ உள்ள ஆழம். அர்ச்சனா என் காக் மீது பவுன்ஸ் ஆரம்பிச்சா, கிரைண்ட் இல்ல. ரிதம் முதல்ல சிறு, வேகம் பிக் அப். விரைவுல ரியலி, என் மீது இம்பேல். அவ செய்யுற சத்தங்கள் அவ என்ஜாய் எவிடென்ஸ்.

அவ மட்டும் இல்ல. சிறு வித்தியாசம் அவ மூவ்மெண்ட்ஸ்ல சென்சேஷன்ஸ் உலகங்கள் தனி. ரெண்டும் நல்லது, ஆனா இது, என்னை வைல்ட் ஆக்குச்சு. மீண்டும் மீண்டும், என் காக் அவ புஸ்ஸியில டீப் ஸ்லாம். ரொம்ப டைட். வெட், வார்ம் சொல்ல வேண்டாம். அவ உடம்பு வெப்பம் கிட்டத்தட்ட தாங்க முடியாது, ஆனா சிறந்த வழியில. என்னால கட்டுப்படுத்த முடியல. முகம் சுருங்கி, எல்லா வில்பவரும் பயன்படுத்தி கம் ஆகாம நிறுத்த. அப்பவும் தோல்வி போராட்டம், அவ ஓவர் லீன் செய்யுறதுக்கு முன்னாடி, மார்புகளை என் முகத்துல திணிக்க. "ஹோல்ட் பேக் செய்யாத, அசோக். எனக்காக கம்!"

அவ நல்லா கேக்கும்போ இல்லை சொல்ல மாட்டேன், எல்லா ரெஸ்ட்ரெயிண்ட் விடுடேன். கைகள் இன்ஸ்டிங்க்ட், அவ ப்ளம்ப் ஆஸ் பிடிச்சு கம். கிரிப் ஃபர்ம், விரல்கள் மென்மை சதையில புதைந்து, முழு உடம்பு நடுங்கு. என் கடைசி க்ளைமாக்ஸ் உலகத்தை உடைக்குறதுனு நினைச்சா, இது யூனிவர்ஸ் எண்டிங். காண்டம் நிரப்பி, பர்ஸ்ட் ஆகுமோனு கவலை. என்னால உதவி செய்ய முடியல; அக்கா எரோடிக் டாக், மோனிங் என்னை ஸ்பர்ட் ஆன். தெரியாதவன், அவ தான் கம் ஆனானு சொல்லுவான், நான் இல்ல. உண்மை தெளிவு. என்னை மூச்சில்லாம விட்டது. உடம்பு மீண்டும் பலவீனம், கிராண்ட் ஸ்கீம்ல அதிகம் செய்யல. அர்ச்சனா அதிகம் முயற்சி, மூச்சு இல்ல. என் முதல் முறை பிறகு, பெட்ல படுத்து சீலிங் பார்த்தேன். அக்கா மூவ், க்ளீன் அப், யூஸ்ட் காண்டம் தூக்கி. டிஸபாயிண்ட்மெண்ட் சாக் ஆஃப் ப்ரிக்ஸ் மாதிரி அடிச்சது, சொந்த ரத்த சகோதரி கூட செய்ததுக்கு இல்ல. இல்ல, அது பிடிச்சது. அப்போ கூட வருத்தம் இல்ல. இல்ல, டிஸபாயிண்ட் ஏன்னா ஓவர், வேகமா. சூப்பர், ஆனா மேல வேணும், காசு இல்ல. இங்க ஒரு ட்ரிப் சேமிக்க நிறைய நாள். அதிர்ஷ்டம், அக்கா அங்க உக்காந்து விடுறதுல திருப்தி இல்ல. அடுத்து கவனம் அவ மேல விழுந்தப்போ, காண்டம் பாக்ஸ் கைல, பெட்கு திரும்புறா. "மீண்டும்? அலௌடா?" கேஸ்ப், கண்கள் நர்வஸா டோர் பக்கம், யாராவது உள்ள வந்து தூக்கி வெளியே போடுவாங்கோ. அர்ச்சனா கிகிள், கொஞ்சம் அம்யூஸ்ட். "ரோஸ் கார்டன் அப்படி வொர்க் இல்ல. ஒரு டைம் இல்ல. முழு மணி நேரத்துக்கு பே, ஏன் மேக் த மோஸ்ட்?" நான் நல்ல ரிசர்ச் செய்யல. ஓ வெல். முக்கியம் இல்ல. எல்லாம் வொர்க் அவுட். அதுக்கு மேல. எல்லாம் அற்புதம், குறிப்பா அக்கா முன்னால் சாய்ந்து காதுல விஸ்பர் செய்யும்போ. "மணி முடியுறதுக்கு முன்னாடி என்னை ஆர்காஸம் கொடுத்தா, இன்னைக்கு இரவு என் பெட்ரூம்ல க்ரீம்பை அலௌ. அம்மா தூங்கின பிறகு.

"சரி, டிஸபாயிண்ட் செய்ய கூடாது." ஈயர் டு ஈயர் கிரின், உடம்புல இருந்த எல்லா ஸ்ட்ரெங்த்தையும் திரட்டி அவளை கிஸ் செய்தேன்.